ایتا - پروژه ASP.Net Core MVC (وب و سی شارپ)

پروژه ASP.Net Core MVC (وب و سی شارپ)

در SQL Server، پشتیبان‌گیری (Backup) و Generate Script دو فرآیند مهم برای مدیریت و نگهداری بانک اطلاعاتی هستند. این دو روش اهداف و کاربردهای متفاوتی دارند، بنابراین بیایید به تفاوت‌های آن‌ها بپردازیم:

پشتیبان‌گیری (Backup)
پشتیبان‌گیری فرآیندی است که یک کپی کامل از بانک اطلاعاتی یا بخشی از آن (مانند جداول، فایل‌های لاگ، و غیره) را در یک فایل جداگانه ذخیره می‌کند. این فایل پشتیبان می‌تواند برای بازیابی داده‌ها در صورت خرابی سیستم، از دست دادن داده‌ها یا نیاز به انتقال داده‌ها به یک سرور دیگر استفاده شود.

ویژگی‌ها و کاربردها:
- حفظ داده‌ها: پشتیبان‌گیری تضمین می‌کند که در صورت بروز مشکلاتی مانند خرابی دیسک، قطع برق، یا خطاهای نرم‌افزاری، داده‌ها قابل بازیابی هستند.

- انتقال داده‌ها: فایل‌های پشتیبان می‌توانند برای انتقال بانک اطلاعاتی به سرورهای دیگر استفاده شوند.

- بازیابی بانک اطلاعاتی: امکان بازگردانی کامل یا جزئی بانک اطلاعاتی از فایل پشتیبان در صورت نیاز.

ایجاد پشتیبان:
-- ایجاد پشتیبان کامل
BACKUP DATABASE YourDatabase
TO DISK = 'C:\Backup\YourDatabase.bak';

Generate Script
Generate Script
 فرآیندی است که کدهای SQL را برای ایجاد، به‌روزرسانی یا حذف اجزای مختلف بانک اطلاعاتی تولید می‌کند. این اسکریپت‌ها می‌توانند شامل دستورات برای ایجاد جداول، ایندکس‌ها، دیدها، ذخیره شده‌ها، و غیره باشند.

ویژگی‌ها و کاربردها:
- مستندسازی: ایجاد مستندات دقیق از ساختار بانک اطلاعاتی و اجزای آن.

- انتقال ساختار بانک اطلاعاتی: انتقال ساختار بانک اطلاعاتی به سرورهای دیگر بدون داده‌ها.

- پیاده‌سازی تغییرات: اعمال تغییرات در ساختار بانک اطلاعاتی به‌صورت خودکار با استفاده از اسکریپت‌ها.

ایجاد اسکریپت:
در SQL Server Management Studio (SSMS):

- روی بانک اطلاعاتی یا جزء مورد نظر راست‌کلیک کنید.

- گزینه "Tasks" را انتخاب کرده و "Generate Scripts..." را انتخاب کنید.

- تنظیمات مورد نظر را پیکربندی کرده و اسکریپت را تولید کنید.

تفاوت‌های کلیدی:
1- حفظ داده‌ها:

- پشتیبان‌گیری: شامل داده‌ها و ساختار بانک اطلاعاتی است و امکان بازگردانی کامل بانک اطلاعاتی را فراهم می‌کند.

- Generate Script:
 فقط شامل ساختار بانک اطلاعاتی است و داده‌ها را شامل نمی‌شود (مگر اینکه به‌صورت خاص تنظیم شود).

2- هدف:

- پشتیبان‌گیری: برای بازیابی داده‌ها در صورت بروز مشکلات و حفظ نسخه‌های پشتیبان استفاده می‌شود.

- Generate Script:
 برای انتقال یا مستندسازی ساختار بانک اطلاعاتی و اعمال تغییرات ساختاری استفاده می‌شود.

3- فرآیند بازیابی:

- پشتیبان‌گیری: بازگردانی داده‌ها با استفاده از دستورات RESTORE انجام می‌شود.

- Generate Script:
 بازگردانی ساختار بانک اطلاعاتی با اجرای اسکریپت‌ها انجام می‌شود.

نتیجه‌گیری
در حالی که هر دو فرآیند پشتیبان‌گیری و Generate Script برای مدیریت و نگهداری بانک اطلاعاتی ضروری هستند، کاربردها و اهداف متفاوتی دارند. پشتیبان‌گیری بیشتر برای حفظ و بازیابی داده‌ها استفاده می‌شود، در حالی که Generate Script برای مستندسازی و انتقال ساختار بانک اطلاعاتی به کار می‌رود.

1 مشاهده10:36

پروژه ASP.Net Core MVC (وب و سی شارپ)

بیایید هر کدام از این مفاهیم و تکنولوژی‌ها را به طور جداگانه بررسی کنیم و تفاوت‌های آن‌ها را توضیح دهیم:

1. ORM (Object-Relational Mapping)
ORM یا Object-Relational Mapping
 یک تکنولوژی است که به برنامه‌نویسان اجازه می‌دهد تا داده‌های پایگاه داده رابطه‌ای را به صورت اشیاء برنامه‌نویسی شده مدیریت کنند. به بیان دیگر، ORM رابطه بین جداول پایگاه داده و کلاس‌های برنامه‌نویسی را برقرار می‌کند تا برنامه‌نویسان بتوانند با استفاده از اشیاء، عملیات CRUD (ایجاد، خواندن، به‌روزرسانی، حذف) را انجام دهند.

