Migration
یا مهاجرت در زمینه Entity Framework Core، به فرآیندی اطلاق میشود که به شما کمک میکند تا تغییرات در مدلهای دادهای خود را به پایگاه داده اعمال کنید. این تغییرات میتوانند شامل ایجاد، تغییر و حذف جداول و ستونها باشند. مهاجرتها به شما امکان میدهند تا مدل دادهای و پایگاه داده خود را همگام نگه دارید و به صورت سیستماتیک تغییرات را مدیریت کنید.
مفهوم Migration
در Entity Framework Core، مهاجرتها به شما کمک میکنند تا تغییرات در مدلهای دادهای را بدون نیاز به نوشتن مستقیم کوئریهای SQL مدیریت کنید. هر تغییر در مدلهای دادهای به عنوان یک مهاجرت جدید ثبت میشود و شما میتوانید این مهاجرتها را به پایگاه داده اعمال کنید.
مراحل اصلی در استفاده از Migration
ایجاد Migration جدید: زمانی که تغییراتی در مدل دادهای خود ایجاد میکنید (مثلاً اضافه کردن یک کلاس یا تغییر در ویژگیهای موجود)، باید یک مهاجرت جدید ایجاد کنید که این تغییرات را ثبت کند. این کار با استفاده از دستور Add-Migration انجام میشود.
اعمال Migration به پایگاه داده: بعد از ایجاد مهاجرت جدید، باید این تغییرات را به پایگاه داده اعمال کنید. این کار با استفاده از دستور Update-Database انجام میشود.
نحوه استفاده از Migration در Entity Framework Core
بیایید مراحل استفاده از مهاجرتها را با یک مثال بررسی کنیم.
مرحله 1: ایجاد مدل دادهای
فرض کنید یک مدل دادهای به نام Customer دارید:
public class Customer
{
public int CustomerId { get; set; }
public string Name { get; set; }
public string Email { get; set; }
}
مرحله 2: ایجاد یک DbContext
یک کلاس DbContext به نام DatabaseContext ایجاد کنید:
using Microsoft.EntityFrameworkCore;
public class DatabaseContext : DbContext
{
public DbSet<Customer> Customers { get; set; }
}
مرحله 3: ایجاد مهاجرت جدید
تغییرات در مدل دادهای را با استفاده از دستور Add-Migration ثبت کنید:
dotnet ef migrations add InitialCreate
این دستور یک فایل مهاجرت جدید ایجاد میکند که شامل کد لازم برای ایجاد جدول Customer در پایگاه داده است.
مرحله 4: اعمال مهاجرت به پایگاه داده
تغییرات ثبت شده در مهاجرت را به پایگاه داده اعمال کنید:
dotnet ef database update
این دستور جداول جدید را ایجاد و تغییرات را به پایگاه داده اعمال میکند.
مدیریت نسخهها با Migration
مهاجرتها به شما امکان میدهند که تاریخچه تغییرات در پایگاه داده را دنبال کنید و در صورت نیاز به نسخههای قبلی بازگردید. هر مهاجرت شامل یک زمانمهر و کد منحصر به فرد است که نسخه خاصی از پایگاه داده را نشان میدهد.
نتیجهگیری
Migration
یک ابزار قدرتمند در Entity Framework Core است که به شما کمک میکند تا تغییرات در مدلهای دادهای و پایگاه داده را به صورت سیستماتیک و مدیریتی اعمال کنید. این ابزار به شما اجازه میدهد تا توسعه و نگهداری پایگاه دادهها را سادهتر کنید و از مشکلات مرتبط با تغییرات دستی جلوگیری کنید.
پوشه Models و پوشه Cuntext و فایل DatabaseContext.cs
using Microsoft.EntityFrameworkCore;
using WebApplication5.Models.Entities;
namespace WebApplication5.Models.Context
{
public class DatabaseContext : DbContext
{
public DatabaseContext()
{
}
public DbSet<Customer> Customers { get; set; }
public DbSet<Product> Products { get; set; }
protected override void OnConfiguring(DbContextOptionsBuilder optionsBuilder)
{
optionsBuilder.UseSqlServer(@"Data Source=DESKTOP-3PDBPI3\SQLEXPRESS; Initial Catalog=StoreEf; Integrated Security=True; TrustServerCertificate=True;");
}
protected override void OnModelCreating(ModelBuilder modelBuilder)
{
modelBuilder.Entity<Warranty>().HasKey(p=> p.ProductId);
modelBuilder.Entity<Product>().HasOne(p=> p.Warranty).WithOne(p=> p.Product).HasForeignKey<Warranty>(p=> p.ProductId);
modelBuilder.Entity<Customer>().Property(e => e.Name).HasColumnName("FullName").HasColumnType("nvarchar(50)");
}
}
}
بسیار خوب! بیایید کد شما را قدم به قدم توضیح دهیم:
کتابخانهها و namespaceها
using Microsoft.EntityFrameworkCore;
using WebApplication5.Models.Entities;
namespace WebApplication5.Models.Context
{
Microsoft.EntityFrameworkCore:
این کتابخانه اصلی برای استفاده از Entity Framework Core است که شامل کلاسها و متدهای لازم برای کار با پایگاه دادهها میباشد.
