روایت‌هایی از کتابخوانی رهبر شهید انقلاب 🔹«من در دوران جوانى زیاد مطالعه مى‌کردم. غیر از کتابهاى درسى خودمان که مطالعه مى‌کردم و مى‌خواندم، کتاب تاریخ، کتاب ادبیات، کتاب شعر و کتاب قصّه و رمان هم مى‌خواندم. به کتاب قصّه خیلى علاقه داشتم و خیلى از رمانهاى معروف را در دوره نوجوانى خواندم. شعر هم مى‌خواندم. من با بسیارى از دیوانهاى شعر، در دوره نوجوانى و جوانى آشنا شدم. به کتاب تاریخ علاقه داشتم و چون درس عربى مى‌خواندم و با زبان عربى آشنا شده بودم، به حدیث هم علاقه داشتم.» ۱۳۷۶/۱۱/۱۴ از کتاب‌کرایه‌ای تا کتابخانه آستان قدس 🔹«نزدیک منزل ما کتابفروشى کوچکى بود که کتاب، کرایه مى‌داد. من رمان و اینها که مى‌خواندم، معمولاً از آن‌جا کرایه مى‌کردم. آستان قدس هم در مشهد، کتابخانه خیلى خوبى دارد. در دوره اوایل طلبگى - در همان سنین پانزده، شانزده سالگى - به آن‌جا مراجعه مى‌کردم. گاهى روزها آن‌جا مى‌رفتم و مشغول مطالعه مى‌شدم؛ صداى اذان با بلندگو پخش مى‌شد، به قدرى غرق مطالعه بودم که صداى اذان را نمى‌شنیدم!» ۱۳۷۶/۱۱/۱۴ کتاب‌خوانی در خدمت نهضت فکری 🔹«در دوران مبارزات، کتابهایی را میخواندم به قصد این که ببینیم به درد چه کسی میخورد، یا کجاهایش به درد چه کسانی میخورد و یادداشت میکردم. جوانانی که با من رفت و آمد داشتند - عمدتاً در مشهد، یا در دوره‌ای که مشهد نبودم؛ تبعید بودم - من اسم میدادم که این کتابها را بخوانید؛ این کتابها هم متنوّع بود. الان هم می‌شود این کار را کرد و مجموعه‌ای را در نظر گرفت.» ۱۳۷۷/۱۱/۱۳ ساعاتی که هرگز هدر نمی‌رود 🔹«بنده چند جلد قطور از یک عنوان کتاب را در اتوبوس خواندم! البته قضیه مربوط به قبل از انقلاب است که چند روزى براى انجام کارى از مشهد به تهران آمده بودم. وضعیت و فضاى اتوبوسهاى آن روزگار براى ما خیلى آزار دهنده بود و نمى‌توانستیم تحمّل کنیم. دلم مى‌خواست سرم پایین باشد و خواندن کتاب در چنین وضعیتى بهترین کار بود. ساعتى را که به این حالت مى‌گذراندم احساس نمى‌کردم ضایع مى‌شود؛ چون کتاب مى‌خواندم.» ۱۳۷۵/۰۲/۲۲ 🔗شرح کامل این گزارش را از [اینجا](https://farsnews.ir/Rahbari_Plus/1779538345140886603) بخوانید. @Farsna

📷 #گزارش_تصویری | محفل القائد المعظم، یادبود رهبر شهید امام خامنه‌ای در میدان التحریر بغداد با حضور میزبانان برنامه محفل @rahbari_plus

