گفتنی ها را نهادم در حریری از سکوت
کآنچه می دانم نمی آید به فهم ِ واژه ها
{ معصومه صابر }⚘️
هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرام تر از آهو بی باک تر از شیرم
هر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر⚘️
به کس پناه نجویم پیِ گشایش ِ کار
همان که در به رُخم بسته
باز خواهد کرد...🌙
{ طالب آملی }
قدر مجموعه ی گل مرغ سحر داند و بس
که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست⚘️
{ حافظ }
گره به کار ِ دل آدمی ست همچو نفس
گره گشای تویی ای هزار دستت عشق...⚘️
{ معصومه صابر }
⚘️
شکار ِخسته میداند، عیارِ سختی بازو
چرا از زخم دل، زور کمان خود نمیپرسی؟؟
{ حزین لاهیجی }
غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل
شاید چو که چو وابینی خیر تو در این باشد
{ حافظ }⚘️
نزار قبانی می گوید:
اگر برای تو خیری داشت میماند
اگر دوستدارت بود حرف ميزد
و اگر مشتاق دیدنت بود می آمد...🍂
به انتظار نبودی ز انتظار چه دانی؟
تو بیقراری دلهای بیقرار چه دانی؟⚘️
{ رحیم معینی کرمانشاهی }
و عزیزِ کسی که باشی
به چشمت هیچ غمی آنقدر بزرگ نیست
که نتوانی ، دوباره از نو لبخند بزنی.
که اینچنین است عشق...⚘️
{ معصومه صابر }
گفتم از دست غمت سر به جهان در بِنَهم
نتوانم! که به هر جا بروم در نظری...⚘️
{ سعدی }
من به جز تو
زِ خودت
هر چه بخواهم زهر است
تو که باشی
به جهان
سَرتَرم از هرچه که هست...
{ معصومه صابر }⚘️
ما پراکندگانِ مجموعيم
يارِ ما غايب است و در نظر است
برگ تر خشك مي شود به زمان
برگِ چشمانِ ما هميشه تر است🍂
{ سعدی }
دل خانه ی خداست مبادا که بشکند
دیواره ی نحیفِ دلِ ذره ای زِ تو...⚘️
{ معصومه صابر }