به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم...

مرسی که وقتی اون میخواد خودشو بهت نزدیک کنه، توعم با کمال میل قبول می‌کنی..

آخر چه کند با دل من علم پزشکی . . . ؟ وقتی که به دیدار تو بسته‌ ست ضربانم🤍

هر که از عشق تو پرسید به او گفتم شکر پیش مردم گله از یار ؟همینم مانده ..

چه بسا از سخنم، حوصله‌ات سَر برود؛ لیک، آن‌کس که به‌زور آمده، بهتر.. برود _مُضمَر

شعر ما شرح دقیق ز پریشانیِ ماست صبرم از کاسهٔ آن، گاه کمی سَر برود!

_ بغضی که گریه نشه چی میشه ؟ + میشه یه سنگ تو گلوت، میشه تنگی نفس، میشه سخت نفس کشیدن، میشه ساکت شدن، میشه سردرد، میشه کندن پوست لب، میشه کم آوردن، میشه بی حالی، میشه خستگی..!

چه تفاهمی ؛ همونقدی که تورو میخوام ، منو نمیخوای .

ولی الان از همیشه تنها ترم . . .

ولی امروز بیشتر از هر روزی متوجه این شدم که برای کسی اهمیت ندارم..!

با بال های شکسته پر کشیدن هنر است .