دبستانی بودم یه کتاب خوندم که توش یه همچین سوالی نوشته بود «گاهی اوقات احساس میکنید دنیا خیلی سریع حرکت میکند و میخواهید برای دقایقی از آن پیاده شوید و استراحت کنید؟»
اون موقع این حرف رو درک نمیکردم. ولی این روزا هر وقت دلم میخواد دنیا چند روز وایسه تا من فرصت کنم به کارای عقب موندم برسم، یکم گریه کنم، یه ذره خستگی در کنم، به چیزای مختلف فکر کنم و پیشاومدهها رو هضم کنم یاد این جمله اون کتاب میوفتم.
اما حقیقتی که باید بپذیرم اینه که قرار نیست دنیا برای من صبر کنه...