📲 #نمای_دوم از اشاره اخیر رهبر انقلاب به ثروت عظیم نیروی انسانی کشور و کار بزرگ جوانان نخبه ایرانی در پرتاب سه ماهواره‌ به فضا 💻 Farsi.Khamenei.ir

🗞 «صدای ایران»، رسانۀ متولد روزهای جنگ به شمارۀ ۲۰۰ رسید 👈 قصه همان است: اتّحاد مقدّس 📝 صدای ایران به دویستمین شمارۀ خود رسید. رسانه‌ای که در دل جنگ ۱۲روزه متولد شد و به پاس و حرکت انسجام ملی ایران شکل گرفت. واقعیتی که حرمتش واجب است و شکرش مزید نعمت. از همین رو هم شمارۀ اول، لایۀ پدافندی اصلی کشور را انسجام و همبستگی ملی اعلام کرد. 🔹️ قوتی اگر در دست و بازوی مدافعان است که هست، جدا از جهاد و تلاش رزمندگان و نیروهای مسلح از چشمۀ جوشان انسجام ملی و مردمی سیراب می‌شود. 🔹️ دستی که بر صورت دشمن متجاوز سیلی می‌زند به یُمن اتکا به تار و پود درهم بافتۀ همبستگی ملی ایرانیان است که در هنگامۀ تجاوز خارجی همه یک‌دل شدند. 🔹️ قصه هنوز همان قصه است با این تفاوت که حالا دیگر دشمنی و کینۀ شتری بیگانه بر همه عیان است. غریبه و بیگانه‌ای که برای طمع به این مُلک چنگ و دندان تیز کرده. قصۀ امروز این دیار، قصۀ این جریان سیاسی و آن جناح حزبی نیست بلکه قصۀ ایران است. 🔹️ آن سو و در برابر این کشور و مردم، اجنبی برای انداختن گسل میان مردم از یک سو و مردم و حاکمیت از سوی دیگر به دسیسه‌های شیطانی دخیل بسته. 🔹️ هرچند به مانند همۀ این سال‌ها ره به ترکستان می‌برد اما از این سو هم نباید دست به اقداماتی زد که هیزم به آتش تبلیغاتی و نیرنگ و طرح فریبکارانۀ او می‌ریزند. 🔹️ در این شرایط هر صدا و ندا و زمزمه‌ای که ماهیت معضل و مشکل را از آن سوی مرزهای ایران اسلامی به داخل کشور منتقل کند نه تنها به چرخۀ اختلاف و نزاع دامن زده بلکه با آدرس غلط دادن، بی‌ مُزد و منت آب به آسیاب دشمن عبری و آمریکایی ریخته است ولو آنکه کارش نیت خیر و صورتی به ظاهر موجه داشته باشد. 🔹️ هیچ آبی نمی‌تواند ماهیت خدمت به طرح ناپاک ابلیس را پاک و این رفتار غلط را توجیه کند. چنین اقداماتی از نظر ماهیت، تفاوتی با منطق به نیزه کردن قرآن در معرکۀ صفین ندارند که در هر دو، ترکیبی از غفلت و خیانت، صورتی موجه و مقبول را به استخدام سیرت ابلیس در آورده‌اند. 🔹️ نقطۀ اصلی معضل و نزاع و نقار نه داخل مرزهای ایران که بیرون از این آب و خاک است. هیچ منطق و تریبونی هم در تحلیل شرایط فعلی نباید این مسالۀ اصلی را از یاد ببرد و آن را به حاشیه براند. مقصر این وضعیت نه در بین ما که خارج از ماست و دقیقا در مقابل ما. 