عشق آمد و عقل همچو بادی رفت از بر من هزار فرسنگ ای زاهد خرقه پوش تا کی با عاشق خسته دل کنی جنگ گرد دو جهان بگشته عاشق زاهد بنگر نشسته دلتنگ من خرقه فکنده‌ام ز عشقت باشد که به وصل تو زنم چنگ _سعدی @ranjdarranj🌱

سید که سوتی می‌گرفتی همه عمر... #مومن‌درهیچ‌چارچوبی‌نمی‌گنجد #تاخیر_در_بارگذاری #آنتن‌واعصاب‌موجودنمی‌باشد @ranjdarranj

چای در لیوان گاوی🐂 جایزه‌ی کسی که هیچ خاکی نمی‌تونه تو سرش بریزه...🚶🏻‍♀ رَنج در رَنج

می‌خوام باز کردن این کشو اولیه رو به عنوان یکی از آیتم‌های جهانی سری بعدی مردان آهنین به آقای خودنگاه پیشنهاد بدم🦕 @ranjdarranj

همین الان یکی از برتری‌هایی که نسبت به خیلیا دارم اینه که قرار نیست کنکور بدم الحمدالله...

یه تصمیمی گرفتم اگه مثل تمام تصمیمات سابقم نشه...🐢

خدایا آخر عاقبت مارو همین الان به خیر کن؛ دقیقا توی همین لحظه... برداشتی از صحبت با #سید

به بوی آن که شبی در حرم بیاسایند هزار بادیه سهلست اگر بپیمایند طریق عشق جفا بردن است و جانبازی دگر چه چاره که با زورمند برنایند اگر به بام برآید ستاره پیشانی چو ماه عید به انگشت‌هاش بنمایند در گریز نبسته‌ست لیکن از نظرش کجا روند اسیران که بند بر پایند ز خون عزیزترم نیست مایه‌ای در تن فدای دست عزیزان اگر بیالایند مگر به خیل تو با دوستان نپیوندند مگر به شهر تو بر عاشقان نبخشایند فدای جان تو گر جان من طمع داری غلام حلقه به گوش آن کند که فرمایند هزار سرو خرامان به راستی نرسد به قامت تو و گر سر بر آسمان سایند حدیث حسن تو و داستان عشق مرا هزار لیلی و مجنون بر آن نیفزایند مثال سعدی عود است تا نسوزانی جماعت از نفسش دم به دم نیاسایند @ranjdarranj

عیدتون مبارک🌸🌱 تولداتونم مبارک☺️❤️

رفتی و نمی‌شوی فراموش می‌آیی و می‌روم من از هوش سحر است کمان ابروانت پیوسته کشیده تا بناگوش پایت بگذار تا ببوسم چون دست نمی‌رسد به آغوش جور از قبلت مقام عدل است نیش سخنت مقابل نوش بی‌کار بود که در بهاران گویند به عندلیب مخروش دوش آن غم دل که می‌نهفتم باد سحرش ببرد سرپوش آن سیل که دوش تا کمر بود امشب بگذشت خواهد از دوش شهری متحدثان حسنت الا متحیران خاموش بنشین که هزار فتنه برخاست از حلقه عارفان مدهوش آتش که تو می‌کنی محال است کاین دیگ فرونشیند از جوش بلبل که به دست شاهد افتاد یاران چمن کند فراموش ای خواجه برو به هر چه داری یاری بخر و به هیچ مفروش گر توبه دهد کسی ز عشقت از من بنیوش و پند منیوش سعدی همه ساله پند مردم می‌گوید و خود نمی‌کند گوش رَنج در رَنج...