کاپشنمو دراوردم و باد لای موهام می‌پیچید. آهنگ تو گوشم بود و کتاب دستم. برای خودم راه میرفتم و کیف میکردم. (هرچند اون کاپشن درآوردن الان گریبانم رو گرفته😂💔)

طبق نقشه تنها رفتم رو چمنا نشستم تا کتاب بخونم. یهو سر برگردوندم دیدم هر ۱۳ تاشون (یکی از اون ۱۴ نفر نتونست بیاد) دارن میان منو به جرم فرار از جمع دستگیر کنن😐😂 هیچی دیگه. کنج دنج تک نفرم ۱۴ نفره شد😐😂💜

خیلی کیوت و پشمالو بود🥲✨ عکس رو زوم نکردما. همینقدر بهش نزدیک بودم. اگه نمیترسیدم نازش میکردم 🥲

☁️

رازت رو بهم بگو...

همه چیز دلپذیر بود تا قبل از اینکه تو راه برگشت کم کم سنگین بشم

حقیقتا چون از مریضی قبلیم گرخیده بودم، دوییدیم رفتیم دکتر همونجا یه آمپول زدم😂🤝

بعد خانومه که آمپول میزد داشت خندوانه میدید. نمی‌دونم مهمونشون کی بود ولی رامبد ازش پرسید: «اگه بتونی یه توصیه به کل دنیا کنی چی میگی؟» گفت: « توروخدا کتاب بخونین توروخدا.» 🙃🙃

بعد رامبد از مردم پرسید: «کیا تو ماه گذشته و هفته گذشته کتاب خوندن؟» میخواستم بگم: «هه، چی فکر کردی؟ بچه‌های چالش کتابخونی ما دارن هر روز کتاب میخونن😎😎😎😎😎»

در آخر میخوام به نیایش شبانگاهی بپردازم؛ خدایا به من توانایی پاسخگویی به ناشناس ها را بده. خدایا مجاری تنفسی را بر من نبند. خدایا توروخدا بذار راحت بخوابم. خدایا مرگ ما را در مریضی قرار نده. خدایا این برادر ما را آدم نما. خدایا درسای من را در مغزم بگنجان. خدایا جدی دیگه توان یک مریضی دیگر را ندارم. کمک. خدایا توانی برای جمع کردن اتاق بر ما عنایت فرما. آمین یا رب العالمین

خدایا بی تی اس را هم آدم نما 🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻

دست من را نیز در چالش کتابخوانی بگیر🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻🤲🏻