نکند دست کسی دست تو را لمس کند! کاش این دلهره اینقدر دل آزار نبود...! :‌)

باورت شد عشق اینجا ذلت است؟؟ عاشقی سوزاندن حیثیت است؟؟؟ باورت شد دوستی ها لحظه ایست؟ بی وفایی قسمتی از زندگیست؟؟ من که گفتم حاصلش دل بستگیست!! در نهایت خستگی و خستگیست!!! من که گفتم این بهار افسردگیست!! دل نبندی این پرستو رفتنی‍‍ست!! عاقبت دیدی که ماتت کردورفت!! خنده‌ای بر خاطراتت کرد و رفت!! آه عجب کاری بدستت داد دل!! هم شکست و هم شکستت داد دل!!.

نفهمیدم چی شد،تمام آهنگ ها راجب طُ شد

ز آن دمی که گرفتم تو را در آغوشم ؛ هنوز پیرهنم را، نشُسته می‌پوشم !

چایی ات را میخوری با دیگران ای بی وفا؟ میرسی برما سخن از قند خونت میزنی؟:)

در نامه ی آخرش نوشته بود : اندوه به پایان نرسید؛ خودم را به پایان رساندم!

با آنکه دلش بسته به دل های دگر بود ؛ دیوانه دلم باز گرفتارِ دلش بود : )

قول دادم به کسی غیرِ تو عادت نکنم از غم انگیزی این عشق شکایت نکنم من به دنبال تو با عقربه‌ها می‌چرخم عشق یعنی گله از حرکت ساعت نکنم عشق یعنی که تو از آن کسی باشی و من عاشقت باشم و احساسِ حماقت نکنم چه غمی بیش‌تر از این که تو جایی باشی بشود دور و برت باشم و جرأت نکنم عشق تو از ته دل عمر مرا نفرین کرد بی تو یک روز نیامد که دعایت نکنم بی تو باران بزند خیس‌ترین رهگذرم تا به صد خاطره با چتر خیانت نکنم

بر من ببخش، گاه چنان دوست دارمت کز یاد می‌برم که مرا برده‌ای ز یاد(؛

من پذیرفتم شکست خویش را... پند های عقل دوراندیش را من پذیرفتم که عشق افسانه است.. این دل درد آشنا دیوانه است میروم شاید فراموشت کنم با فراموشی هم آغوشت کنم:)))))

تو بدون من مرا کم داری من ولی بی تو جهانم خالیست....

راستش را بخواهی؛ ترجیح می‌دهم در فراغ دوری‌ات جان دهم تا جانم را به غیر از تو دهم