2. Entity Framework (EF)
Entity Framework
 یک ORM متن‌باز توسعه داده شده توسط مایکروسافت برای .NET است که به شما اجازه می‌دهد با پایگاه داده‌های رابطه‌ای با استفاده از مدل‌های شیءگرا کار کنید. EF به شما این امکان را می‌دهد که به جای نوشتن مستقیم کوئری‌های SQL، با استفاده از زبان برنامه‌نویسی (مانند C#) به داده‌ها دسترسی پیدا کنید و عملیات مورد نیاز را انجام دهید.

ویژگی‌ها:
پشتیبانی از مدل‌سازی داده‌های پیچیده.

امکان انجام پرس و جوهای پیچیده با استفاده از LINQ.

پشتیبانی از چندین پایگاه داده مختلف.

کاهش نیاز به نوشتن کوئری‌های دستی SQL.

3. EF Core
EF Core
 نسخه‌ای به‌روزشده و سبکتر از Entity Framework است که برای کار با .NET Core طراحی شده است. EF Core از ویژگی‌های بهتری نسبت به نسخه کلاسیک EF برخوردار است و قابلیت پشتیبانی از پلتفرم‌های مختلف (چندسکویی) را دارا می‌باشد.

ویژگی‌ها:
سبکتر و سریع‌تر نسبت به EF کلاسیک.

پشتیبانی از پلتفرم‌های مختلف و چندسکویی.

قابلیت‌های بهبود یافته برای مدل‌سازی و پرس و جو.

4. ADO.NET
ADO.NET
یک فناوری قدیمی‌تر است که توسط مایکروسافت برای دسترسی به داده‌ها و تعامل با پایگاه داده‌های رابطه‌ای توسعه داده شده است. ADO.NETبیشتر به برنامه‌نویسان امکان می‌دهد تا به صورت مستقیم با پایگاه داده‌ها از طریق دستورات SQL و دیتاست‌ها (DataSets) تعامل کنند.

ویژگی‌ها:
دسترسی مستقیم و سریع به پایگاه داده.

مدیریت اتصالات پایگاه داده.

استفاده از دستورات SQL برای انجام عملیات بر روی داده‌ها.

مناسب برای برنامه‌های که نیاز به کارایی بالا دارند.

5. Dapper
Dapper
 یک ORM سبک و سریع است که به عنوان یک افزونه برای ADO.NETطراحی شده است. Dapper تمرکز بیشتری بر روی عملکرد و کارایی دارد و به برنامه‌نویسان اجازه می‌دهد تا با استفاده از دستورات SQL مستقیم و اتصال به پایگاه داده، عملیات مورد نیاز را انجام دهند. Dapper به عنوان یکی از سریع‌ترین ORMها شناخته می‌شود.

ویژگی‌ها:
بسیار سریع و سبک.

استفاده آسان و مستقیم از SQL.

ادغام ساده با ADO.NET.

مناسب برای برنامه‌هایی که نیاز به کارایی و سرعت بالا دارند.

تفاوت‌ها:

1- سادگی و سرعت:

Dapper
 به دلیل سبک بودن و استفاده مستقیم از SQL، سریع‌ترین ORM است.

ADO.NET
نیز به دلیل دسترسی مستقیم به پایگاه داده، کارایی بالایی دارد.

EF و EF Core
 به دلیل استفاده از مدل‌های شی‌گرا، پیچیدگی بیشتری دارند اما توسعه را ساده‌تر می‌کنند.

2- قابلیت مدل‌سازی داده‌ها:

EF و EF Core
 امکانات پیشرفته‌ای برای مدل‌سازی داده‌های پیچیده دارند.

Dapper و ADO.NET
کمتر بر مدل‌سازی داده‌ها تمرکز دارند و بیشتر بر عملکرد تمرکز دارند.

3- پشتیبانی از چندین پایگاه داده:

EF و EF Core
 از چندین پایگاه داده مختلف پشتیبانی می‌کنند.

Dapper و ADO.NET
نیز قابل استفاده با چندین پایگاه داده هستند اما تنظیمات بیشتری نیاز دارند.

4- سطح انتزاع:

EF و EF Core
 سطح انتزاع بالاتری دارند و برنامه‌نویسان را از نوشتن مستقیم کوئری‌های SQL بی‌نیاز می‌کنند.

Dapper و ADO.NET
سطح انتزاع کمتری دارند و بیشتر به برنامه‌نویسان امکان کنترل مستقیم بر پایگاه داده را می‌دهند.