WebApplication5.Models.Entities:
فرض میشود که مدلهای دادهای شما، مانند Customer و Product، در این namespace قرار دارند.
تعریف کلاس DbContext
public class DatabaseContext : DbContext
{
public DatabaseContext()
{
}
public DbSet<Customer> Customers { get; set; }
public DbSet<Product> Products { get; set; }
DatabaseContext:
این کلاس از DbContext به ارث برده است و به عنوان کانتکست پایگاه داده شما عمل میکند.
DbSet<Customer> Customers و DbSet<Product> Products:
این ویژگیها جداول Customers و Products را در پایگاه داده شما نمایندگی میکنند و به شما امکان دسترسی به دادهها را میدهند.
پیکربندی اتصال به پایگاه داده
protected override void OnConfiguring(DbContextOptionsBuilder optionsBuilder)
{
optionsBuilder.UseSqlServer(@"Data Source=DESKTOP-3PDBPI3\SQLEXPRESS; Initial Catalog=StoreEf; Integrated Security=True; TrustServerCertificate=True;");
}
OnConfiguring:
این متد برای پیکربندی گزینههای پایگاه داده استفاده میشود.
optionsBuilder.UseSqlServer:
تنظیمات اتصال به SQL Server را مشخص میکند. در اینجا، از SQL Server محلی (SQLEXPRESS) و پایگاه دادهای به نام StoreEf استفاده شده است. Integrated Security=True نشان میدهد که از اعتبارسنجی ویندوز استفاده میشود. TrustServerCertificate=True نیز برای اعتماد به گواهی SSL سرور استفاده شده است.
پیکربندی مدلها
protected override void OnModelCreating(ModelBuilder modelBuilder)
{
modelBuilder.Entity<Warranty>().HasKey(p => p.ProductId);
modelBuilder.Entity<Product>().HasOne(p => p.Warranty).WithOne(p => p.Product).HasForeignKey<Warranty>(p => p.ProductId);
modelBuilder.Entity<Customer>().Property(e => e.Name).HasColumnName("FullName").HasColumnType("nvarchar(50)");
}
OnModelCreating:
این متد برای پیکربندی و سفارشیسازی مدلهای دادهای استفاده میشود.
modelBuilder.Entity<Warranty>().HasKey(p => p.ProductId):
این کد مشخص میکند که کلید اصلی جدول Warranty، ستون ProductId است.
modelBuilder.Entity<Product>().HasOne(p => p.Warranty).WithOne(p => p.Product).HasForeignKey<Warranty>(p => p.ProductId):
این کد یک رابطه یک به یک بین Product و Warranty تعریف میکند، به طوری که Product یک Warranty دارد و Warranty یک Product. کلید خارجی در Warranty، ProductId است.
modelBuilder.Entity<Customer>().Property(e => e.Name).HasColumnName("FullName").HasColumnType("nvarchar(50)"):
این کد نام ستون Name در جدول Customer را به FullName تغییر میدهد و نوع داده آن را به nvarchar(50) تنظیم میکند.
نتیجهگیری
این کد، یک کانتکست پایگاه داده را با استفاده از Entity Framework Core تعریف میکند که شامل جداول Customer، Product، و Warranty است و تنظیمات خاصی برای ارتباطات و پیکربندیها فراهم میکند. با این تنظیمات، شما میتوانید به راحتی با پایگاه داده SQL Server خود ارتباط برقرار کنید و دادهها را مدیریت کنید.
پوشه Models و پوشه Entities و فایل Customer.cs
namespace WebApplication5.Models.Entities
{
public class Customer
{
public long Id { get; set; }
public string UserName { get; set; }
public string Password { get; set; }
public string Name { get; set; }
public virtual ICollection<Order> Orders { get; set; }
}
}
بیایید نگاهی به این کد بیندازیم و هر بخش از آن را توضیح دهیم:
Namespace و تعریف کلاس
namespace WebApplication5.Models.Entities
{
public class Customer
{
namespace WebApplication5.Models.Entities:
این بخش نشان میدهد که کلاس Customer در فضای نام WebApplication5.Models.Entities قرار دارد. فضای نامها برای سازماندهی و گروهبندی کلاسها و سایر اعضای برنامه استفاده میشوند.
public class Customer:
این بخش نشان میدهد که یک کلاس عمومی به نام Customer تعریف شده است. کلاسها به عنوان الگوهایی برای ایجاد اشیاء استفاده میشوند و اعضای کلاس (مانند ویژگیها و متدها) را در بر میگیرند.
