برما دلت نسوخت، ندانم چرا نسوخت مارا دلت نخواست، ندانم چرا نخواست

گفتمش دل میخری پرسید چند ؟ گفتمش دل مال تو تنها بخند خنده كرد و دل ز دستانم ربود تا به خود باز آمدم او رفته بود دل ز دستش روی خاك افتاده بود جای پایش روی دل جا مانده بود

گفتمش:«عاشقتم» گفت:«محبت دارید» ای به گور پدر آنکه ادب یادش داد....

باز امشب از خیال تو غوغاست در دلم

آن که در نیمه‌ی شب‌ها الکی بیدار است، ظاهرا خوب! ولی حال دلش بیمار است..

این ماه که بینی که هر شب به کمین است، معشوقه خورشید و دلش گیر زمین است...

بی تو این شهر برایم قفسی دلگیر است.. شعر هم بی تو به بغضی ابدی زنجیر است..!💔🚶‍♀️

از کنارم رد شدی چشمی ب من ننداختی من ک بَدبین نیستم حتما مرا نشناختی...🙂

دِل‌زِ‌هَرچِه‌تَرسید‌عاقِبَت‌هَمان‌شُد‌

کسی چون من اگر دیدۍ براۍ ماندنت جان داد، از او بِستان تو جانش را ولۍ با او بمان لطفا‌! ':)❤️‍🩹»

شهــریـار🥲💔

“وقتی از او پرسیدند : چگونه در میان آن همه شلوغی اورا پیدا کردی !؟ گفت کدام شلوغی ! من غیر از او کسی را ندیدم❤️”