https://ble.ir/ranjdarranj/2007697894849039477/1773799350358 این فیلم سال پیش یک فیلم عادی بود... 💔 ۱۴۰۳/۰۱/۱۵ چقدر عجیبی ایران! چقدر دشمنانت باید از تو بترسند. چقدر سخت می‌شود اگر این زمانه را ببینم و بمیرم قبل از آنکه شهید شوم... رنج در رنج @ranjdarranj

🌷 هر شهید یک پرونده انتقام ▫️ این اطمینان را به همگان میدهم که ما از انتقام خون شهداء شما صرف نظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم فقط مربوط به شهادت رهبر عظیم‌الشان انقلاب نیست؛ بلکه هر عضوی از ملت که توسط دشمن شهید میشود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است. ✍️ بخشی از اولین پیام حضرت آیت‌الله سیّدمجتبیٰ حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی | ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ 📱 @rahbar_enghelab_ir

🌹امام حسین علیه السلام : فَإِنِّي لَا أَرَى الْمَوْتَ إِلَّا سَعَادَةً وَ الْحَيَاةَ مَعَ الظَّالِمِينَ إِلَّا بَرَما براستى كه من مرگ را جز سعادت نمى دانم و زندگى در ميان ستمگران را جز رنج و دلتنگى. شهید علی لاریجانی 🔹 #برای_ایران @foriran1401 🔻پایگاه هنری محتوایی ایرانیوم @iraniyom

📌 لحظه‌ی پایان جامعه‌شناسیِ بی‌جامعه از همین حالا جامعه‌شناسان و متفکران گرامی احتمالاً شروع کرده‌اند به گفتن اینکه تجمعات شبانه مردم به "کارناوال" تبدیل شده و کارکرد اصیل خود را از دست داده‌ است. حتما همین حالا دارند ضرب و تقسیم می‌کنند که "مردم ایران" دقیقا چه کسانی هستند و می‌خواهند تلاش کنند که ثابت کنند "مردم" همواره آنانی هستند که ما تشخیص می‌دهیم، نه آن‌هایی که در اربعین و غدیر و دهه‌ی فجر و همین حالا در خیابان‌ها هستند. دعوا اساسا همیشه بر سر همین "مردم" است. همان کسانی که رهبر شهید بیش از هر کس دیگری آن‌ها را می‌شناخت و به آن‌ها اعتماد داشت و معتقد بود: "دشمن مردم ایران را نشناخته است." از دید من هم، به عنوان دانشجوی فرهنگ و ارتباطات، این جامعه‌شناسان و مردم‌شناسان ایرانی‌اند که بیش از هرکسی مردم ایران را نشناخته‌اند. آن‌ها مختارند که انتخاب کنند با چه عینکی به مردم ایران بنگرند، اما اغلب‌شان متفق‌القول شدند که یک عینک را بزنند و آن‌چه را ببینند که از قبل می‌خواستند. این در حالی است که تو باید به میدان بروی تا واقعیت میدان را ببینی، نه آن‌چه که از قبل تعیین کرده‌ای. در تمام این سال‌ها برای شما سوال نشده بود که چرا همانگونه که بخشی از دانشجویان نخبه‌ی فنی و مهندسی به سازکار نظامی کشور یاری رساندند، دانشجویان علوم انسانی و اجتماعی کشور نتوانسته‌اند حتی روی شناخت و توصیف (راه حل که ارزانی‌شان!) تنها و تنها یک محله! تمرکز کنند و چیزی بنویسند که راهگشا باشد؟ اساساً به همچین چیزی حتی فکر هم نمی‌شود... نمی‌توان با کنارهم گذاشتن چند واژه و اصطلاح تخصصی جامعه‌شناسی و روان‌شناسی و فلسفه، بدون درک و شناخت از مردم، آن‌ها را توصیف کرد و بعد تحلیل کرد و بعد هم برایشان نسخه پیچید. این نسخه‌ها تا به الان مریض را تا دم احتضار برده است! با این روند، و با این دوری از واقعیت جامعه و نوعی خودبرتربینی در کلام و عمل آن‌ها از درک و شناخت مردم ایران هر روز دورتر و دورتر می‌شوند. این جامعه‌ نیست که به جامعه‌شناس نیاز دارد، این مردم نیستند که به مردم‌شناس نیاز دارند بلکه این جامعه‌شناس و مردم‌شناس‌اند که به شناخت جامعه و مردم نیازمندند... من امیدوارم این جنگ برای آن‌ها هم تلنگری باشد، که البته بعید می‌دانم، و البته آغازی باشد برای پایانِ جامعه‌شناسی بی‌جامعه و مردم‌شناسیِ بی‌ مردم. *زینب سرآبادانی @heyraaan

تنگسیری و سید مجید موسوی و الباقی دیگه از دنده درآوردند گذاشتند تو خلاص! ‌سعدی که هیچی! الآن دیگه «سلام فرمانده» هم بخونید فایده نداره … @ranjdarranj ‌

