عمری نهادم سر به خاک آستانت اینک شدم‌ با روی گلگون میهمانت ای خاک کویت توتیای چشم‌هایم ای اشک چشمم چلچراغ کهکشانت این دل که عمری جَلد بامت بود ای دوست! پر می‌کشد اینک بر اوج آسمانت سر خم نکردم پیش اهل ظلم یک‌دم تا سر نهادم روز و شب بر آستانت آن لحظهٔ آخر که دیدم کربلا را لبیک‌ها گفتم به جدّ تشنه‌جانت «نصرٌ من الله» است نقش پرچم تو «فتحٌ قریب» اینک نصیب عاشقانت عمری به دامان تو اشک شوق بودم اکنون من و آغوش گرمِ مهربانت من از تو گفتم... از تو گفتم... تا سرانجام فصلی شدم از فصل‌های داستانت 🚩 جامعه‌ایمانی‌مشعر ▫️https://eitaa.com/rahbareee

حالا بیا جواب بده بی شرف وطن فروش ◻️https://eitaa.com/rahbareee 💁🏻‍♀️کانالمون رو به دوستاتون معرفی کنید عزیزان👆🏻🚀

ایران، ایران امام رضا🇮🇷✨ 📲 https://eitaa.com/rahbaree

انیمیشن زیبای لگویی؛ از مدرسه میناب تا دسته روی با مداحی حسین طاهری ...

کف خیابون واقعی🤣🌸🎀

🔻یک کار قشنگ و کمک به صاحبان اصلی انقلاب! 🗞حالا که خیابان‌ها ،منزل دوممون شده، خوبه به بچه ها تذکر بدیم، 🤏 « شهر ما خانه ماست!» 🗞حافـظان شهـر، حافظ پاکیزگی محیط آن هـم هستند. پس از امـشب ، برای زباله های شخصی خودمان فکر بهتری بکنیم. #فتح_خیبر #نبرد_آخر

مراسم عروسی یک زوج انقلابی که درمیدان علیخانی باهم آشنا شده و ازدواج کردن همراه بامیدان داری داماد👏👏👏💐💐💐🎊🎊🎊 #ارسالی #فتح_خیبر #نبرد_آخر

