گفته بودمت؟ وقتی کنارِ منی، من چقدر زیباترم.

ای همه گل‌های از سرما کبود خنده‌هاتان را كه از لب‌ها ربود؟

مثل یک معجزه ای علت ایمان منی همه هان و بله هستند و شما جان منی

- رفتـم از خـالق بخـواهم یك دو روزی مرگ را پـاسخ آمد بہ خیالت زنده بودی تا ڪنون؟! -

شاعری چیز قشنگی است خصوصا وقتی غزل از گوشه ی چشمان تو الهام شود .

ما رند و خراباتی و دیوانه و مستیم پوشیده چه گوییم همینیم که هستیم!

شاعر نشدی حالِ مرا خوب بفهمی من قافیه در قافیه رسواییِ محضم !

همان بهتر نمیدانی، چرا حالم پریشان است همان بهتر نمی‌دانی که دنیایم چه ویران است مرا با خنده می بینی، تصور میکنی شادم همان بهتر نمی دانی، که غم‌هایم فراوان است

چاره‌ها رفت زِ دستِ دلِ بیچاره‌ی من تو بیا چاره‌ی من شو که تویی چاره‌ی من...!🫠 |

در دو چالِ گونه ات دنیای من جا میشود عاشقِ دنیای خویشم لحظه ی خندیدنت'

به خودم آمدم انگار تویی در من بود این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود

دوست دارم عاشقت باشم، نمی‌خواهی مرا پس چرا با غم تماشا میکنی گاهی مرا؟