تقدیم به حضرت معصومه سلام الله علیها . . . چشم هایم را به سمت آسمان تا میبرم از نگاه گنبدت فیض تماشا میبرم چلچراغ صحن تو خورشید باشد، وای نه وای نه، خورشید را دارم چه بالا میبرم چشم باران دیده را تا پای حوضت میکشم رود را اینگونه تا آغوش دریا میبرم بچه بودم مادرم پای مرا اینجا کشید حال روی ویلچر من مادرم را میبرم کوله باری از گناه آورده بودم با خودم قدر کوهی خیر و نیکی با خود اما میبرم دست رد هرگز نخواهد خورد روی سینه ام روزیم را عاقبت یا میبرم یا میبرم بی برو برگرد یا زینب به لب می اورم نام معصوم تو را هرگاه، هرجا میبرم گرچه طعنه میخورم امروز با حب شما سود آنرا خوب میدانم که فردا میبرم قلب آب و آینه همراه من می ایستد هر زمان که در حریمت نام زهرا میبرم . محمدرضا نادعلیان #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

السلام علیک یا فاطمة المعصومه . . به ایران آمدی و چشمه ها سامان گرفت از تو هزاران رودخانه بعد از آن جریان گرفت از تو فقط بانو تو هفده روز در قم زندگی کردی ولی قم برکتی بی حد و بی پایان گرفت از تو به تفسیر مقامت آنقدر پرداخت علامه که آخر مزد خود تفسیر المیزان گرفت از تو چه شاعرها که بردیوار صحنت اسمشان حک شد یکی دیوانه شد اینجا یکی دیوان گرفت از تو به نام فاطمه در قم حریمی را بنا کردی مقدس گشت تا این سرزمین عنوان گرفت از تو خوشا بر حال آن بیمار درمانده که با نیت به قدری پشت این در ماند تا درمان گرفت از تو سحر پیرزنی تنها به سختی تا حرم آمد ولی قول شفاعت را چقدر آسان گرفت از تو شما معصومه ای، جان رضایی، دختر نوری خدا را شکر، خاک کشور ما جان گرفت از تو . علی مردی پور #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

تقدیم به ساحت حضرت معصومه سلام الله علیها . قم بود غم‌سرا و وجودی نداشت و هم که نماد هم که نمودی نداشت و در زیر پای هیچ کسی جز تو اینقدر خاکی حضیض سیر صعودی نداشت و حتی گدا نخواسته شد شاه، این حرم؛ چون در جواب،قید به زودی نداشت و اینجا حرم نبود اگر نام تو نبود خاک کویر، بودونبودی نداشت و جز آنکه گاه دفن شود مرده‌ای در آن این خاک شوره‌زار که سودی نداشت و تا اینکه تو رسیدی و هفده شبانه روز این خیمه جز تو هیچ عمودی نداشت و این خیمه زینبش تو شدی موقع نماز هر رکعتت قیام و قعودی نداشت و قم غبطه خورد اگر که به موسی بن خزرج،او؛ دیگر به عزت تو حسودی نداشت و «ساعات» هیچ تازه به روی تو قم به جز؛ آغوش باز خلق ورودی نداشت و شکر خدا نبود هم این شهر مثل شام هم کوچه‌های تنگ یهودی نداشت و نه دیده‌ای سری ست به نی نه تنی به خاک مرثیه ات فرازوفرودی نداشت و چون فاطمه مصائب هم‌اسم‌های او در اهل بیت حد و حدودی نداشت و این فاطمه ولی شب آخر هزار شکر بر گونه‌های خویش کبودی نداشت و می‌سوخت در تبت در و دیوار بیت نور می‌سوخت با غم تو و دودی نداشت و #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء . https://eitaa.com/rasaresa

السَّلامُ عَلَیْکِ یا فاطِمَةَ الْمَعْصُومه‌ به‌مناسبت‌شهادت‌حضرت‌معصومه‌سلام‌الله‌علیها این زینب اولاً که مسیرش حلب نبود در طــول راه ثانیاً او جــان به لـب نبود هـــم زجــر ثالثـــاً پِـــی طفلــی نرفتـــه و هـــم ساربـان قافلــه‌اش بــی‌ادب نبـود با پای زخــم دیــده همین که رقیــّـه‌ای از نیـزه ی ســــر پــدر خــود عقــب نبــود هــم عـــرض راه خــار مغیـــلان نــداشــت و هم طول این مسیر سی و چند شب نبود هم که نبود سنگ زدن واجب عین شام هــم اینکــــه تازیـانـه زدن مستحــب نبــود می‌ریخت گل به روی سرت قم،هزار شکر کوچه به کوچه سهم تو نان و رطــب نبـود هــــم پیـکــر بـــرادر تـــو قطعـــه قطعـــه و هــم بــر لـب تـو نالــه ی یا للعجب نبــود شمس الشموس بود وفراقش دلیل‌ِآن این شمع گونه سوختن از روی تب نبــود سیـدحسیـن سقّــازاده . . #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها به روایت هفتاد و پنج روز: در سینه ماند آه تو هفتاد و پنج روز شد درد تکیه‌گاه تو هفتاد و پنج روز مانده است رد پای چهل مرد و رد خون؛ بر چادر سیاه تو هفتاد و پنج روز از دید مردمی که تو کردی دعایشان گریه شده گناه تو هفتاد و پنج روز در پشت ابر معجر تو زخم خورده ماند روی شبیه ماه تو هفتاد و پنج روز مادر به حد فاصل دیوار و در چرا خیره شده نگاه تو هفتاد و پنج روز خاک سیاه بر سر اهل مدینه که بستر شده پناه تو هفتاد و پنج روز . . . #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