🔹️ قصۀ صدای ایران در دویستمین شماره همان قصۀ شمارۀ اول است؛ اتحاد مقدس! در این شرایط و وضعیت، نخبگان وظیفه و ماموریت و تکلیفی به مراتب سنگین‌تر از مردم بر عهده دارند؛ از نخبگان اقتصادی برای باز کردن گره‌های معیشتی و نخبگان امنیتی برای در نطفه خفه کردن هسته‌های ضدامنیتی گرفته تا سیاسیون و تریبون‌دارانی که با غفلت از وضعیت موجود، فرعیات درجه چندم را تبدیل به مسائل اصلی نکنند، حریص شدن دشمن را ببینند و مایۀ شکاف و بدگمانی در ملت و دولت و حاکمیت نشوند. قصه همان است: اتحاد مقدس. 📥 نسخه PDF این شماره #صدای_ایران را از اینجا دریافت کنید. 💻 Farsi.Khamenei.ir

🎥ارز ترجیحی در ابتدای زنجیره دست و پای تولیدکننده را بسته بود غلامرضا نوری، وزیر جهاد کشاورزی در نشست با فعالان صنعت دام و طیور: 🔹وجود یارانه در ابتدای زنجیره باعث می‌شد که ما با توان کمی از تولیدکننده حمایت کنیم اما هزار قل و زنجیر از جمله قیمت‌گذاری دستوری، ممنوعیت صادرات و ... را پدید می‌آوردیم و این مسئله باعث شد که در سال‌های گذشته بسیاری از ظرفیت‌های تولیدی کشاورزی کشور تعطیل بماند اما اصلاح این موضوع و انتقال یارانه به انتهای زنجیره از جمله مواردی که دارد این است که دست تولیدکننده را باز خواهد کرد. https://dolat.ir/detail/475938 https://dolat.ir/video/475936 @PadDolat

🎥چرا از تشکل‌ها دعوت نمی‌شود؟ رئیس‌جمهور پزشکیان در جلسه کارگروه تضمین امنیت غذایی و بهبود معیشت مردم: 🔹چرا از تشکل‌ها دعوت نمی‌شود؟ باید در این جلسات حضور داشته باشند و نظر بدهند. 🔹اتاق اصناف، تعاونی‌ها و اتاق بازرگانی، هر سه تشکل تخصصی‌اند و حضورشان در جلسات اجرای این طرح ضروری است. @PadDolat

🎥تأمین کالا فقط به داشتن آن محدود نمی‌شود؛ باید بدانیم چه کالایی، کجا و به چه میزان در اختیار داریم رئیس‌جمهور پزشکیان در جلسه کارگروه تضمین امنیت غذایی و بهبود معیشتی مردم: 🔹از سطح استان تا شهرستان و محله،نحوه توزیع باید بر اساس یک شبکه مویرگی و دسترسی دقیق مشخص شود. این موضوع با همکاری وزارت رفاه پیگیری می‌شود. 🔹وظیفه وزارت صمت و وزارت راه این است کالاها چگونه از بنادر منتقل شوند، در اختیار چه نهادی قرار بگیرند و چطور بین استان‌ها، شهرستان‌ها و مناطق مختلف توزیع شوند. 🔹وزارت کشور مسئول هماهنگی استانداران، فرمانداران، بخشداران برای گفت‌وگو با مردم، صنوف، اتحادیه‌ها و کسبه محلی برای رفع نگرانی‌ها و مشکلات احتمالی است. 🔹قوه قضاییه نیز در امر رسیدگی به تخلفات همیاری خواهد کرد. 🔹از همین امروز باید بدانیم هر کارخانه در کدام شهر فعال است و ۴۵ روز آینده چه میزان کالا تولید و تحویل خواهد داد.

