-یِ صلوات برا مهدیِ‌ فاطمه"عج؟:)

از آب کینه به دل گرفته بود راعِد...

یا قمر العشیره روا بود همه خوبان آفرینش را که پیش صاحب ما دست بر کمر گیرند قمر مقابله با روی او نیارد کرد وگر کند همه کس عیب بر قمر گیرند سعدی

/درِ دیوانگی! در خود می‌گفت که کاش آدمی می‌توانست به طورِ موقت و برایِ چند لحظه بمیرد و دوباره احیاء شود و این اتفاق فقط برایِ اهلبیت و در اوجِ غمِ آن‌ها که مقدَس و طاهِر و وجه‌الله هستن می‌بود. گاهی جانَش به سَر می‌رسید و میخواست که بمیرد وسط روضهٔ اباعَبدالله الحُسین و آن قمرِ العَشیرة که عَلمدارِ حُسینِ‌بن‌علی٫ع می‌بود ولی امکانَش نبود و چون امکانش نبود رو به جُنون می‌آوَرد و به درِ دیوانگی میزد آن راعِد:)... @raaeiid-

نَفَس کم بیاید و قَلب تیر کشد، تا نمیرم برایِ تو چه فایده دارد این درد؟ تو بگو چه بایَد کرد؟:) @raaeiid-

میگن زیباییِ صدایِ امام حسین مثلِ وزیدنِ نسیمِ بینِ درختان بوده...

/....

/شبِ‌عذرخواهی شب‌هایِ ماهِ جنون یا همان مُحرم‌الحرام که نعره‌اش تا آن ستاره ،که در حوالیِ قَمری در آسمانِ عراق بود می‌رفت، به قولی دیوانگی‌اش به آخِرتِ هرچه تمامِ خود می‌رسید. شبِ عاشورا که می‌رسید از راه، عادت داشت بلند بلند معذرت بخواهد از آن شَهِ بی‌سر و بی کَفن، می‌گفت آقا ببخش که من نبودم که باشم برایِ شما آن یارِ جان‌فدا ،ببخش که من نبودم که به جایِ علمدارَت چشمانَم را بدهم و دستانَم را در راهِ آب آوردن برای طِفلانَت بدهم، حلال کن که نبودم تا دستِ آن حرامی را از گوشوارهِ آن دُردانه دخترَت رها سازم، حلال کن این نوکَرِ حقیرت را که نبود تا تنِ بی جانَت را از زیرِ سُمِ اسبان...حلال کن که هنوز با غمَت نَفس می‌کِشم، حلال کن که در نهایَت فقط صدایَم برایِ شما می‌گیرد..حلال کن مَرا ای پسرِ فاطمه..ای آنکه پدرت، سندِ خاکِ زمین به نامَش است، ای آنکه فُطرُس را جان بَخشیدی، ای آنکه از پنج‌تنِ آلِ‌عبا هستی... -راعِدنوشت. @raaeiid-

وسطِ سینه‌اش غَم نشسته بود به یادِ اربابَش! -راعِدنوشت. @raaeiid-

یِ مسلمون اینجا نیس؟! عجب نانجیبایی!! @raaeiid-

آخه امامِ شهیدمونم امسال نبود، داغِ امسال خیلی سنگین‌تر بود..سوز داشت اصن!

دیدی از ی جا به بعد دیگه توانایی اشک ریختن نداری؟ دیدی زُل میزنی به ی نقطه..این دردش خیلی بیشتره..انکار که از خودت گذر کردی!