ویژگیهای کلاس
public long Id { get; set; }
public string UserName { get; set; }
public string Password { get; set; }
public string Name { get; set; }
public virtual ICollection<Order> Orders { get; set; }
public long Id { get; set; }:
این ویژگی، یک شناسه منحصر به فرد (Id) برای هر شیء از کلاس Customer است. نوع داده آن long است و دارای خصوصیات getter و setter است.
public string UserName { get; set; }:
این ویژگی، نام کاربری (UserName) مشتری را نگه میدارد. نوع داده آن string است.
public string Password { get; set; }:
این ویژگی، رمز عبور (Password) مشتری را نگه میدارد. نوع داده آن string است.
public string Name { get; set; }:
این ویژگی، نام کامل (Name) مشتری را نگه میدارد. نوع داده آن string است.
public virtual ICollection<Order> Orders { get; set; }:
این ویژگی، مجموعهای از سفارشات (Orders) مشتری را نگه میدارد. نوع داده آن ICollection<Order> است و به صورت virtual تعریف شده تا از ویژگیهای بارگذاری تنبل (lazy loading) در Entity Framework Core پشتیبانی کند.
نتیجهگیری
این کلاس Customer نمایانگر یک مدل دادهای است که شامل ویژگیهایی برای ذخیره اطلاعات مشتری مانند شناسه، نام کاربری، رمز عبور، نام کامل و مجموعهای از سفارشات است. این مدل برای استفاده در Entity Framework Core طراحی شده است و به شما امکان میدهد تا اطلاعات مشتری را به صورت شیءگرا در کد خود مدیریت کنید و با پایگاه داده تعامل داشته باشید.
پوشه Models و پوشه Entities و فایل Order.cs
namespace WebApplication5.Models.Entities
{
public class Order
{
public long Id { get; set; }
public DateTime CraetDate { get; set; }
public string Address { get; set; }
public virtual Customer Customer { get; set; }
public long CustomerId { get; set; }
public virtual ICollection<OrderDetil> OrderDetils { get; set; }
}
}
بیایید این کد را با هم بررسی کنیم و هر بخش از آن را توضیح دهیم:
Namespace و تعریف کلاس
namespace WebApplication5.Models.Entities
{
public class Order
{
namespace WebApplication5.Models.Entities:
این بخش نشان میدهد که کلاس Order در فضای نام WebApplication5.Models.Entities قرار دارد. فضای نامها برای سازماندهی و گروهبندی کلاسها و سایر اعضای برنامه استفاده میشوند.
public class Order:
این بخش نشان میدهد که یک کلاس عمومی به نام Order تعریف شده است. کلاسها به عنوان الگوهایی برای ایجاد اشیاء استفاده میشوند و اعضای کلاس (مانند ویژگیها و متدها) را در بر میگیرند.
ویژگیهای کلاس
public long Id { get; set; }
public DateTime CraetDate { get; set; }
public string Address { get; set; }
public long Id { get; set; }:
این ویژگی، یک شناسه منحصر به فرد (Id) برای هر شیء از کلاس Order است. نوع داده آن long است و دارای خصوصیات getter و setter است.
public DateTime CraetDate { get; set; }:
این ویژگی، تاریخ ایجاد سفارش (CraetDate) را نگه میدارد. نوع داده آن DateTime است. لطفاً توجه داشته باشید که نام ویژگی اشتباه تایپی دارد و باید به CreateDate تغییر یابد.
public string Address { get; set; }:
این ویژگی، آدرس مشتری برای سفارش (Address) را نگه میدارد. نوع داده آن string است.
روابط و ناوبریها
public virtual Customer Customer { get; set; }
public long CustomerId { get; set; }
public virtual ICollection<OrderDetil> OrderDetils { get; set; }
}
}
public virtual Customer Customer { get; set; }:
این ویژگی یک رابطه ناوبری (navigation property) برای موجودیت Customer است. این ویژگی به شما امکان میدهد تا مستقیماً به شیء Customer مرتبط با این Order دسترسی داشته باشید. virtual به Entity Framework Core اجازه میدهد که بارگذاری تنبل (lazy loading) را پشتیبانی کند.
public long CustomerId { get; set; }:
این ویژگی یک کلید خارجی (CustomerId) است که به Customer مرتبط با این سفارش اشاره میکند. نوع داده آن long است و ارتباط بین Order و Customer را برقرار میکند.
public virtual ICollection<OrderDetil> OrderDetils { get; set; }:
این ویژگی یک مجموعه ناوبری (navigation property) برای موجودیتهای OrderDetil است. این ویژگی به شما امکان میدهد تا به مجموعهای از جزئیات سفارش (order details) دسترسی داشته باشید که با این سفارش مرتبط هستند. ICollection<OrderDetil> نوع داده مجموعهای است که برای نگهداری چندین شیء OrderDetil استفاده میشود.