📣صوت تبیینی دربارهٔ مسائل‌ روز (بازی در زمین دشمن؟) ❇️ توسط حجت‌الاسلام: #محسن_عباسی_ولدی 📌قبل از حرف زدن درباره مسائل روز، حتی در حد یک گفت‌وگوی دو نفره، این صوت رو گوش بدیم، فکر کنیم، بعد قضاوت کنیم 🇮🇷@progress2

بخش ابتدایی متن صوت جناب حجت الاسلام و المسلمین عباسی ولدی، باقی را در صوت می شنوید ان شاء الله: اعوذ بالله من الشیطان الرجیم و بسم الله الرحمن الرحیم. اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم. سلام و ادب فراوان خدمت همه هموطنان عزیزم. امیدوارم در این ماه نورانی، طاعات و عبادات شما مورد قبول درگاه حق قرار گرفته باشد. در اینجا می‌خواهم نکاتی را با شما در میان بگذارم و امیدوارم بتوانم این موارد را در کوتاه‌ترین زمان خدمت شما بیان کنم. از همه شما خواهش می‌کنم تا پایان برنامه با من همراه باشید و با حوصله به صحبت‌های من گوش دهید. قصد دارم نکاتی که به ذهنم در این شرایط می‌رسد را با خیال راحت در اختیارتان قرار دهم. من امیدوارم که بتوانم در این فضا، که در برخی موارد متشنج و شایعه‌زده است، وظیفه خود را در قبال شما به درستی انجام دهم. به عنوان یک نکته مقدماتی، باید ذکر کنم که شنوندگان این صحبت‌ها عمدتاً از جوانان انقلابی و افرادی متعلق به جبهه انقلاب هستند و من نیز تلاش می‌کنم رویکرد خود را متناسب با این جمعیت تنظیم کنم. نکته اولی که می‌خواهم به ویژه برای کسانی که سخنانشان تأثیرگذار است، بیان کنم آن است که در برابر اظهارات و نسبت‌هایی که مطرح می‌کنیم، باید دقت و احتیاط فراوانی به خرج دهیم. --- نکته اولی که می‌خواهم خدمت همه شما عرض کنم، به ویژه برای کسانی که سخنانشان تأثیرگذار است، این است که ما در برابر حرف‌هایی که می‌زنیم، نسبت‌هایی که می‌دهیم و تحلیل‌هایی که می‌کنیم، به ویژه آن بخش که منتشر می‌شود، مسئولیم. در اینجا اهمیت تقوا دوچندان می‌شود، خصوصاً زمانی که تحلیل‌هایی که بیان می‌کنیم، می‌تواند موجب بدبینی مردم نسبت به نظام، حاکمیت و مسئولین شود. به ویژه آن عبارات یا نظریاتی که یأس را در جامعه منتشر می‌کند، خطرناک بوده و نیازمند حساسیت بیشتری از سوی ماست. به نظر می‌رسد که بسیاری از ما نیاز داریم تا یک بار دیگر، بر اساس آموزه‌هایی که در دین آمده و در آیات و روایات ما بیان شده، به زشتی برخی از کارها بازبینی کنیم. ناامیدی، خود گناهی بزرگ و از جمله گناهان کبیره است. ناامید کردن یک نفر، خطایی بسیار بزرگ محسوب می‌شود و ناامید کردن یک جامعه یقیناً گناهی است که ممکن است بگوییم نابخشودنی است و در این گفته، مبالغه نکرده‌ایم. بدبینی نیز گناه بزرگی است؛ بدبین کردن یک نفر، و بدبین کردن یک جامعه به مراتب بزرگ‌تر بوده و اگر کسی بگوید نابخشودنی است، شاید در آن اغراق نکرده باشد. به راستی، امروز آنچه در فضای مجازی شاهد هستیم، بیش از هر زمان دیگری نیازمند مسئولیت‌پذیری و آگاهی ماست. --- قاعدتاً فضایی که اکنون صحبت‌های بنده را می‌شنوند، عمدتاً جوانان انقلابی و افرادی متعلق به جبهه انقلاب هستند و من نیز رویکرد خود را به گونه‌ای تنظیم کرده‌ام که متوجه این جبهه باشد. نکته اولی که می‌خواهم به ویژه به کسانی که سخنانشان تأثیرگذار است، بیان کنم این است که ما