ولی حسرت اینکه یه نوجوون آمریکایی باشم و هر روز با اتوبوسای زرد برم بهترین دبیرستان ِشهر با کُلی دوستای باحال و کمد ِشخصی و تیپ ِترند یا دوست ِصمیمی ُبیارم خونه و سریع بریم طبقه بالا تو اتاقم درس بخونیم ُفیلم ببینیم و راجب اون پسره و دوستاش یا سوژه جدید مدرسه حرف بزنیم و پیتزا بخوریم یا به مهمونی ِآخر سال ِمدرسه بریم ، به دلم میمونه😭 .