🤰بانوان بارداری که عذر شرعی دارید و این روزها غصه میخورید که نمیتونید روزه بگیرید...
این فرمایش آقا رسول الله، یه خبر فوق العاده برای همه شما است. فرمود:
إِذَا حَمَلَتِ الْمَرْأَةُ كَانَتْ بِمَنْزِلَةِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ الْمُجَاهِدِ بِنَفْسِهِ وَ مَالِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ (امالی صدوق ص 411)
هنگامی که زن باردار میشود، همانند روزهدار نمازگزاری است که با جان و مالش در راه خدا جهاد میکند...
پس دلشاد باشید که در حال جهاد هستید...🥷
و از خیلی از ما روزهدارها جلوتر هستید😊
#فرزند_آوری
╭━═━🍃🌼📚🌼🍃━═━╮
@proresearch
╰━═━🍃🌼💻🌼🍃━═━╯
12.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❇️#رمضان_شناسی
✳️پادکست 5⃣
✅دیرینهشناسی در فرهنگسازی
╭━═━🍃🌼📚🌼🍃━═━╮
@proresearch
╰━═━🍃🌼💻🌼🍃━═━╯
❇️#رمضان_شناسی
✳️پادکست 5⃣
✅دیرینهشناسی در فرهنگسازی
روزه رمضان به عنوان یک سنت اسلامی، یک پیشینه و دیرینه مشخصی در ادیان ابراهیمی دارد و قرآن خیلی گذرا، این موضوع را در یک جمله به اصطلاح امروزی، دیرینهشناسی میکند و میفرماید:
کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم (بقره ۱۸۳)
روزه بر شما واجب شد همان گونه که بر پیشینیان شما واجب شد
یعنی این سنت جدید، یک سنت کهنی هم داشته...
این رسم نو، یک رسم دیرپایی هم داشته...
حالا سوال این است که قرآن چه نیازی دیده که پیشینه روزه را اشاره کند؟ قرآن میتوانست بدون اشاره به روزه ادیان پیشین، ابتدا به ساکن وجوب روزه را اعلام کند. اما پیشینه روزه را هم بیان میکند. چرا؟
چون این یک اصل مهم در فرهنگسازی است. شما هر رسم ارزشمندی را که میخواهید در جامعه یا دانشگاه یا مدرسه یا خانواده نهادینه کنید، هر قانونی را که میخواهید در فرهنگ عمومی تثبیت کنید، باید مشخص کنید که این موضوع از کجا آمده؟ چه سابقهای در بعد درونی یا بیرونی ملت شما و سایر ملل یا فرهنگهای دیگر دارد؟
این جمله کما کتب... یعنی تمرکز بر سوابق فرهنگی
این کما کتب... یعنی تاکید بر مشترکات ادیان
این کما کتب... یعنی ترویج شریعت با نگاه برون دینی
مثلا شما میخواهید حجاب را فرهنگسازی کنید. میرید بنر میزنید در مترو که حجاب دستور خدا است! خب این چقدر بر مخاطب بیحجاب اثر دارد؟!
اما یک بار میاید در همون قالب تصویری گرافیکی، حجاب رو در ادیان قبل از اسلام، در ایران باستان به تصویر میکشید... این خیلی اثر بیشتری دارد.
این دیرینه شناسی چند خاصیت دارد:
اولا هویت تاریخی فرهنگ دینی شما رو توسعه میدهد و نشان میدهد که دین شما یک حلقه اتصالی به سایر ادیان و ملل دارد.
ثانیا باعث تسهیل مسئولیتپذیری میشود. یعنی جامعه هدف شما با این روش، درک میکند که این هنجار، فقط برای ما نیست و فرادینی و فرا قانونی است.
╭━═━🍃🌼📚🌼🍃━═━╮
@proresearch
╰━═━🍃🌼💻🌼🍃━═━╯
15.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❇️#رمضان_شناسی
✳️پادکست 6⃣
✅نار نقد؟ یا نار نسیه؟
╭━═━🍃🌼📚🌼🍃━═━╮
@proresearch
╰━═━🍃🌼💻🌼🍃━═━╯
❇️#رمضان_شناسی
✳️پادکست 6⃣
✅نار نقد؟ یا نار نسیه؟
میدانیم قرآن میفرماید کسی که مال یتیم میخورد، در حال خوردن آتش است (نساء ۱۰) حالا الان نمیفهمد چند روز دیگر میفهمد که چی خورده!
اما این گزاره یعنی در فرهنگ دینی، مفهوم نار و مفهوم نور یک قرارداد اعتباری میان ما و خدا نیستند. بلکه یک حقیقت واقعی ناملموس هستند که هر دوی اینها را منش و کنش دنیوی ما می سازند.
معصوم فرمود: الصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنَ النَّار (محاسن ج 1 ص 222) روزه سپر آتش است.
خب ما نسبت به این حدیث میتوانیم دو گونه ذهنیت داشته باشیم:
یک موقع شما میگویید من روزه میگیرم تا خدا در آخرت مرا از آتش دوزخ در امان بدارد... یعنی این یک قراردادی است میان شما و خدا. روزه بگیر این هم جایزه شما.
