🔴🔴🔴بن‌بست راهبردی دونالد ترامپ و افول ماشین جنگی ایالات متحده در تحلیل تحولات اخیر ایالات متحده و مواضع دولت ترامپ، نگاهی به واقعیت‌های میدانی و ساختاری نشان می‌دهد که هیاهوهای رسانه‌ای و تهدیدات جنگ‌طلبانه، به صورت بارزی ، بازتاب کننده یک بن‌بست عمیق سیاسی و اجرایی در جبهه دشمنان ماست... نکات کلیدی در این زمینه قابل تبیین است: 🔴 بن‌بست قانونی و از دست رفتن مجالس با چالش‌های جدی پیش‌رو و از دست رفتن احتمال اکثریت در مجالس آمریکا، فضا برای دولت ترامپ بسیار تنگ خواهد شد. از آنجایی که درخواست‌های کلان بودجه‌ی نظامی و لوایح مختلف به کنگره می‌رود، ابزار وتو محدودیت‌های قانونی مشخصی دارد (از جمله محدودیت‌های زمانی ۴۰ روزه) در این شرایط، رئیس‌جمهور در منگنه‌ی تصمیم‌گیری سناتورها و نمایندگان قرار می‌گیرد؛ تا جایی که دیگر امکان اعمال سلیقه‌ی مطلق وجود ندارد و ساختار سیاسی آمریکا دچار بن بست تصمیم‌گیری می‌شود. 🔴 موقعیت شکننده و پرهزینه‌ی جنگ‌طلبی در داخل ایالات متحده و حتی درون بدنه‌ی احزاب، فضای عمومی به‌شدت ضد جنگ است. ارتش و ژنرال‌های پنتاگون نیز به خوبی می‌دانند که همراهی با سیاست‌های ماجراجویانه و غیرمنطقی، عواقبی همچون محاکمه‌های داخلی به جرم جنایات جنگی یا نابودی آینده‌ی حرفه‌ای نظامیان را به دنبال خواهد داشت... لذا هیچ مقام عاقلی در ساختار امنیتی آمریکا، آینده‌ی شغلی و سیاسی خود را فدای خودخواهی‌های یک فرد نامتعادل نمی‌کند. حتی هم‌پیمانان سنتی واشنگتن (مانند انگلستان) نیز در این مسیر پرهزینه همراهی لازم را نشان نمی‌دهند، چرا که روی اسب بازنده شرط‌بندی نمی‌کنند. 🔴ترفندهای اقتصادی و حباب قیمت نفت نوسانات موقتی در بازار انرژی و کاهش مقطعی قیمت نفت نیز نمی‌تواند نجات‌بخش این ساختار بحران‌زده باشد. این‌گونه اقدامات سطحی، تنها تلاشی برای آرام کردن موقت فضا است، اما در کلان‌شهر سیاست، گرهی از مشکلات دولت در حاشیه‌ی بحران باز نمی‌کند. عنایت شود؛ 🔴🔴🔴هیاهو و تهدیدهای اخیر، نباید موجب نگرانی یا بزرگ‌نمایی شود. واقعیت میدان نشان می‌دهد که سیستم سیاسی آمریکا از درون با شکاف، احتیاط اجباری فرماندهان نظامی و مخالفت نخبگان مواجه است. بازیگران عاقل در نظام بین‌الملل و درون ساختار خود آمریکا، هرگز منافع کلان خود را قربانی سیاست‌های تند و پرهزینه‌ی جریان جنگ‌طلب نخواهند کرد. 🇮🇷@progress2

🔴🔴🔴 سردار کارگر: در شرایط جنگی قرار داریم؛ صاحبان تریبون از اظهارنظرهای غیرواقعی دربارۀ موضوعات دفاعی که نسبت به آن آگاهی کافی ندارند، خودداری کنند.

کاش بین‌ما جدایی کم شود اختلافات فراوان کم شود کاش روزی در کنار یکدگر فارغ از هر خط و ربط یکدگر خوب و خرم ، حامی میهن شویم حامی رهبر و راه او شویم کاش در دشمن ستیزی های خود هم وطن ها را نرنجانیم ز خود کاش هرگز جای اصل و فرع را جای هرفرع و اصول شرع را گم‌نمیکردیم هرگز تا ابد حفظ میکردیم آن را تا ابد دشمن ما عاشق هر فتنه است عاشق اندیشه ی پرفتنه است عاشق هر اختلاف بین‌ماست عاشق خشم‌ زیاد بین‌ماست باید این‌شادی او کمتر شود اختلاف بین‌ما کمتر شود دست هم محکم بگیریم این زمان پشت میهن را بگیریم این زمان روبه روی دشمن اصلی شویم دور از هر دشمن فرعی شویم شاعر:شیخ نقاره‌زن🥁 ┅☫کانال شیخ نقاره‌زن رو تبلیغ کن☫┅ 🥁 @naghareh_bijar

یار دبستانی قدیم 🇮🇷@progress2

یار دبستانی من جدید با صدای نوجوانان روز دانش آموز بر تمام دانش آموزان نازنین کشورمان، عزیزان دل حرم مطهر ایران جان مبارک🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🇮🇷@progress2