🔰 #جستار | *ما دُرد غم کشانیم ما را تو می‌شناسی* ✍️ زهره صابر 🔸 آقای عزیز، می‌دانی این روزها به چه‌چیز دل‌خوش کرده‌ام؟ اینکه احوال ما بر تو پوشیده نیست. تو خوب می‌دانی دنیای بی‌امام چگونه است. خودت طعم فراق و جدایی را چشیده‌ای. همین آگاهی تو از این حالِ غریب و داغِ عظیم که بر دل ما مانده، مرا کمی - فقط کمی - تسلی می‌دهد؛ شبیه حال عاشقی که می‌داند معشوقش از حال او باخبر است و هوای او را دارد. البته رابطه‌ی ما با تو، فراتر از عاشق و معشوق، معلم و شاگرد، مرید و مراد، یا حتی پدر و فرزند بود. تو امام ما بودی؛ بر ما ولایت داشتی و هنوز هم داری. گفته بودم: ریسمان میان قلب امام و مأموم پاره شدنی نیست. تو هنوز با آن دم مسیحایی، بر ارواح مشتاق این مردم #رهبری می‌کنی. همان دل‌هایی که می‌گفتی در دست خداست، حالا میان سرانگشتان سبز تو آرام گرفته‌اند. ما سمت درست تاریخ، در کنار تو ایستاده‌ایم. قیام‌کرده، امیدوار و منتظر! 🔹 این شب‌ها تویی که ما را به خیابان می‌کشانی؛ تویی که به استقامت فرا خوانده و به صبر دعوت‌مان می‌کنی. وقتی شهرآشوب می‌شویم، تو #شهریار دل‌آرامِ مایی و مسیر طبیعی پر پیچ و خم به سمت قله را به ما یادآوری می‌کنی. آتشی که شهادتت در قلب‌هامان برافروخته، به من ثابت کرد ما به سوی اندوه سقوط نمی‌کنیم؛ از دل آن صعود می‌کنیم. مثل آتش زبانه می‌کشیم به سمت آن بالا. آن‌چنان که تو به ما آموختی: «عزاداریِ ما، افسردگی و پریشانی و ناامیدی نیست.» ما اسفندِ روی آتش، ققنوس برخاسته از زیر خاکستریم‌. سوگواری‌مان ما را اگر زنده نکند چگونه می‌توانیم، سر بلند کرده و عالم را با خون سرخ حسین‌ ابن علی و اصحاب آخرالزمانی‌اش، آشنا کنیم؟ پس این داغِ مهربانِ تو ما را نمی‌کشد؛ کمر همت به زنده کردن‌مان بسته است. ما نه‌تنها پس از تو نمردیم، که زنده مانده و برای زندگی پس از تو برنامه‌ریزی می‌کنیم‌. هرچند مقاومت پس از تو، دست کمی از جان دادن ندارد. ببین چقدر خوب جان می‌دهیم؛ از استقامت‌مان راضی هستی؟ 🔸 با ما همچنان سخن می‌گویی. «نطق شهدا پس از شهادت‌شان باز می‌شود.» مثل آن حلقومی که بریده شد اما هزار و چهارصد سال است همچنان صدای هل من ناصرش را می‌شنویم. خون تو نیز از ما سؤال می‌پرسد. مشتِ گره‌کرده‌ات با ما حرف می‌زند. تو هنوز ما را مخاطب قرار می‌دهی و ما همچنان یک جان ناقابل به شما بدهکاریم. چقدر خوب که ما را می‌شناسی؛ می‌دانی که اگر نبود آن امانت سنگین بر روی دوش‌مان هرآینه در غم‌ از دست دادنت ذوب می‌شدیم. می‌دانی و گواه‌بودنت بر این لحظات جان‌کاه و طاقت‌فرسا، تمام دل‌خوشی این روزهای من است. ممنون که #شهیدانه زیستی و مقام شهادت را برگزیدی! @rahbari_plus