در برابر حرف‌هایی که می‌زنیم، نسبت‌هایی که می‌دهیم و تحلیل‌هایی که انجام می‌دهیم، به ویژه در آن بخش که منتشر می‌شود، مسئول هستیم. در اینجا اهمیت تقوا دوچندان می‌شود، خصوصاً زمانی که تحلیل‌هایی که ارائه می‌کنیم، می‌تواند مردم را نسبت به نظام، حاکمیت و مسئولین بدبین کند. به خصوص آن عباراتی که یأس و ناامیدی را در جامعه گسترش می‌دهند، خطرناک هستند و باید با تقوای بیشتری نسبت به آنها حساس باشیم. من بر این باورم که ما نیاز داریم یک بار دیگر، بر اساس آموزه‌هایی که در دین و در آیات و روایات ما آمده، به زشتی برخی از کارها بازبینی کنیم. ناامیدی، خود یک گناه بزرگ و از جمله گناهان کبیره به شمار می‌رود. ناامید کردن یک نفر، گناهی بسیار بزرگ است و ناامید کردن یک جامعه، قطعاً گناهی است که اگر کسی بگوید نابخشودنی است، قطعا در این گزاره مبالغه نکرده است. بدبینی نیز به همین ترتیب، گناهی بزرگ است؛ چرا که بدبین کردن یک فرد و به تبع آن یک جامعه، خطایی است که عواقبش می‌تواند به شدت آسیب‌زا باشد. ---ادامه در متن زیر: 🇮🇷@progress2

ادامه در پیام قبل👆 متن صوت جناب حجت الاسلام و المسلمین عباسی ولدی: بدبینی، گناه بزرگی است؛ بدبین کردن یک نفر، خطایی بسیار بزرگ و بدبین کردن یک جامعه، گناهی است که اگر کسی بگوید نابخشودنی است، نباید در صداقت او شک کنیم. امروز، آنچه در فضای مجازی از بعضی از جوانان مذهبی و انقلابی مشاهده می‌شود، واقعاً یأس‌پراکنی و انتشار ویروس بدبینی است. گاهی اوقات انسان شاهد می‌شود که برخی افراد با شهامت تمام، بدبینی را پراکنده می‌کنند و حتی هیچ ابایی ندارند که مسئولان رسمی کشور را به عنوان عامل اسراییل معرفی کنند. این بدبینی به قدری عجیب و غریب گسترش می‌یابد که ترسی ندارند از این که القا کنند مردم به وسیله حاکمیت و دولت تحت استعمار قرار دارند. من به این افراد کار ندارم، اما به شما مردم عزیز می‌گویم که مراقب باشید. در پذیرش و گوش دادن به سخنان دیگران، دو مولفه اساسی را حتماً مد نظر قرار دهید. این دو مولفه نه ساخته و پرداخته ذهن من است و نه سلیقه شخصی من، بلکه از اصول فکری آشکار دین و مهم‌ترین اصول فکری مقام معظم رهبری نشأت می‌گیرد. مولفه اول این است: اگر پای تحلیل یک فرد یا یک جریانی در فضای حقیقی یا مجازی نشستید و خروجی آن تحلیل، یأس و ناامیدی شد، نه به آن تحلیل اعتماد کنید و نه به آن فرد نه به ظاهر مذهبی و انقلابی‌اش، نه به شعارهای انقلابیش و نه به حرف‌های زرق و برق‌دارش. مطمئن باشید، خواه ناخواه، و من نمی‌خواهم خدای نکرده عمدی به کسی نسبت بدهم اما به هر حال، بدانید که آن زبان در خدمت دشمن و شیطان است و در این باره شک نکنید. دومین مولفه‌ای که باید در پذیرش و یا رد حرف‌ها، چه از طرف افراد و چه از طرف جریان‌ها مد نظر قرار دهید، بدبین کردن است. اگر پای صحبت‌های فردی یا جریانی نشسته‌اید که بذر بدبینی را نسبت به کسانی می‌کارد که به صورت رسمی و قانونی در این مملکت با وجود همه نهادهای نظارتی کار می‌کنند، مطمئن باشید که آن زبان، زبانی خیر نیست و همان زبانی است که به شر منجر می‌شود، ولو اینکه خود فرد از این موضوع بی‌خبر باشد. بارها این نکته را به شما تذکر داده‌ام: مسیری که