دلتنگ پیام عید نوروز تو را این‌بار خواهم مرد نماز عید امسال تو را غمبار خواهم مرد دعای قبل افطار تو را از صبح دلتنگم نماز صبح محزون تو را افطار خواهم مرد در و دیوارها از عکس تو سرشار خواهد شد و این یعنی که من روزی هزاران‌بار خواهم مرد تو را در اول اخبار می‌دیدیم و خوش بودیم گمانم بعد از این در اول اخبار خواهم مرد محرّم‌ها، نمازِ جمعه‌ها، ماهِ مبارک‌ها تو را پیدا نخواهم کرد و‌ من بی‌یار خواهم مرد از آن انگشتری‌ها باز هم دارید آقاجان؟ از آن‌هایی که با بوسیدنش بسیار خواهم مرد اگر دستم نگیری، دیگر از جا برنمی‌خیزم اگر دستم بگیری، عاشق و عیّار خواهم مرد... _مهدی جهاندار رنج در رنج @ranjdarranj

اقتصادِ خیابان شکافِ اقتصادِ مناسکی با کاسبیِ روزمره چند هفته اخیر، فقط احساسِ خیابان عوض نشده؛ «اقتصادِ» خیابان هم تغییر کرده است. پرچم، سربند، داربست، اسپیس، بنر، باند و صوت، برزنت و نور، سفره‌های طولانی چای و شربت و شیر و قهوه داغ، لیوان و قند و خرما و شیرینی و شکلات، سرگرمی و دفتر و لوازم نقاشی برای بچه‌ها… پشت این صحنه، دستگاه پوزهایی است که مدام کار می‌کنند؛ کمک‌های ریز و درشت مردم، نذرها و بانیانی که بعضاً میلیاردی پای کار آمده‌اند. با یک برآورد حداقلی می‌شود گفت از روز سوم جنگ تا امروز، چند هزار میلیارد تومان گردش مالی در این «اقتصاد خیابان» شکل گرفته؛ اتفاقی که در نوع خود مبارک است: قدرت مردم برای ساختن یک جهان موازی در خیابان، خارج از قدرت مستقیم دولت و بازار. تک‌تک این مفاهیم مهم است؛ از پرچم و موکب تا دستگاه پوز و «مغازه‌دارِ گوشه خیابان». همزمان، یک «اقتصاد مناسکی» قدرتمند در حال شکل‌گیری است؛ اما در دل همین برکت، یک پُرسشِ آرام هم هست. این اقتصاد، بیش از دو هفته است که اقتصاد مغازه‌ها و کسبه همان مناطق را مختل کرده؛ حتی دستفروش‌ها را؛ آن‌هم دم عید. مردم کمک می‌کنند، عده‌ای با اخلاص پذیرایی آماده می‌کنند، مردم هم مصرف می‌کنند؛ اما نه از سر خرید، که از سر حضور. مشتری‌های واقعی این مغازه‌ها دیگر به سختی به آن محدوده می‌آیند. خیابان از «مسیر خرید» به «صحنه حضور» تبدیل شده است. نتیجه این‌که همزمان که یک «اقتصاد مناسکی» رونق می‌گیرد، «اقتصاد روزمره» بعضی از همان کسبه به اغما می‌رود. مسئله این‌جا نه نقد این شور و حضور، که طرح یک پرسش رو به جلوست: اگر مردم می‌توانند در چند روز چنین شبکه عظیمی از موکب‌ها، پذیرایی‌ها و فضاهای خیابانی را بسازند، چرا این قدرت به گره‌های اصلی اقتصاد و بازار کشور سرریز نمی‌کند؟ چطور می‌شود همین موج، به نفع همان مغازه‌دار و دستفروشِ همان خیابان هم کار کند؟ شاید وقت آن است که کنار شور و مشارکت، به «طراحی» هم فکر کنیم: - بخشی از خریدهای موکب‌ها از کسبه همان منطقه انجام شود؛ - سازوکاری برای حمایت از مغازه‌دارانی که در این ایام ضرر می‌کنند شکل بگیرد؛ - و مهم‌تر از همه، این اقتصاد خیابان بعد از این روزها هم در قالب شبکه‌های محلی و مردمی به چرخه پایدار معیشت شهر وصل شود. اگر به‌موقع فکری برای پیوند این دو جهان نشود، این شکافِ خاموش می‌تواند در آینده به یک دوقطبی اجتماعی تعبیر شود؛ میان کسانی که فقط «هزینه دادن» را می‌بینند و کسانی که احساس می‌کنند از این همه شور، سهمی در زندگی روزمره‌شان ندارند. به‌جای دوگانه‌سازی، باید راهی برای پیوند دادن شورِ خیابان با نانِ مغازه‌دار جست؛ تا هم خیابان پر از شور باشد و هم چراغِ مغازه‌ها کم‌نور نشود. #سیاست_نو #اقتصاد_خیابان #رسول_طالبی آیدی تلگرام، ایتا، بله و روبیکا: @siasate_no

