❕🌀
درمورد افسردگی، گفتنی زیاده
ولی فکر میکنم بیشترمون به این مورد برخوردیم 👇🏻
+ تاحالا به کسی برخوردی که . . .
⚠️🎭
چرا بعضیها ادای افسردگی رو در میارن؟
(و چرا این بازی خطرناکیه!)
احتمالا شما هم دور و برتون یا توی فضای مجازی، به کسایی برخورد کردید که انگار از «غمگین بودن» لذت میبرن. مدام از تنهایی، پوچی و افسردگی میگن و یه جورایی به این حال و هوا افتخار میکنن!
اما واقعا پشت پردهی این تظاهر چه خبره؟
⚠️🎭
+ اصلا چرا این کار رو میکنن؟
بیشتر وقتها داستان خیلی سادهست؛ نیاز به دیده شدن...
وقتی کسی حس میکنه به اندازه کافی توجه دریافت نمیکنه، افسردگی براش میشه یک ابزار. انگار با این کار دارن فریاد میزنن: «لطفا به من توجه کنید، از من مراقبت کنید و از من توقع زیادی نداشته باشید!»
در واقع این آدمها از افسردگی به عنوان یک «سپر دفاعی» استفاده میکنن تا پشتش قایم بشن و از مسئولیتهای زندگی فرار کنن😕
⚠️🎭
+ این کار چه بلایی سر خودشون میاره؟
نکتهی ترسناکش اینجاست که مغز خیلی بازیگوشه! وقتی شما مدام ادای یک آدم افسرده رو در میارید، لباسهای تیره میپوشید، موزیکهای خیلی غمگین گوش میدید و مثل آدمهای بیانگیزه حرف میزنید، مغز کمکم باور میکنه که واقعا خبریه...
به این میگن «تلقین رفتاری»؛ با این کار، شما دارید دستیدستی مسیرهای عصبی افسردگی رو توی مغزتون جادهکشی میکنید و ممکنه واقعا گرفتار این اختلال بشید🚫
⚠️🎭
+ چرا افسردگی «باکلاس» یا جذاب نیست؟
ببینید، افسردگی واقعی اصلا شبیه اون عکسهای سیاه و سفید هنری و ژستهای مرموز نیست👩🏻🦯
افسردگی واقعی یعنی ناتوانی در بلند شدن از تخت، یعنی بوی ناخوشایند چند روز حمام نرفتن، یعنی رنجی که آدم رو از درون ذرهذره آب میکنه.
تبدیل کردن این درد عمیق به یک «ترند اینستاگرامی» یا ژست روشنفکری، نه تنها جذاب نیست، بلکه نشونهی اینه که فرد هنوز به اون بلوغ شخصیتی نرسیده که بتونه با راههای سالم، توجه و احترام دیگران رو جلب کنه!
یادمون باشه که غم، هویت نیست؛ یک حالته که باید ازش عبور کرد، نه اینکه توش لنگر انداخت و بهش افتخار کرد🥲
🧠🌫️
اگه سلامت روانت هنوز برات اولویت داره؛ حتی اگه به اون نقطه امن نرسیده باشی... همین «مهم بودن خودت برای خودت»، شروع تغییره
-تو از تمام روزهایی که آدما خودشون رو فراموش میکنن جلوتری 🩵🌙-
Ψ @psy_anima