برخی دوستان به اسم انقلابی‌گری طی می‌کنند، متأسفانه در بسیاری از موارد، جز کمک به دشمن فایده‌ای ندارد. این شامل تضعیف نهادهای رسمی این مملکت، از جمله ریاست‌جمهوری، ریاست مجلس، قوه قضائیه و شورای عالی امنیت ملی می‌شود. از مرجعیت انداختن این نهادها و تضعیف جایگاه‌های قانونی، نه تنها به نفع جامعه نیست، بلکه اصل اعتماد عمومی را نیز خدشه‌دار می‌کند. از مرجعیت انداختن این نهادها، واقعاً خدمت ویژه‌ای به براندازهاست؛ براندازهایی که رئیس‌شان آمریکا است و به واقع نمی‌دانند دنبال چه هستند. براندازی به چه معناست؟ براندازی یعنی اینکه نظام حاکم را بر زمین بزنند. در واقع، یکی از پیش‌نیازهای زمین‌زدن نظام، این است که آن نظام در ذهن‌ها و دل‌ها به زمین بیفتد. وقتی که به هر نهادی حمله می‌کنید و آن را تخریب می‌کنید، به گونه‌ای که مردم نسبت به آن نهاد ناامید و بدبین شوند، عملاً یک عالمه از کار براندازها را راحت کرده‌اید. در بین صحبت‌های مکرر، از من پرسیده شد که آیا در این شرایط نباید انتقاد کرد؟ البته همیشه نمی‌توانیم فقط تعریف کنیم و من هم اعتقاد به این ندارم. به نظرم، باید حتماً انتقاد کرد؛ زیرا انتقاد، یکی از دلسوزانه‌ترین راه‌های کمک به هر کسی است. اما اگر نمی‌توانیم طوری انتقاد کنیم که بدبینی و یأس تولید نکند، تکلیف شرعی و اخلاقی‌مان این است که ابتدا سکوت کنیم و سپس برویم چنین نوعی از روش انتقادی را یاد بگیریم و بعد اقدام به انتقاد کنیم. من خود در بعضی از این کانال‌ها عضو هستم. وقتی وارد این کانال‌ها می‌شوم و اطلاعاتم کافی نیست، احساس می‌کنم که دولتی سر کار است که هیچ کار خوبی بلد نیست و هر کاری که انجام می‌دهد، بد است و لجاجت می‌کند. این نشان می‌دهد که حتی اگر قصد این آقایان انتقاد باشد، نمی‌دانند که چگونه باید انتقاد کنند. بنابراین، آن‌ها باید حتماً تا یاد گرفتن روش صحیح انتقاد، سکوت کنند. این نکته اول است. نکته دوم، آقایان و خانم‌ها، ما در حال عبور از یک دوره سخت و پیچیده هستیم. دشمن در حال طراحی پیچیده‌ترین نقشه‌هاست و نباید جنگ را جنگ معمولی تلقی کنیم. پایین آوردن سطح جنگ، اشتباه است. اقدامات اخیر دشمن در نقاط مختلف دنیا صرفاً از سر قدرت نیست؛ بلکه به واقعیت او ضعیف شده و خودش از ضعفش بیشتر از ما آگاه است. دشمن باید برای اصلاح چهره‌اش در سطح بین‌الملل و مراقبت از چهره ابرقدرتی‌اش، اقداماتی انجام دهد که نتیجه‌اش این باشد که در ذهن‌ها قوی بماند و رقیب، طرف مقابل و دشمنش ضعیف به نظر برسد. حفظ این ابرقدرتی برای دشمن یک نوع ناموس محسوب می‌شود و برای حفظ آن هر کاری انجام می‌دهد. ادامه👇

نقشه‌های دشمن به قدری ساده نیست که بتوان با یک توییت از زیر پتو، آن‌ها را تحلیل کرد. باید نقشه‌های دشمن را جدی بگیریم و از اصلی‌ترین عواملی که می‌تواند در تثبیت قدرت دشمن در ذهن‌ها نقش ایفا کند، به ضعیف نشان دادن خودمان اشاره کنیم. خواهش می‌کنم به این نکته توجه کنید: فرض کنید که قدرت دشمن صد بوده و اکنون به هفتاد کاهش یافته، در حالی که قدرت خودی از سی به هفتاد رسیده است. این برابری به ما جسارت می‌دهد؛ جسارت ایستادگی، جسارت مقاومت در برابر حرف زور و جسارت استقلال و ایستادن بر روی پای