اکثر آدما مث جمعه ان،
تا وقتی که نرسیدن خوبن و هی لحظه شماری میکنی برسن،
اما وقتی رسیدن هم کلافت میکنن هم غمگین هم فراری
این جمله که "هرکی داره با غمی میجنگه که ما ازش خبر نداریم" واقعا آدمو مهربون تر میکنه.
بنده هیچوقت کسی رو بخاطر اینکه با یه اتفاق کوچیک از کوره درمیره و شروع به گریه میکنه قضاوت نمیکنم، خیلی خوب میدونم که برای اون اتفاق گریه نمیکنه بلکه برای تموم چیزهایی که تا اون لحظه تحمل کرده گریه میکنه.