مرداد ۵۸؛ پاوه در محاصره و فرمانی که ورق را برگرداند در روزهای پایانی مرداد ۱۳۵۸، شهر پاوه و مناطق پیرامون آن به یکی از کانون‌های اصلی درگیری در کردستان تبدیل شد. در پی تشدید درگیری میان نیروهای مسلح مخالف جمهوری اسلامی و نیروهای دولتی، شهر پاوه در محاصره قرار گرفت و نبرد بر سر کنترل شهر شدت یافت. در این مقطع، شهید مصطفی چمران که از سوی دولت در منطقه حضور داشت، به همراه نیروهای پاسدار معروف به « دستمال سرخها» به فرماندهی«شهید علی اصغر وصالی»و گروهی از نیروهای داوطلب در دفاع از پاوه مشارکت کرد. در جریان درگیری‌ها شماری از نیروهای دو طرف کشته و مجروح شدند. بیمارستان پاوه نیز در جریان حوادث به یکی از نقاط درگیری تبدیل شد و تعدادی از پاسداران مجروح حاضر در بیمارستان به شهادت رسیدند؛ واقعه‌ای که بازتاب گسترده‌ای در مطبوعات و روایت‌های بعدی از حوادث پاوه پیدا کرد. با بحرانی‌تر شدن وضعیت، امام خمینی در ۲۷ مرداد ۱۳۵۸ فرمانی خطاب به ارتش، ژاندارمری و دولت صادر کرد و خواستار اقدام فوری برای پایان دادن به محاصره پاوه شد. در بخشی از این فرمان آمده بود: «من به عنوان ریاست کل قوا به رئیس ستاد ارتش دستور می‌دهم که فوراً با تجهیز کامل عازم منطقه شوند؛ و به تمام پادگان‌های ارتش و ژاندارمری دستور می‌دهم که بی‌انتظار دستور دیگر و بدون فوت وقت ـ با تمام تجهیزات ـ به سوی پاوه حرکت کنند؛ و به دولت دستور می‌دهم وسایل حرکت پاسداران را فوراً فراهم کنند.» امام خمینی همچنین هشدار داد که در صورت اجرا نشدن دستور، فرماندهان ارتش و ژاندارمری را مسئول خواهد دانست. پس از صدور این فرمان، یگان‌های ارتش، ژاندارمری و نیروهای سپاه و داوطلبان برای شکستن محاصره و تقویت نیروهای مستقر در منطقه وارد عمل شدند. با تغییر وضعیت نظامی، محاصره پاوه شکسته شد و نیروهای مخالف جمهوری اسلامی از شهر عقب نشستند. حوادث پاوه و فرمان ۲۷ مرداد امام خمینی در روزهای بعد بازتاب گسترده‌ای در مطبوعات داشت و بعدها نیز به یکی از رخدادهای شاخص نخستین ماه‌های پس از انقلاب و درگیری‌های کردستان تبدیل شد. به مناسبت سالگرد آن رویدادها جراید #مرداد_1358 برای استفاده علاقمندان تاریخ معاصر تقدیم می شود :