خود. چرا که ما فهمیده‌ایم که قدرت طرف مقابل کم شده و قدرت خودمان زیاد شده است. حال، اگر کسی بخواهد دشمن را یاری کند و او را از این وادی نجات بدهد، بهترین کار این است که قدرت دشمن را کماکان زیاد نشان دهد و قدرت خودی را کم کند. اگر این کار انجام شود، نه فقط کاهش قدرت دشمن احساس نخواهد شد، بلکه افزایش قدرت خودی نیز به جسارت ما کمک نخواهد کرد. چرا که ما هنوز خود را در سطح سی می‌بینیم و نهایتاً به چهل می‌رسیم، در حالی که دشمن را کماکان صد تصور می‌کنیم. اکنون، چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ در بعضی از این کانال‌ها، دقیقاً همین وضعیت دارد اتفاق می‌افتد؛ ما همچنان دشمن را بزرگ نشان می‌دهیم و خودمان را ضعیف می‌سازیم. این امر بسیار خطرناک است و دقیقاً خدمتی به دشمن محسوب می‌شود. آنچه که دشمن می‌خواهد همین است. چرا داریم این کار را می‌کنیم؟ چرا گاهی اوقات طوری صحبت می‌کنیم که انگار فقط مشکل داریم؟ ما در این که مشکل داریم، تردیدی نداریم؛ آقایان و خانم‌ها، حتماً مشکلات داریم و این مشکلات هم کم نیستند. اما آیا نمی‌شود کشوری مشکلات اقتصادی داشته باشد و در عین حال قوی باشد؟ آیا نمی‌شود کشوری با مشکلات اقتصادی، مردمش را امیدوار به آینده نگه دارد؟ این کاملاً ممکن است و به ما بستگی دارد که چقدر در تبیین قدرت و قوت خود موفق عمل کنیم. به جای پرداختن به دعواهای بی‌مزه و بی‌معنا، به چه میزان به جنگ تمدنی و وجودی فکر می‌کنیم؟ به جای سو استفاده از مشکلات، چقدر همدلانه در مسیر حل آن‌ها قدم برمی‌داریم؟ ما قوی هستیم. علی‌رغم تمامی چالش‌ها، دشمن بعد از دوازده روز جنگ، مفتضحانه التماس توقف جنگ را داشت. ما قوی هستیم، چون آن‌ها سال‌هاست که با انواع و اقسام برنامه‌ها تلاش کرده‌اند ما را زمین بزنند، اما موفق نشده‌اند. ما قوی هستیم، زیرا در سخت‌ترین شرایط تحریمی توانسته‌ایم کشورمان را اداره کنیم. اگر ضعیف بودیم، با وجود این همه دشمنی و اعمال دشمنی‌ها، هنوز در صحنه می‌بودیم؟ این بسیار خطرناک است و واقعاً خدمتی به دشمن محسوب می‌شود؛ دقیقاً همان چیزی است که دشمن می‌خواهد. چرا این کار را انجام می‌دهیم؟ چرا گاهی اوقات طوری صحبت می‌کنیم که انگار فقط با مشکلات روبرو هستیم؟ هیچ شکی نیست که ما مشکل داریم؛ آقایان و خانم‌ها، حتماً با چالش‌هایی مواجه‌ایم و این مشکلات نیز کم نیستند. اما آیا نمی‌شود کشوری با مشکلات اقتصادی، در عین حال قوی باشد؟ آیا نمی‌شود مردم یک کشور با وجود مشکلات، امیدوار به آینده باشند؟ این کاملاً ممکن است و بستگی دارد به این که ما چقدر در تبیین قدرت و قوت خود موفق عمل کنیم. به جای پرداختن به دعواهای بی‌مزه و جناحی، به چه میزان به جنگ تمدنی و وجودی فکر می‌کنیم؟ به جای سوء استفاده از مشکلات، چقدر همدلانه تلاش می‌کنیم تا در مسیر حل آن‌ها گام برداریم؟ ما قوی هستیم. آن‌ها بعد از دوازده روز جنگ، به طرز مفتضحانه‌ای التماس کردند که جنگ را متوقف کنیم. ما قوی هستیم، زیرا سال‌هاست که با انواع و اقسام برنامه‌ها تلاش کرده‌اند ما را زمین بزنند، اما نتوانسته‌اند. ما قوی هستیم چرا که در سخت‌ترین شرایط تحریمی، توانسته‌ایم کشورمان را به خوبی اداره کنیم. -- --- ادامه دارد...