✅خنده دار ولی آموزنده بنده خدایی می‌گفت : ۳۰ سال پیش خواستم برم شیراز . رفتم ترمینال و سوار اتوبوس شدم . صندلی جلوم زن و  شوهری بودند که یه بچه تُپل و شیرین ۳یا ۴ ساله  داشتند . اتوبوس راه افتاد. ۱۶ ساعت راه بود. طی راه ؛ بچه تُپل و شیرین که صندلی جلو بود ؛ هِی به سمت من نگاه می‌کرد و می‌خندید . چندبار باهاش دالی بازی کردم و بچه کُلی خندید... دست بچه یه کاکائو بود که نمیخوردش . تو دالی بازی ؛   یهو یه گاز از کاکائو بچه زدم . بچه  کمی خندید.. کمی بعد مادر بچه با خوشحالی به شوهرش گفت: ببین !!!! بالاخره کاکائو را خورد. دیدم پدر و مادرش خوشحالند ؛ گفتم بذار بیشتر خوشحال بشند. خلاصه ۳ تا کاکائو را کم کم از دست بچه ؛ یواشکی گاز زدم و بچه هم می‌خندید . مدتی بعد خسته شدم . چشمم را بستم و به صندلی تکیه دادم ، که یهو اِی واییییی.. مُردم از دل پیچه..... دل و رودم اومد تو دهنم.. سرگیجه داشتم.. داشتم میترکیدم . دویدم رفتم جلو و به راننده وضعیت اورژانسی خودم را گفتم. راننده با غُرغُر تو  یه  کافه وایساد. عین سوپر من پریدم و رفتم دستشویی و رفع حاجت کردم. برگشتم واز راننده تشکر کردم و نشستم روی صندلی. اتوبوس راه افتاد. هنوز ۱۰ دقیقه نگذشته بود که درددل شروع شد. طوری شده بود که صندلی جلوی خودم را گاز میگرفتم . از درد میخواستم داد بزنم‌ . چه دل پیچه وحشتناکی.. تموم بدنم را میکشیدند.. مُردم خدا.... دویدم پیش راننده و با عِزوالتماس وضعیتم را گفتم . . راننده اومد که اعتراض کنه ؛ حالت چهره منو دید ، راننده زد بغل جاده و گفت: بدو داداش پریدم بیرون و دقایقی بعد برگشتم به اتوبوس. تشکر کردم.. از درد داشتم میمُردم. دهنم خشک بود و چشام سیاهی میرفت. رفتم روی صندلی نشستم . گفتم چرا اینجوری شدم. غذای فاسد که نخورده بودم. دیدم دست بچه باز کاکائو هست. از پدر بچه پرسیدم : بچتون کاکائو خیلی میخوره؟ پدرش گفت : نه ؛ کاکائو براش بَده. اومدم بپرسم ، پس چرا کاکائو بهش میدی؟ که مادرش گفت: حقیقت بچمون یبوسَت داره. روی کاکائو ، مُسهل مالیدم تا شاید اِفاقه کنه ؛  تا حالام دو یا ۳ تا هم خورده ؛ ولی بی فایده بوده. من بدبخت خواستم ادامه بدم که یِهو درد مجدداً اومد. میخاستم داد بزنم و کف اتوبوس غلت بزنم . رفتم پیش راننده ؛ راننده با خشونت گفت : خجالت بکش ؛ وسط بیابونه ؛ ماشین که شخصی نیست . برو بشین. مونده بودم بین درد و خجالت. یه فکری کردم . برگشتم پیش پدر و مادر بچه و گفتم : منم یوبس هستم . میشه به من هم کاکائو بدید.. ۳ تا کاکائو مُسهلی گرفتم و رفتم پیش راننده عصبی و با ترس و خنده گفتم : عزیز چرا داد میزنی ؛ نوکرتم ؛ فداتم ؛ دنیا ارزش نداره ؛ شما ناراحت نشو ؛ جون همه ما دست شماست. معذرت میخام . بیا و دهنت را شیرین کن‌.. راننده هم که سیبیل کلفت و لوطی بود ؛ گفت : اِیوَل ؛  دَمِت گرم ؛ بامَرامی ؛ آخر مَردایِ عالمی خلاصه ؛  ۳ تا کاکائو را کردم تو دهنش و رفتم سَرِ جام نشستم و از درد عین مار به خودم پیچیدم . ۱۰ دقیقه نشده بود که راننده صِدام کردو گفت : داداش ؛ جون  بَچَت چی به خورد من دادی؟؟ ترکیدم. داستان کاکائو و بچه را براش گفتم. راننده زد بغل جاده و گفت بریم پایین. خلاصه تا شیراز هر نیم ساعت میزد کنار  و می‌گفت : بریم رفیق.. مسافرها هم  اعتراض که میکردند ، راننده می‌گفت : پلیس راه گفته که یه گروه تروریست و  نامرد ؛  تو جاده میخ ریختند ؛ تند تند باید لاستیکها را کنترل کنم که نریم ته دره... ملت هم ساکت بودند و دعا به جون راننده می‌کردند . *این را عرض کردم که بدانید برای انجام هر کاری؛مسئولش باید همدرد باشه؛ تا حِس کنه طرف چی میکشه . مسئول باید مثل آحاد جامعه ماهی بیشتر از ١۵ الی ٢٠ میلیون حقوق نداشته باشد* *آن وقت با خانه مستاجری، هزینه‌های سرسام آور زندگی... می‌فهمید درد  مشترک یعنی چی!!!*   *ای کاش ، شکلات مُسهلی داشتیم و به هر مسئولی ۳ تا فقط۳ تا میدادیم تابگه داداش وایسا باهم بریم* 👌👌👌👏👏🤣🤣🤣🤣