🔴🔴🔴معاون اجرایی ارتش حفظه الله: دست دیپلمات هارا برای چانه زنی پر میکنیم. #جان‌فدایان‌ایران‌جان 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 #مردان‌خدا 🇮🇷🇮🇷🇮🇷 🇮🇷@progress2

مطلب پیشین: https://eitaa.com/progress2/44488 پیامبر اما به مدینه وارد نشد؛ در قباء استقرار یافت و هر چه مؤمنین مدینه پای فشردند، یک کلام فرمود: «من به مدینه وارد نمی‌شوم مگر به همراه دو عزیزم، علی و فاطمه.» و از آنجا به علی بن ابیطالب پیام داد که به همراهی فاطمه‌ها به مدینه بیا؛ من همچنان چشم‌انتظار و آغوش‌گشوده‌ی شما می‌مانم. علی بن ابیطالب بلافاصله از ما، سه فاطمه (من، فاطمه بنت اسد، و فاطمه دختر زبیر بن عبدالمطلب) و تنی چند از زنان و ضعیفان کاروانی ساخت؛ پس از اعلامی عمومی به سوی مدینه حرکت کرد. شب‌ها را در منازل بین راه به نماز و تهجّد و عبادت می‌پرداختیم و روزها را راه می‌رفتیم. کفار و مشرکین که از کف دادن پیامبر برایشان سنگین و گران تمام شده بود، بدشان نمی‌آمد که از میانه راه بازمان گردانند و به گروگانمان بگیرند. هنوز تا مدینه بسیار مانده بود که «اسود»، غلام ابوسفیان، راه را بر ما گرفت و گفت: - من فرستاده‌ی ابوسفیانم و مأمورم که راه را بر شما ببندم تا او خود سر رسد. بدن‌های زنان کاروان چون بید می‌لرزید و نگرانی و اضطراب بر دل‌هایشان چنگ می‌انداخت، اما دل من به علی و خدای علی محکم بود. علی مرتضی به صلابت کوه ایستاد و فریاد کشید: - ما باید به مدینه برویم. در راه رفتن به مدینه من هر مانعی را از سر راه بر خواهم داشت، حتی اگر این مانع، اسود، غلام ابوسفیان باشد. جان خود را بردار و راه خود را پیش گیر. اسود تمکین نکرد. علی مرتضی دوباره هشدار داد؛ مؤثر نیفتاد. سه‌باره او را بر جان خویش ترساند؛ سخت‌سری کرد. حضرت شمشیر از نیام برکشید؛ در پی جنگی سخت جسد او را بر جای گذاشت و کاروان را دوباره حرکت داد. هنوز راه چندانی نپموده بودیم که ابوسفیان بر سر راه سبز شد. جسد اسود را در میان راه دیده بود و چون ماری زخم‌خورده به خود می‌پیچید. نعره زد: - ای علی که غلام مرا کشته‌ای، به چه اجازهی زنان خویشاوند مرا به مدینه می‌بری؟ علی مرتضی خونسرد، متین و استوار پاسخ فرمود: - با اجازه آن کس که اجازهی من به دست اوست. تو هم از سرنوشت غلامت عبرت بگیر و جانت را بردار و بگریز. ابوسفیان شمشیر کشید و علی مرتضی آن‌قدر با او شمشیر زد که او حیاتش را در مخاطره دید؛ مغموم و شکست‌خورده جانش را برداشت و گریخت. مردی به مردانگی علی آفریده نشده است و شمشیری به کارسازی شمشیر او... خدا فقط می‌داند که در خلقت او چه کرده است! وقتی بر پیامبر وارد شدیم، بوی جبرئیل فضا را آکنده بود؛ آغوش پیامبر هنوز بوی جبرئیل می‌داد، بوی عرش، بوی وحی. پدرم علی را که در آغوش فشرد، فرمود: - پیش پای شما جبرئیل اینجا بود و به من خبر داد از عبادات شما در میان راه و از مناجاتتان با خدای تعالی و از سختی‌ها و جنگ و گریزهایتان تا بدین‌جا... و این آیات در شان شما نزول یافت: «آنان که یاد خدا می‌کنند؛ ایستاده و نشسته و بر پهلو، و در آفرینش آسمان‌ها و زمین اندیشه می‌کنند و می‌گویند: خدایا! تو این‌ها را به عبث نیافریده‌ای؛ تو پاک و منزّهی، ما را از عذاب جهنم نگاه دار. خدایا! آن را که تو به جهنم فرود بری، خوار و ذلیل کرده‌ای و ستمگران را هیچ یاوری نخواهد بود. خدایا! ما شنیدیم که منادی ایمان ندا می‌داد که ایمان بیاورید به پروردگارتان، و ایمان آوردیم. خدایا! ببخش گناهان ما را و بپوشان بدی‌هایمان را و در معیت خوبانمان بمیران... 📝بخشهایی از کتاب کشتی پهلو گرفته به قلم جناب استاد سید مهدی شجاعی: https://eitaa.com/progress2/44049 🇮🇷@progress2