آسمـانِحَـرَمتڪو؟قفسمتنگشـده...
نهفقطدلڪہبرایتنفسمتنگ شـده...
راکعه❤️🩹در رکوع بندگی ، در میدان خدمت .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ..
باماباشید👇🏻
https://eitaa.com/rakeaa
[ در هیاهوی جهان ؛ در خلوت خود گمشده ام ]
راکعه❤️🩹در رکوع بندگی ، در میدان خدمت .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ..
باماباشید👇🏻
https://eitaa.com/rakeaa
{امیری حسین ونعم الامیر؛
جان مادرت دستمو بگیر🥲❤️🩹 }
راکعه❤️🩹در رکوع بندگی ، در میدان خدمت .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ..
باماباشید👇🏻
https://eitaa.com/rakeaa
یهکنجحَرم،
یهچَفیهمُتبرک،
ویِهدلعـٰاشق!💔
اینهَمونحِـسیه،
کہآرزوداشتَم
یکبـٰارتَجربهشکُنم:))
بشینمیِهگوشهتوشلوغۍ
گِریهکنمبَراتو
بهزائراتنِگاهکنم🙂🚶🏿♂. .
راکعه❤️🩹در رکوع بندگی ، در میدان خدمت .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ..
باماباشید👇🏻
https://eitaa.com/rakeaa
رئیسی عزیز خستگی نمیشناخت...
راکعه❤️🩹در رکوع بندگی ، در میدان خدمت .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ..
باماباشید👇🏻
https://eitaa.com/rakeaa
10.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
دلمون براتون تنگ شده آقاسید...❤️🩹
راکعه❤️🩹در رکوع بندگی ، در میدان خدمت .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ..
باماباشید👇🏻
https://eitaa.com/rakeaa
تقویم دروغ میگه...
راکعه❤️🩹در رکوع بندگی ، در میدان خدمت .
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ..
باماباشید👇🏻
https://eitaa.com/rakeaa
اون شب منطقه کوهستانی آذربایجان رو یادتونه؟!
همان شبکهقلب یکایران
سوی هلیکوپتری با پروازِ نامعلوم میتپید.
آیانگرانیام ازجادهی مهآلودوخطرناک چالوس بود؟!
یاترس ازهلیکوپتری کهحاملِ رئیسجمهورِ ایرانِ اسلامی بود؟
نمیدانستم؛ ولی هرچه بود ، برجانم سنگینی میکرد.
پس از ساعتها دلنگرانی،
با زورِ قرصهایمسکن،
چشمانم را برهم گذاشتم.
اما صدای مادر، خواب را ز سرم پراند:
«مامانجان، بیدار شو!»
کمی تکان خوردم، اما با شنیدن چند واژه،
در رختخواب یخ زدم:
+هلیکوپتر پیدا شد..
نگاهی بهساعتمچیام
و دوچشمِ مادرم انداختم.
شادی در چشمان مادر نبود؛
فقط سکوتی سنگین وغمانگیز بود.
لحظاتی گذشت و گفتم :
~الحمدالله.
مادر باز چند واژهای بر زبانآورد
+آقای رئیسی و همراهانش... .
اما بغض، واژهها را در گلو خفه کرد.
یک لحظه، از عالم جدا شدم.
چانهام ازغم لرزید
اشکهایم مانع ازدیدنقابتلویزیونشد.
صدای مادر...
صدای بغضدارِ مادرخودم کجا؟
و صدای بغضدارِ مادرِشهیدِجمهور کجا؟
؛
آن شب، آسمان ایران گریست.
نه برای یک رئیسجمهور،
که برای مردیکه در دلهاریشهدوانده بود.
مردی که با هرقدمش،
امید را درکوچههایخاکی میکاشت
و با هرنگاهش،
عشق را در چشمانمردم جاریمیکرد.
او رفت، امانهچون بادی که میوزدومیرود؛
بلکهچون بارانی کهدرخاکمینشیند
و ریشهها راسیرابمیکند.
نامش، دیگرنه بر سرزبانها،
که در عمقِجانها نقشبسته است.
و من، در آن صبحِتلخ،
فهمیدم که گاهی
مرگِ یک مرد،
تولدِ یک اسطوره است.
اسطورهای به نام 'خدمت'
به نام 'ایثار' ،
به نام 'سید ابراهیم رئیسی' .
راهش پررور🕊•