🔰 #یادداشت | شهید رئیسی چگونه به الگوی حکمرانی انقلابی تبدیل شد؟- ۲ مردمی بودن و ساده‌زیستی 🔸 در الگوی حکمرانی انقلابی، مردم رکن تولد این مسیر و مردمی بودن امتداددهنده‌ آن به شمار می‌آید. شهید رئیسی با مبنا قراردادن خواست مردم و دعوت همه جانبه از آن‌ها برای مطالبه از دستگاه‌ها، به دنبال کسب مشارکت و استخراج معنا از خود مردم بود: «این حضور #بی‌واسطه و پُرحجم آقای رئیس‌جمهور در میان مردم خیلی برکات دارد، آثار خیلی خوبی دارد.» ۱۴۰۱/۰۶/۰۸ 🔹 در امتداد همین منطق، ساده‌زیستی به عنوان یک ضرورت عملیاتی کردن مردم‌مداری در حکمرانی انقلابی وارد می‌شود: «#ساده‌زیستی و کاهش تشریفات در سلوک شخصی و حکومتی دولت، بخصوص شخص آقای رئیس‌جمهور، برای من چشمگیر است و چیز مهم و قابل توجّهی است» 1402/06/08 🔸 در واقع، ساده‌زیستی در این الگو قادر است #اعتماد_عمومی را از طریق یک بیانیه‌ی رفتاری صادقانه بازتولید کند. عاملی که با انباشت تجربیات منفی از برخی مسئولان گذشته، اهمیتی راهبردی پیدا می‌کند و نیروی مردمی را در جهت حل مسائل بسیج می‌کند. صراحت در اعلام مواضع انقلابی 🔹 صراحت در اعلام #مواضع، شاید یکی از دشوارترین مؤلفه‌ها در مناسبات پیچیده‌ی سیاسی معاصر باشد. در الگوی حکمرانی انقلابی، صراحت نوعی مسئولیت‌پذیری اخلاقی در برابر شفافیت است. کسی که صریح سخن می‌گوید، احتمال تفسیرهای سوء را کاهش می‌دهد و بازی دوپهلوها را باطل می‌کند. رفتار غیر آونگی را باید بتوان هم در مرزبندی‌های سیاست داخلی و هم در موضع‌گیری‌های جهانی مشاهده کرد: 🔸 «یک نقطه‌ی برجسته‌ی دیگری که در ایشان [شهید رئیسی] وجود داشت #صراحت در اعلام مواضع انقلابی و دینی بود. دوپهلو حرف زدن و ملاحظه‌ی این را کردن که اگر ما مواضع انقلابی‌مان را صریح بیان کنیم، فلان آدم، فلان دسته، فلان شخصیّت ممکن است ناراحت بشوند، این ملاحظات را ایشان نداشت... ایشان در مرزبندی با دشمنان انقلاب صراحت داشت.» ۱۴۰۳/۰۴/۱۷ سرعت عمل در برابر رویدادها 🔹 در نظریه‌های سازمان و #مدیریت، زمان پاسخگویی یکی از شاخص‌های کلیدی کارآمدی محسوب می‌شود. در الگوی حکمرانی انقلابی، سرعت عمل یک ارزش مضاعف دارد؛ چراکه هر دقیقه تأخیر در مواجهه با بحران، به مثابه یک نوع بی‌عدالتی تلقی می‌شود. اگر مؤمن، زمان خود را محدود و پاسخگویی را عاقبت خود بداند، سرمشقی از پیگیری در سطح مدیریت ایجاد می‌شود که سفر خارجی را به بازدید و بازدید را به جلسه‌ی هیئت دولت و جلسه را به افتتاح پروژه سلسله می‌کند: 🔸 «شهید رئیسی همیشه میگفت من از #کار خسته نمیشوم، واقعاً هم کأنّه خسته نمیشد؛ آدم تعجّب میکرد. نصفه‌شب از سفر خارجی برگشته، صبح در فلان نقطه‌ی مثلاً کرج یا فلان جا با مردم دیدار عمومی دارد یا جلسه میگذارد برای مسائل مختلف! اینها کارهای خیلی مهمّی است.» ۱۴۰۳/۰۴/۱۷ @rahbari_plus

🔰 #اطلاع_نگاشت | گره‌گشایی مسئولان از مسائل مردم، شکر نعمت انسجام ملی 🔸 مروری بر کلیدواژه‌های پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت دومین سالگردشهادت شهید رئیسی و بزرگداشت شهدای خدمت ۱۴۰۵/۰۲/۳۰ @rahbari_plus

📹 #فیلم | «ره‌نامه» تصویری از وجه اجتماعی دین در نگاه رهبر شهید انقلاب است 🔸 برشی از پنجمین قسمت برنامه تلویزیونی «کتاب یک»؛ بررسی  مجموعه کتاب «رهنامه» @rahbari_plus