یادم آمد گفته بودی مثل لیلی عاشقی من به جرم جعل عنوان، از تو شاکی ام هنوز...

'دلتنگم و با هیچکسم میل سخن نیست کس در همه آفاق به دلتنگی من نیست'

مگو این چشم اشک آلود شورش را درآورده است که دلتنگی دمار از روزگار ما درآورده است . .

نداشت دیده‌ی من بی ‌تو تابِ خنده‌ی صبح ز اشک داد چو شبنم جوابِ خنده‌‌ی صبح...

آنکه‌آسوده‌ی خواب‌است‌به‌بازوی‌رقیب‌/بالش‌نم‌زده‌از‌اشک‌چه‌می‌داند‌چیست؟

حیف حضور تو بند مو بود حیف ادامه با تو آرزو بود

ناله را هرچند میخواهم که پنهانی کشم.. سینه می گوید که من تنگ امدم،فریاد کن!

‌مونسی نیست مرا بعد سفر کردن تو... 🙂

امیدی بر جماعت نیست میخواهم رها باشم اگر بی انتها هم نیستم بی ابتدا باشم چه می شد بین مردم رد شوی آرام و نامرئی که مدتهاست میخواهم فقط یک شب خدا باشم اگر یک بار دیگر فرصتی باشد که تا دنیا - بیایم دوست دارم تا قیامت در کما باشم خیابانها پر از دلدار و معشوقان سردرگم ولی کو آنکه پیشش میتوانم بی ریا باشم ؟ کسی باید بیاید مثل من باشد، خودم باشد که با او جای لفظ مضحک من یا تو، ما باشم

تا به الان چشم به انتظار تو دوختم تو چه دانی این مدت چقدسوختم

قهوه میریزم برایت، نیستی آن سوی میز هی شکر میریزم و تلخ است جای خالی‌ات...