رزق آخرین ساعات قبل سفر دیدار دوست عزیزی بود که قبلا فقط از او شنیده بودم. همان نیمه‌های شب بحث به اینجا کشیده شد که چه چیزی به جز حضور در جنگ می‌تواند برخی مفاهیم را به افراد انتقال دهد؟ چه چیزی جز جنگ کودک شش ساله را به این مرتبه از صبر و فهم می‌رساند؟ این شور و شعور و حماسه را کجا می‌توان جستجو کرد؟ چگونه باید مفهوم مبارزه و مقاومت را برای دخترک دهه نودی ایرانی توضیح داد؟ آخر شما نگاه این زن را ببینید... اقتدار و رنج کمیابی که اطراف ما کمتر پیدا می‌شود را حتی در چشمان بسته‌ی این کودک می‌توان دید و احساس کرد. حتی مایی که برخی‌هایمان این شب‌ها سخت چشم روی هم می‌گذاریم هم بعد از مدتی آتشمان فروکش می‌کند و گَرد عادت روی شانه‌هایمان می‌نشیند. تا در میانه‌ی میدان نباشی نمی‌توانی ادعا کنی که تمام ماجرا را درک می‌کنی مگر آنکه جزوی از آن حوادث نادری باشی که بعضا در همین گوشه و کنارها رخ می‌دهند. پس چه باید کرد؟ چگونه یک دختر نوجوان ایرانی از خودش فاصله می‌گیرد و به فلسطین و دختران و کودکانش فکر می‌کند؟ آن هم در تربیتی‌ که خودخواه‌ترین، مفت‌خورترین، بی‌تفاوت‌ترین و ابله‌ترین افراد را تحویل جامعه می‌دهد. طبق سنت همیشگی تاریخ باید روحی باشد وگرنه فاتحه‌ی نسل آینده را باید خواند... یقینا راهی هست‌. باید زخم‌هارا تحمل کرد و باید به این رنج امیدوار بود. مطمئنا چیزی باید در میان باشد. سرّی‌ست در این رنج... این روزها تمام دعاهایمان تو هستی ای #فلسطین🌿 ... و لعنت الله علی اعدائهم اجمعین رنج در رنج @ranjdarranj

در بیمارستان شفا چه می‌گذرد؟😞 #زندگی_در_جنگ #فلسطین #غزه 🔻🔻🔻 با اسکرین‌شات همراه شوید ایتا | تلگرام | اینستاگرام | بله | آپارات | یوتیوب

رفتم خونه مادربزرگم آب بیارم که ناگهان .....😭 #زندگی_در_جنگ #فلسطین #غزه 🔻🔻🔻 با اسکرین‌شات همراه شوید ایتا | تلگرام | اینستاگرام | بله | آپارات | یوتیوب

هم اکنون در کوپه‌ی ما... بحث خیلی تخصصی و جدی شده ترکیب: دو تا حاج خانم دو تا دختری که فقط خدا رو قبول دارن دو تا دختر چادری البته ما این بالاییم بیشتر نگاه می‌کنیم طبق معمول... @ranjdarranj

جدی جدی یکی از حاج خانما داره روضه می‌خونه الان

هم زمان داره اطلاعات دینیم داره افزایش پیدا می‌کنه

بحث اعتقادی خیلی متمدنانه بود ولی الان دو نفر دیگه اومدن دعوا شده سر تخت😅

و هم اکنون به مقصد رسیدیم...

نگاه اول

سلامتونو رسوندم🌱

بوی اینجارو یادم رفته بود هرچند برای یه ایرانی این بو از بین نمیره ولی...

همه چی خیلی عجیبه؛ مثل اولین و تنها باری که رفتم کربلا و باور همه چی سخت بود. انگار صد سال منتظر بودم... همه جا هستید؛ به محض اینکه خودمو بیشتر پیدا کنم قول میدم برای همتون بیشتر دعا کنم رنج در رنج