حالا از آخرین وعدهغذایی سالمی که اطفال غزه خوردهاند چند روزی میگذرد. بچههای بسیاری مقابل چشم مادرانشان با استخوانهایی برآمده و چهرههایی زرد از شدت گرسنگی مردهاند. میفهمی؟ واقعا مردهاند و زیر خاک دفن شدهاند. جنینهای بسیاری در اثر نرسیدن مواد مغذی در بطن مادرانشان سقط شدهاند. زندهها چه میخورند؟ نان خشکی که از مخلوط آرد و خاک پخته میشود. غزه حالا گرسنهترین نقطه زمین و در آستانه یکی از بزرگترین قحطیهای تاریخ است. از صهیونیسم حرامزاده و حامیان مواجبخوار غربیاش انتظاری جز این نیست؛ انتظار از حکّام بیغیرت و شکمباره کشورهای اسلامی است که هرکدام داعیه خلافت و زعامت امّالقرایی جهان اسلام را دارند، اما خود بر سفرههای رنگین و پرگوشت کاخها نشستهاند و آروغ میزنند. ککشان از گرسنگی و بیآبی دومیلیون مسلمان نمیگزد و حاضرند که آرد و گندمشان در انبارها فاسد شود اما آن را به غزه نفرستند. تف به این مسلمانی و نجاست به ادعای خلافت تکتکتان بر سرزمینهای اسلامی.
یه داستان جالبی هست از امام خمینی که امروز اکثر بزرگان این عمل امام رو سرلوحه کار خود قرار دادن
سال ۶۰ بود که عدهای از دانش آموزای نیشابور نامه ای به امام مینویسن که میخواستیم شمارو نصیحت کنیم
و امام جواب خیلی زیبایی داد بهشون
گفت غلط کردید من مجتهدم، من انقلاب کردم، من خدمت کردم شما چی؟
هر موقع شما هم به اینجا رسیدید بیاید منو نصیحت کنید
