اگر قرآن بخوانیم خواهیم دید که نه ما استثنا هستیم، نه دشمنان ما و نه وضعی که در آن قرار داریم. تاریخ بارها به شکل‌های مختلف همین تجربه‌ها را تکرار کرده و خداوند ابایی ندارد که روند کارها را برای ما توضیح دهد؛ زیرا می‌داند که در هر حال انسان‌ها انتخاب می‌کنند و هر یک متناسب با شأن خود به نقطه پایان می‌رسد. تنها تطبیق تاریخی می‌ماند و ما. برای دانستن آنکه چه می‌شود، باید اهل قرآن بود. قرآن کتاب غیب هست؛ اما کتاب افشای سرّ نیست. در دسترس همه هست؛ اما به چنگ هر کس نمی‌آید. مانند نور است. باید سازگار شوی تا بهره ببری. او تو را محروم نمی‌کند. خود تو تصمیم می‌گیری از آن استفاده کنی یا کنارش بگذاری. درست است که درباره گذشته و حال و آینده سخن می‌گوید اما هر گوشی به اندازه سازگاری خویش آن را می‌شنود و بقیه را وامی‌گذارد. این یکی از معجزات قرآن است که با زندگان ارتباط شخصی هم می‌گیرد و رازی از رازهای عالم را فاش می‌کند که همه عالم با حقیقت به جز رابطه عام، رابطه‌ای خاص و منحصر به فرد هم دارند. البته این جمله نباید مستمسک کسانی قرار بگیرد که دین را شخصی می‌دانند یا ارتباط خدا و انسان را به روابط فردی طرفینی تقلیل می‌دهند. همه چیز در چارچوب اراده خدا پیش می‌رود و انسان‌ها یک به یک آزموده می‌شوند. https://eitaa.com/daftaretamrin/11867 📝سعیدتوتونکار