نتیجه‌گیری:
هر یک از این تکنولوژی‌ها و ابزارها مزایا و معایب خود را دارند و انتخاب مناسب بستگی به نیازهای خاص پروژه شما دارد. اگر به سادگی و کارایی بالا نیاز دارید، Dapper یا ADO.NETگزینه‌های خوبی هستند. اگر به امکانات پیشرفته‌تر برای مدل‌سازی و مدیریت داده‌ها نیاز دارید، EF یا EF Core می‌توانند انتخاب‌های مناسبی باشند.

1 مشاهده11:53

پروژه ASP.Net Core MVC (وب و سی شارپ)

آموزش اتصال ASP.NET Core MVC به SQL Server

1 مشاهده09:44

پروژه ASP.Net Core MVC (وب و سی شارپ)

 ایجاد پروژه  و 
نصب پکیج 
Microsoft.EntityFrameworkCore.SqlServer
و 
Microsoft.EntityFrameworkCore.Tools

1 مشاهده09:44

پروژه ASP.Net Core MVC (وب و سی شارپ)

پوشه Models و پوشه Entities و فایل Customer.cs
namespace WebApplication5.Models.Entities
{
    public class Customer
    {
        public long Id { get; set; }
        public string UserName { get; set; }
        public string Password { get; set; }
    }
}
پوشه Models و پوشه Cuntext و فایل DatabaseContext.cs
 using Microsoft.EntityFrameworkCore;
using WebApplication5.Models.Entities;

namespace WebApplication5.Models.Context
{
    public class DatabaseContext : DbContext
    {
        public DatabaseContext()
        {
        }

        public DbSet<Customer> Customers { get; set; }

        protected override void OnConfiguring(DbContextOptionsBuilder optionsBuilder)
        {
            optionsBuilder.UseSqlServer(@"Data Source=DESKTOP-3PDBPI3\SQLEXPRESS; Initial Catalog=StoreEf; Integrated Security=True; TrustServerCertificate=True;");
        }
    }
}

1 مشاهده09:50

پروژه ASP.Net Core MVC (وب و سی شارپ)

در پک منیجر Add-Migration InitialCreate
را اضافه می کنید تا Migration ساخته شود و Update-Database
را هم می زنیم تا اتصال در دیتابیس بر قرار می شود و جدول customer ایجاد شده است
و Migration ایجاد شده است

1 مشاهده10:01

پروژه ASP.Net Core MVC (وب و سی شارپ)

هر دو نوع اتصالی ، یک هدف را دنبال می‌کنند: اتصال به سرور SQL Server با استفاده از EF Core. تفاوت اصلی بین آن‌ها در نحوه نگارش رشته اتصال است. در یکی از آن‌ها از دو backslash \\ و در دیگری از یک backslash و یک @ در ابتدای رشته استفاده شده است.

تفاوت در نحوه نگارش:
با استفاده از دو backslash:


optionsBuilder.UseSqlServer("Data Source=DESKTOP-3PDBPI3\\SQLEXPRESS; Initial Catalog=StoreEf; Integrated Security=True; TrustServerCertificate=True;");
این روش با استفاده از دو backslash (\\) برای escaping درست کاراکتر backslash در رشته استفاده می‌شود.

با استفاده از @ در ابتدای رشته:


optionsBuilder.UseSqlServer(@"Data Source=DESKTOP-3PDBPI3\SQLEXPRESS; Initial Catalog=StoreEf; Integrated Security=True; TrustServerCertificate=True;");
این روش از یک @ در ابتدای رشته استفاده می‌کند تا به زبان برنامه‌نویسی C# بگوید که این یک رشته‌ی verbatim است و باید به صورت دقیق و بدون escape کردن backslash‌ها پردازش شود.

TrustServerCertificate=True
این گزینه در رشته اتصال به SQL Server استفاده می‌شود تا به کلاینت (برنامه شما) بگوید که به گواهی SSL سرور اعتماد کند، حتی اگر این گواهی توسط یک مرجع معتبر صادر نشده باشد.

کاربرد TrustServerCertificate=True
مشکلات گواهی SSL: در مواردی که گواهی SSL سرور SQL Server به‌صورت خود-امضا شده (self-signed) باشد یا توسط یک مرجع معتبر صادر نشده باشد، این تنظیمات به کلاینت اجازه می‌دهد تا با نادیده گرفتن خطای گواهی، به سرور متصل شود.

محیط‌های توسعه: این گزینه معمولاً در محیط‌های توسعه و تست استفاده می‌شود، جایی که ممکن است از گواهی‌های خود-امضا استفاده شود و نیازی به اعتماد به یک مرجع معتبر وجود نداشته باشد.

نتیجه‌گیری
هر دو رشته اتصال که استفاده کرده‌اید، عملکرد یکسانی دارند، و تفاوت اصلی در نحوه نگارش آن‌هاست. TrustServerCertificate=True به کلاینت اجازه می‌دهد تا به گواهی SSL سرور اعتماد کند، حتی اگر معتبر نباشد، که معمولاً در محیط‌های توسعه و تست مفید است. امیدوارم این توضیحات کمک‌کننده باشد.

1 مشاهده10:04

مطالب بعدی

پرسش‌ها

قوانین

داغ‌ترین‌ها

چندسکویی