همان بهتر نمیدانی، چرا حالم پریشان است همان بهتر نمی‌دانی که دنیایم چه ویران است مرا با خنده می بینی، تصور میکنی شادم همان بهتر نمی دانی، که غم‌هایم فراوان است

چاره‌ها رفت زِ دستِ دلِ بیچاره‌ی من تو بیا چاره‌ی من شو که تویی چاره‌ی من...!🫠 |

در دو چالِ گونه ات دنیای من جا میشود عاشقِ دنیای خویشم لحظه ی خندیدنت'

به خودم آمدم انگار تویی در من بود این کمی بیشتر از دل به کسی بستن بود

دوست دارم عاشقت باشم، نمی‌خواهی مرا پس چرا با غم تماشا میکنی گاهی مرا؟

دلبرم باشی جهانــــــم را فدایـت می ڪنم با نگاهي از تــــو جانــم رافدایت می ڪنم بیخیال زهره و ڪیــوان و ڪل ڪهڪشان ماه من شــو آسمانــــم را فدایت می ڪنم ‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌

تو نبین ساکت و آرام نشستم کنجی حرف ناگفته زیاد است ولی محرم نیست

«گاهی آدم برای پیدا کردن خودش، باید مدتی در میانِ چیزهایی گم شود که فکر می‌کرد تمامِ دنیایش هستند.»

«آدم‌ها همیشه از رفتن نمی‌ترسند؛ گاهی از ماندن در جایی می‌ترسند که دیگر خودِ واقعی‌شان در آنجا نفس نمی‌کشد.»

. - خبر از آمدنت من که ندارم ، تو ولی ؛ جانِ من تا نفسی مانده خودت را برسان ! .

متن برای که بنویسم؟ شعر برای که بگویم؟ او در کنار دیگران حرفا و شعرها میگوید..

+:فکر وخیال باهات چیکار کرد؟!