اما عزیزِ من؛
اندوه فقط به شکل اشک درنمیآید،
گاهی اوقات غم به شکل سکوتِ طولانی،خوابِ بیاندازه یا بیداریِ بیاندازه،دوری کردن از دیگران، لرزشِ دستها و خیرهشدنِ طولانی به جایی درمیآید ..
برایش نوشت:
«آنجا که گمان کردی کسی در دنیا دوستت ندارد و تو را نمیفهمد، مرا به یاد بیاور.»
گریه کن عیبی ندارد، دل سبک تر میشود
در گلو بغضت بماند، چشم دل تر میشود
زندگی بالا و پایین دارد اما چاره چیست
گر بخواهی، گر نخواهی، زندگی سر میشود
حسرت شیرین و تلخ زندگانی را مخور
هرچه در پیشانی ات باشد مقدر میشود:)
یه دیالوگی بود میگفت:
"اگه پیش کسی گریه کردی و باز هم تورو آدم قوی دونست اگه پیش کسی لحظه خشمگین شدی و بازم تورو آدم مهربونی دونست، رهاش نکن."
به همین قشنگی.