چون محتوایی ندارم که امروز ارائه بدم: پفک میخورین؟... چرخیه✨🗿

این عکسو اون ته ته ته گالریم پیدا کردم😂✨ یادش بخیر اولین طرحم بود که برای ژوژمان طراحی تأیید شد😂🎀

یادمه اولین باری که عاشق عکاسی شدم اون موقعی بود که توی وسایل بابام یدونه از این دوربین سونی کوچولو ها پیدا کردم و هرجایی هرچیزی که می‌دیدمو ازش عکس میگرفتم... حافظش کم بود... منم بعضی وقتا مجبور میشدم با ناراحتی حافظشو خالی کنم... هرجایی که میرفتم این دوربین همراهم بود و باهاش از چیزای رندوم و چرتو پرت عکس میگرفتم... بعضی وقتا حتی باهاش سریال می‌ساختم!... میگذاشتم روی حالت فیلم و باهاش از خودم ضبط میکردم و جلوی دوربین حرف میزدم... وقتی که بابامو درحال عکاسی با دوربین حرفه ای تر میدیدم همش آرزو میکردم کاش یه روز بزرگ بشم و مثل بابام با دوربین بزرگا عکاسی کنم... چند روز پیش رفتم سر کمد و دوباره اون دوربین کوچولو رو پیداش کردم...و واقعا حس شیرینی برام داشت... اینکه همین دوربین کوچیک باعث شد از بچگی رویایی داشته باشم که الان که بزرگ شدم توی دستمه‌... و اینکه واقعا از بابام برای اینکه این آرزو رو توی سرم انداخت و در آخر برام محققش کرد ممنونم✨🫀

این راه درستی بود؟ از کدام جهنمی باید بدانم! قطعا زندگی این طور آ‌سان تر است، اما وقتی تصور می‌کنم که پیر شده ام و با مرگ رو به رو میشوم، ترس برم می‌دارد. منظورم این است که بعد از این که جسدم را خاکستر کردند،چه باقی می‌ماند؟ نه حتی تکه‌ای استخوان. [به‌اواز‌باد‌گوش‌بسپار،هاروکی موراکامی]

ولی داستان های موراکامی تو یه سطح دیگه ای قشنگ و لذت بخشن:)