شب رفت و حديث ما به پايان نرسيد ، ‌‌ شب را چه گُنه ، حديث ما بود دراز ...

موی فر،چشمان سیَه،ابرو قجر،گیسو کمان آب قندم را بیاور، چَشمم سیاهی میرود؛

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌در آغوشم بگیر ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ و نجاتم بده، قاتلی به دنبال من است ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌که گاه به گاه در آینه ها میبینمش ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌

تا که انگور شود می دو سه سالی بکشد تو به یک لحظه شدی ناب ترین باده ی عشق♡

مطمئن باش که مهرت نرود از دل من مگر آن موقع که در خاک شود منزل من✨🫠

شَـمْع می سوزَد و پروانـــه بِ دورَش نگران مآ که می سوزیمُ پروانه نداریم چه کنیم؟!...

دلِ من مال خودم نیست کفیلی دارد عشق در مکتب ما شرح طویلی دارد📜 .

روی قبرم بنویسید با خط درشت حسرت دیدن دلدار مرا آخر کشت

زنده را تازنده است باید به فریادش رسید ورنه برسنگ مزارش آب پاشیدن چه سود!؟

« ای فلک، پیرم درآمد تا که فهماندی به من  .. خرج بیش‌ از اندازه‌ی مهر و محبت، ابلهی‌ست.»

‹ ‏به تو سوگند همان لحظه ك لبخند زدی ، دل سرگشته‌ی ِ ما را به خودت بند زدی :)!

تو را  هم عاشقم، هم بی نهایت دوستت دارم و می دانم تو میدانی؛ که من از لاف بیزارم خبر داری که می میرم ؛ برای خنده های تو؟؟ به شور و شوق پنهانِ نگاهِ تو گرفتارم ؟؟ بیا با من دمی بنشین رها کن کار و بارت را که شاید خستگیها را ؛من از دوش تو بردارم تمام زندگی تشویش فرداهای مبهم نیست درون بازوانم غرق شو ؛امشب  که بیدارم برای گونه های خیس تو وقتی که دلتنگی میانِ کلبهء آغوش گرمم شانه ای دارمتو را