‌مونسی نیست مرا بعد سفر کردن تو... 🙂

امیدی بر جماعت نیست میخواهم رها باشم اگر بی انتها هم نیستم بی ابتدا باشم چه می شد بین مردم رد شوی آرام و نامرئی که مدتهاست میخواهم فقط یک شب خدا باشم اگر یک بار دیگر فرصتی باشد که تا دنیا - بیایم دوست دارم تا قیامت در کما باشم خیابانها پر از دلدار و معشوقان سردرگم ولی کو آنکه پیشش میتوانم بی ریا باشم ؟ کسی باید بیاید مثل من باشد، خودم باشد که با او جای لفظ مضحک من یا تو، ما باشم

تا به الان چشم به انتظار تو دوختم تو چه دانی این مدت چقدسوختم

قهوه میریزم برایت، نیستی آن سوی میز هی شکر میریزم و تلخ است جای خالی‌ات...

عطرِ توست در هوا، می‌آیی یا رفته‌ای ...؟!

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی‌ تو به جان آمد وقت است که بازآیی

ما حنجره در حنجره در حنجره بغضیم ما اینه در اینه در اینه دردیم

جانا زِ فراقِ تو ؛ این محنتِ جان تا کِی .

توی قرآن خوانده‌ام، یعقوب یادم داده است دلبرت وقتی کنارت نیست کوری بهتر است

- پلک بر پلک می فشاری  و می دانی آنچه تمام می شود   تویی و نَه اَندوه ..

_عاشقـے و جدا شدن آسونــہ +افشین مقدم: نمیدونـے تو کـہ عاشق نبودے چـہ سختـہ مرگ گل براے گلدون

رباعی ها نوشتم تا که آرامم کند بین ابر در آسمان ، تبدیل به بارانم کند من بسی زودرنجم و از مهر خود رنج میبرم! می‌نشینم تا یکی آید و باز خامم کند!