ولی جدا فکرشو بکنیم ، آماده‌ی ظهور هستیم ؟ .. توی یه جمعی هستیم و داریم بقیه رو میبینیم و گاهی هم میگیم و میخندیم ؛ حالا اگه همون لحظه یادت بیفته وه حضرت حجت -ارواحنافداه- ناظر ما هستن ، بازم به همون کارت ادامه میدی ؟ بازم تو همون جمع میمونی ؟

نزارین اشک آقا دربیاد ‌.. ایشون که همیشه پدرانه مراقب ما بودند و هستند و خواهند بود ، ولی آیا ما فرزند خوبی براشون بودیم ؟ آیا جزو اون دسته آدما هستیم که تا ما رو میبینن لبخند بیاد روی لبشون ؟ یا خدایی نکرده از اون دسته که آقا برای حالمون تاسف می‌خورن و ازمون ناامید میشن ؟

خداکنه که از دسته‌ی اول باشیم :))🫀