اگر ضعیف بودیم، با توجه به این همه دشمنی و اعمال خصمانه و این حجم از تحریم، باید جمهوری اسلامی را در کتاب‌های تاریخ مرور می‌کردیم، نه در عرصه فعال بین‌المللی. این نکته دوم است. نکته سوم این است که بدون شک، وضعیت اقتصادی کشور شرایط غیرعادی دارد. اگر کسی بخواهد این واقعیت را انکار کند، به نوعی چشم‌هایش را بر روی حقیقت می‌بندد. اما اشکال اساسی در اینجاست که ما به گونه‌ای تحلیل کنیم که تمامی این مشکلات یکسره و به طور مطلق به عملکرد دولت فعلی نسبت داده شود. چنین نگاهی نه منصفانه است و نه واقع‌بینانه. این به معنای تأیید تمام کارهایی که حالا در حال انجام است، نیست و همچنین نفی کامل مسئولیت دولت فعلی هم نمی‌باشد. به هر حال، دولت مسئول اجرایی کشور است و باید شبانه‌روز کار کند. اما نکته‌ای که می‌خواهم روشن کنم این است که مشکلات اقتصادی ایران یک‌روزه ایجاد نشده‌اند که بخواهند یک شبه حل شوند. بخش قابل توجهی از این مشکلات، نشئت‌گرفته از انباشت مشکلات دهه‌های گذشته است. همچنان تأکید می‌کنم که شکی نیست که در نهایت مسئولیت حل این مشکلات بر عهده مسئولین فعلی است و آن‌ها نیز باید به طور شبانه‌روزی تلاش کنند. ---بخش قابل توجهی از این مشکلات انباشت مشکلات دهه های گذشته است باز هم تاکید می کنم شکی نیست که بالاخره مسئولیت حل این مشکلات با مسئولین فعلی است و آنها هم شبانه روز مشغول خدمت هستند اما باید زمان را تحمل کرد. اگر کسی بخواهد مسئولین را در حال حاضر بی‌خیال جلوه دهد، واقعاً بی‌انصافی کرده است. انباشت مشکلات اقتصادی نه در طی سه یا چهار سال، بلکه نتیجه تصمیم‌های سال‌های طولانی است؛ محصول ساختارهای معیوب و فشارهای بین‌المللی. اصلاح این ساختارها نیز کار یک شب و دو شب نیست و حتی یک یا دو سال هم طول می‌کشد. منصفانه نیست که ما طوری تحلیل کنیم که گویی مجموعه‌ای پیچیده از مسائل و مشکلات، نتیجه عملکرد یک دولت در عرض یک سال و نیم است. حتی اگر بخواهید از منظر علمی هم نگاه کنید، این تحلیل درست نیست. افرادی که خروجی تحلیل‌شان به این شکل است، متأسفانه کم نیستند. برخی از آن‌ها تحلیل می‌کنند که تمامی اتفاقاتی که در حال رخ دادن است، تحت تأثیر تصمیم‌های دولت فعلی است و به شیوه‌ای غیرمنصفانه عمل می‌کنند. بخشی از این تحلیل‌ها، به نوعی تحت تأثیر رقابت‌های سیاسی قرار دارند و در نتیجه، دچار سوگیری می‌شوند، در حالی که باید تحلیل‌های اقتصادی فراگیرتر و عمیق‌تری ارائه دهند این هم نکته چهارم. خواهش می‌کنم به این نکته خوب دقت کنید: من متخصص اقتصاد نیستم، و اگر بخواهید ده بار بگویم، بنده اقتصاددان نیستم. اقتصاد یک علم است و واقعاً علمی پیچیده به شمار می‌آید. اقتصاد یک علم زنده است؛ یعنی چه؟ یعنی وقتی به شما یک چوب می‌دهند و می‌گویند این را شبیه انسان بسازید، مجسمه‌ساز این چوب را می‌گیرد و با هرچه به آن ضربه می‌زند، چوب هیچ واکنشی نشان نمی‌دهد. او می‌تواند چشمانش را باریک کند یا بزرگ، پیشانی‌اش را بلند یا کوتاه، بدون آن که چوب چیزی بگوید. اما اگر به جای این چوب، یک انسان را به یک تزریقاتچی بدهید و بگویید به او آمپولی بزنید، این آمپول، به هر کجای بدن که تزریق شود، واکنش نشان می‌دهد. اقتصاد نیز علم زنده‌ای است و واقعاً پیچیده است. شما به هر کجای اقتصاد که دست بزنید، ممکن است واکنش‌های غیرقابل پیش‌بینی ببینید. من نمی‌توانم درباره اوضاع اقتصادی نظر دقیق بدهم، زیرا اقتصاد علمی پیچیده است. در حال حاضر نیز نه می‌توانم و نه باید در جایگاه یک کارشناس اقتصادی قرار بگیرم و از رفتار اقتصادی دولت دفاع کنم یا به آن انتقاد کنم. اصلاً قصد من این نیست که مشکلات اقتصادی را ماست مالی کنم؛ اما احساس می‌کنم که باید کسی طعنه‌ها را به جان بخرد و به طور واقع‌بینانه در جایگاه فردی که کمی با ادبیات حکمرانی آشناست، با مردم صحبت کند. به همین دلیل می‌خواهم درباره مسائل اقتصادی چند نکته به شما بگویم. نکته اول این است که هیچ شکی نیست که ما سال‌های زیادی درگیر یک جنگ اقتصادی تمام‌عیار هستیم. لحظه‌ای در این باره تردید نکنید؛ نه دوست و نه دشمن این واقعیت را انکار نمی‌کند. ما سال‌هاست که مناسبات اقتصادی‌مان با دنیا در شرایط جنگی شکل گرفته است. جنگ تمام‌عیاری که در آن دشمن از هر اقدامی که می‌تواند اقتصاد ما را زمین بزند، غفلت نمی‌کند و هیچ رحمی هم ندارد. به لطف خدا و مدد اهل بیت علیهم‌السلام، این جنگ و تحریم‌ها با وجود مشکلاتی که برای ما به دنبال داشته، منافع و برکات زیادی نیز به همراه داشته است. به عنوان مثال، با وجود همین تحریم‌ها، صنعت هسته‌ای ما بومی شد، صنعت موشکی ما بومی شد و صنعت نفت ما نیز به همین صورت پیشرفت کرد. ما در داروسازی تا مرز خودکفایی پیش رفته‌ایم که اتفاق بسیار ویژه‌ای به شمار می‌آید.

همچنین، در صنایع دفاعی به استقلال چشمگیری دست یافته‌ایم و در سدسازی و صنعت برق نیز به خودکفایی رسیده‌ایم. این‌ها دستاوردهایی نیست که به سادگی بتوان از آن‌ها گذشت؛ مستقل نبودن در هر یک از این زمینه‌ها می‌توانست امروز مشکلات بسیار جدی‌تری برای ما ایجاد کند. ادامه دارد ان شاء الله بقیه را در صوت بشنوید و اگر به لطف الهی فرصت شد باقی متن را نیز در اولین فرصت می فرستم. ---