نتیجهگیری
این کلاس Order نمایانگر یک مدل دادهای برای یک سفارش است که شامل ویژگیهایی مانند شناسه، تاریخ ایجاد، آدرس، و روابط با موجودیتهای Customer و OrderDetil است. این مدل برای استفاده در Entity Framework Core طراحی شده است و به شما امکان میدهد تا اطلاعات سفارشات را به صورت شیءگرا در کد خود مدیریت کنید و با پایگاه داده تعامل داشته باشید.
پوشه Models و پوشه Entities و فایل OrderDetil.cs
namespace WebApplication5.Models.Entities
{
public class OrderDetil
{
public long Id { get; set; }
public int Count { get; set; }
public virtual Order Order { get; set; }
public long OrderId { get; set; }
public virtual Product Product { get; set; }
public long ProductId { get; set; }
}
}
بیایید این کد را با هم بررسی کنیم و هر بخش از آن را توضیح دهیم:
Namespace و تعریف کلاس
namespace WebApplication5.Models.Entities
{
public class OrderDetil
{
namespace WebApplication5.Models.Entities:
این بخش نشان میدهد که کلاس OrderDetil در فضای نام WebApplication5.Models.Entities قرار دارد. فضای نامها برای سازماندهی و گروهبندی کلاسها و سایر اعضای برنامه استفاده میشوند.
public class OrderDetil:
این بخش نشان میدهد که یک کلاس عمومی به نام OrderDetil تعریف شده است. کلاسها به عنوان الگوهایی برای ایجاد اشیاء استفاده میشوند و اعضای کلاس (مانند ویژگیها و متدها) را در بر میگیرند.
ویژگیهای کلاس
public long Id { get; set; }
public int Count { get; set; }
public long Id { get; set; }:
این ویژگی، یک شناسه منحصر به فرد (Id) برای هر شیء از کلاس OrderDetil است. نوع داده آن long است و دارای خصوصیات getter و setter است.
public int Count { get; set; }:
این ویژگی، تعداد آیتمهای موجود در جزئیات سفارش (Count) را نگه میدارد. نوع داده آن int است.
روابط و ناوبریها
public virtual Order Order { get; set; }
public long OrderId { get; set; }
public virtual Product Product { get; set; }
public long ProductId { get; set; }
}
}
public virtual Order Order { get; set; }:
این ویژگی یک رابطه ناوبری (navigation property) برای موجودیت Order است. این ویژگی به شما امکان میدهد تا مستقیماً به شیء Order مرتبط با این OrderDetil دسترسی داشته باشید. virtual به Entity Framework Core اجازه میدهد که بارگذاری تنبل (lazy loading) را پشتیبانی کند.
public long OrderId { get; set; }:
این ویژگی یک کلید خارجی (OrderId) است که به سفارش مرتبط با این جزئیات سفارش اشاره میکند. نوع داده آن long است و ارتباط بین OrderDetil و Order را برقرار میکند.
public virtual Product Product { get; set; }:
این ویژگی یک رابطه ناوبری برای موجودیت Product است. این ویژگی به شما امکان میدهد تا مستقیماً به شیء Product مرتبط با این OrderDetil دسترسی داشته باشید.
public long ProductId { get; set; }:
این ویژگی یک کلید خارجی (ProductId) است که به محصول مرتبط با این جزئیات سفارش اشاره میکند. نوع داده آن long است و ارتباط بین OrderDetil و Product را برقرار میکند.
نتیجهگیری
این کلاس OrderDetil نمایانگر یک مدل دادهای برای جزئیات سفارش است که شامل ویژگیهایی مانند شناسه، تعداد آیتمها، و روابط با موجودیتهای Order و Product است. این مدل برای استفاده در Entity Framework Core طراحی شده است و به شما امکان میدهد تا اطلاعات جزئیات سفارشات را به صورت شیءگرا در کد خود مدیریت کنید و با پایگاه داده تعامل داشته باشید.
پوشه Models و پوشه Entities و فایل Product.cs
namespace WebApplication5.Models.Entities
{
public class Product
{
internal object warranty;
public long Id { get; set; }
public string Images { get; set; }
public string Name { get; set; }
public string Brand { get; set; }
public int Price { get; set; }
public float Ram { get; set; }
public OStype OS { get; set; }
public string Network { get; set; }
public int Inventory { get; set; }
public virtual ICollection<OrderDetil> OrderDetils { get; set; }
public Warranty Warranty { get; set; }
}
public enum OStype
{
IOS=0,
Androide=1,
WindowsPhone=2
}
}