اما یک موقع میگویید من روزه میگیرم تا در حال روزه داری ترک گناه کنم تا در طول این یک ماه عادت به ترک گناه کنم... تا در انتهای این ماه، تحول شخصیتی پیدا کنم... تا بعد از رمضان شخصیت سالم و هنجارمندی پیدا کنم تا به صورت طبیعی در همین دنیا، از نار رها بشوم.
در این نگاه دقیقتر، الصوم جنه من النار یعنی رهایی از دوزخ، پاداش روزه نیست؛ پیامد طبیعی روزه داری استاندارد و نرمال است در فرایند تدریجی ترک گناه. یعنی روزه استاندارد ما، ما را از آتشهایی که در رفتار ما است، آزاد میکند.
و دقیقا به همین جهت است که در جای دیگر هم فرمودند: الصَّوْمُ جُنَّةٌ مِنْ آفَاتِ الدُّنْيَا (مصباح الشریعه ص 135) روزه سپر آفات دنیا است و وقتی سپر آفات دنیا شد، ما از ویروسها در همین دنیا سالم میمانیم و وقتی سالم ماندیم دیگر دوزخی نیستیم.
پس جُنّه اینجا سپر فردای ما نیست. نگهدارنده و محافظ امروز ما است که آتش سازی نکنیم و آتش با خودمان نبریم نه این که ببریم و آنجا بخواهند ما را از آتش جدا کنند.
پس وقتی پیامبر افضل اعمال در رمضان را پرهیز از محرمات تعریف میکند (بحار ج۹۶ ص۳۵۸)، قبل از اینکه بخواهد جهنمیان رو از جهنم خلاص کند، میخواهد جامعه مومنان را در کارگاه روزه، با آدمهای بهشتی بسازد.
پس ما اگر فهمیدیم و به جامعه فهماندیم که معصیت، نار نقد است نه نار نسیه و آتش گناه به سلامت جامعه، به امنیت روانی جامعه، به فرهنگ جامعه آسیب میزند، آن وقت بسیاری از مردم خودجوش ترک گناه میکنند؛ نه با ابزارهای نظارتی و مجازاتی!
╭━═━🍃🌼📚🌼🍃━═━╮
@proresearch
╰━═━🍃🌼💻🌼🍃━═━╯
13.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
❇️#رمضان_شناسی
✳️پادکست 7⃣
✅ صناعت روزه داران...
╭━═━🍃🌼📚🌼🍃━═━╮
@proresearch
╰━═━🍃🌼💻🌼🍃━═━╯
❇️#رمضان_شناسی
✳️پادکست 7⃣
✅ صناعت روزه داران...
در نگاه فرهنگی، تعابیر معصومان درباره روزهداری فوق العاده دقیق و عمیق است.
حضرت زهرا سلام الله علیها فرمود:
مَا یَصْنَعُ الصَّائِمُ بِصِیَامِهِ إِذَا لَمْ یَصُنْ لِسَانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوَارِحَه (دعائم الاسلام ج ۱ ص ۲۶۸)
وقتی روزهدار از زبان و گوش و چشم و اعضاش صیانت نکند، محافظت نکند، چیزی با روزه خودش نساخته...
یعنی چی نساخته؟ چرا او واژه «صناعت» رو به کار برده؟
زهرا میفرماید: تو با روزه در حال ساختنی، سازندهای! پیمانکاری! کارفرما هم خدا است!
خب سازنده چی؟
تو با روزه یک کارگاه یک ماهه در وجودت برپا کردی و داری میسازی شخصیت خودت رو، منش خودت رو، آینده خودت رو، ابدیت خودت رو...
و وقتی از اعضای بدنت صیانت نمیکنی که گناه نکنند، محصول استانداردی نمیسازی! شلخته کار میکنی! خطرناک کار میکنی! محصول قابل اتکایی نساختی!
روزه حقیقی سازنده است و میخواهد انسان منضبط بسازد؛ انسان قابل اعتماد بسازد.
حالا شما یک بار به شخص روزهدار و ساختن شخصیت به صورت انفرادی توجه میکنید.
یک بار هم میگید روزهداران چه میسازند؟
دقت کنید شخص روزهدار با روزه اعضا، خودسازی میکند و روزه داران با همان روزه اعضاء، جامعهسازی میکنند.
یعنی وقتی روزه اعضای بدن تکثیر شد و ما همگی و به صورت جمعی، از اعضامون صیانت کردیم که گناه نکنیم، فرهنگ عمومی ارتقا پیدا میکند و جامعه ساخته میشود.
زهرای مرضیه میگوید: ساختار جامعه ایدهآل اسلامی وابسته به سازندگی فرهنگی ما است؛ وابسته به مرام و منشی که روزهداران میسازند در بستر حریم شخصی و عمومی جامعه...
╭━═━🍃🌼📚🌼🍃━═━╮
@proresearch
╰━═━🍃🌼💻🌼🍃━═━╯
اگر هم سوال یا انتقادی دارید، حتما به ما اعلام کنید تا دوره یک طرفه نباشه و تعاملی پیش بریم ان شاء الله 😎😏