➕️ برای خانم معلم تو آن لحظه چه دیدی؟ شما جنوبی‌ها اصلا یک جور دیگری احساسات خود را برای هم خرج می‌کنید. جوری که من اگر به چشم ندیده بودم باور نمی‌کردم. اصلا انگار جنوبی‌ها چشمه‌ای بی‌نهایت از گرما و عشق دارند که هر چه خرج می‌کنند تمام نمی‌شود. حالا می‌توانم به راحتی یک معلم جنوبی، آن هم یک خانم را تجسم کنم. حتما عاشق شاگردهایت بوده‌ای. حتما هر کدامشان را یک جور دوست داشتی. حتما هر چه از آن چشمه خرجشان می‌کردی تمام نمی‌شد و بیشتر می‌جوشید. آخر خودم دیدم که آن خانم معلمی که مانده بود چطور از غم تک تک فرزندانش می‌گفت. خودم دیدم که نام تک تکشان را به زبان می‌آورد و برای هر کدام یک جور مویه می‌کرد. حتما تو هم اگر بودی چنین می‌کردی. آن لحظه چه می‌دیدی؟ بعد از انفجار اول چه شد؟ هنوز بودی؟ ترسیدی؟ بچه‌ها را چه کردی؟ اصلا فرصت کردی برای فرزند در شکمت نگران شوی؟ آن چند ثانیه تا انفجار دوم چه بر شما گذشت؟ تو آن لحظه چه دیدی خانم معلم؟ _از مجموعه لاله‌ها شماره ۲ رنج در رنج @ranjdarranj

فایل پوستر خانم معلم: https://ble.ir/ranjdarranj/7225739897508441290/1774014060588

📌خواستم از آن متن‌های احساسی بنویسم، از آن‌هایی که داخل‌شان نوشته شده اول امسال آقای شهید ما بود و آخر امسال دیگر نبود. خواستم بنویسم اول این ماه رمضان را با او آغاز کردیم و آخرش را... خواستم این‌ها را بنویسم اما دلم نیامد. دلم نیامد اولین عید فطری که با آقا سیدمجتبی، امام و رهبر جدیدمان بیعت کرده‌ایم را غم‌انگیز کنم، هرچند قلبم تا مدت‌ها سیاهپوش امام شهید خواهد ماند. حالا که با حضور رهبری جدید، ما وارد بخش جدیدی از تاریخ ایران شده ایم، باید آن را درک کنیم و بفهمیم. باید متوجه باشیم که ما وارد فصلی از تاریخ ایران شده‌ایم که پیش از آن تجربه‌اش نکرده بودیم. اگر خطاب به نیروهای مسلح‌مان می‌گوییم "بزن که خوب می‌زنی" و انتظار داریم این جنگ بیهوده به پایان نرسد، باید بدانیم که این درخواست، مسئولیتی را هم متوجه ما می‌کند. فریاد ادامه جنگ و فریاد مبارزه برای اقتدار ایران، آن‌چیزی‌ست که به حق از گلوی مردم خارج می‌شود، ولی نباید فراموش کرد که دیگر نمی‌توان در ایرانِ جدید مانند گذشته بود. نمی‌توان به خیابان اکتفا کرد، گرچه که نباید آن‌را هم رها کرد. ایرانِ قوی جدیو و رهبر جوان جدید، نیازمند روحیه و اراده و عزم انقلابی نویی در تمام عرصه‌هاست. هر کدام از ما کجای نقشه ایران جدید را تکمیل خواهیم کرد؟ باید ابتدای امسال از خدا بخواهیم ما را متناسب با ایران نو و مسیر نویِ جریان مقاومت "متحول" کند. 🇮🇷 یا مقلّب القلوب والابصار، یا مدبّر اللیل و النّهار، یا محوّل الحول و الاحوال، حوّل حالنا الی احسن الحال... ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ میدان شهدا، اراک، ۱۷:۳۰ #روایت_رمضان ‌ @heyraaan

تو در این سختی‌ها دلیل لبخند مایی آقا :))))

💐 عید سعید فطر و عید نوروز را به یکایک ملت ایران تبریک می‌گویم 🔻بسم‌الله الرحمن الرحیم یا مقلب القلوب والابصار یا مدبّر اللیل و النهار یا محوِّل الحول و الاحوال، حَوِّل حالَنا الی احسن الحال 🔹امسال بهار معنویت و بهار طبیعت یعنی عید سعید فطر و عید باستانی نوروز با یکدیگر تقارن پیدا کرده که این دو عید مذهبی و ملی را به یکایک آحاد ملت تبریک میگویم و خصوص عید سعید فطر را به همه مسلمین جهان تهنیت میگویم. ✍🏼 بخشی از پیام رهبر انقلاب به مناسبت آغاز سال ۱۴۰۵ شمسی 📲 @rahbar_enghelab_ir