تقدیم به حضرت زهرا سلام الله علیها: کبودی سهم این بانو نباید می شد اما شد ولایت نیز جرم او نباید می شد اما شد عناصر تحت فرمان علی بودند پس آتش؛ یقین با میخ در هم‌سو نباید می شد اما شد علی مامور بر صبر است،هنگام هجوم، این راز برای دشمنانش رو نباید می شد اما شد تمام خیر مطلق با تمام کفر محض آن روز میان کوچه رو در رو نباید می شد اما شد در این خانه را با پا نباید می‌زد اما زد شکستن قسمت پهلو نباید می شد اما شد جز آن که چشم او کم سو نباید می شد اماشد ورم هم حرز آن بازو نباید می شد اما شد که تا پنهان بماند دیگر آن زهرای سابق نیست بمیرم دست بر جارو نباید می شد اما شد کسی که روح مابین دو پهلوی پیمبر بود از این پهلو به آن پهلو نباید می شد اما شد یدالله از در مسجد یقینا تا در خانه چهل جا دست بر زانو نباید می شد اما شد نباید می شد اما شد نباید می شد اماشد کبودی سهم این بانو نباید می شد اما شد سیدحسین حسینی تکیه ای . . . #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

هرکه از این روضه شد آگاه حالش خوب نیست گاه مادر رو به راه و گاه حالش خوب نیست تازگی ها با اذان غم می نشیند در دلم اشهد ان ولی الله...حالش خوب نیست غیراز آن هجده بهار واقعی درعمر خود زندگی این فرصت کوتاه حالش خوب نیست آه تا در باز شد صد آه تا در بسته شد آه تا در...آه...مادر... آه... حالش خوب نیست چند وقتی می شود غیر از سیاهی نیست شب چند وقتی می شود که ماه حالش خوب نیست روضه رااینگونه میگوید حسن دربین خواب دست بردارید از او والله حالش خوب نیست سیدحسین حسینی تکیه ای . . . #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

ترانه ای تقدیم به حضرت زهرا سلام الله علیها: تلخ و ادامه داره این غصه تا همیشه اینکه تبر به دستا رفتن سراغ ریشه در می‌زدندوحیدر می‌دیدو پشت اون در کاشکی می‌شد نمی‌رفت مادر با بارشیشه بایدکه مرد ازاین غم توخونه خودش هم دست علی رو بستن ،شیرو زدن توبیشه گفتش با گریه خواهر آهسته با برادر مادر دیگه گمونم هیچ جوره خوب نمی‌شه بعد از نبود زهرا قطعاً برای مولا این زندگی بعیده که دیگه زندگی شه از بس برای ما درد هر شب کشید زهرا؛ مادر نوشته میشه مادرد خونده می‌شه #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

تقدیم به حضرت ام‌البنین سلام الله علیها: هم برای پسر فاطمه مادر خوانده‌ست هم که او را پسر فاطمه مادر خوانده‌ست فاطمه جای خودش،آمدو از باب ادب از پس اسم خودش هرچه صفت را رانده‌ست مادری فکر قشنگی‌ست و این مضمون را به دل بیت علی یک تنه برگردانده‌‌ست بارها از دل در رفت‌و نگفت این در را که ورودی بهشت است چه کس سوزانده‌ست سال‌ها رفت‌و بدون قمر این منظومه بر جهان پیروهن مشکی شب پوشانده‌ست حال در نزد بشیری که نذیر است چقدر مادر حضرت درمان جهان در مانده‌ست شرم می کرد که می‌دید به دست زینب رد زنجیر به شکل دو النگو مانده‌ست تا که شاید عقب قافله باشد پسرش آه صد بار سرش را به عقب چرخانده‌ست شست از اشک دو تا چشم خودش را یک عمر که به شط ساقی او امدو شست از جان دست دست می‌زد به‌روی دست و نمی کرد قبول احدی دست درازی بکند بر آن دست سجاد شادان پور #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

اَلسَّلَامُ عَلَیکِ یَا زَوجَةَ امیرِالمُؤمنِین . #ترکیب_بند . داغ، داغ چهارتا پسر است داغ اما برای یک نفر است گرچه افتاده است در بستر چشم هایش هنوز هم به در است همهُ بچه هاش چون ماهند یکی از بچه هاش ماه تر است مثل یک آسمان و یک مهتاب یک بنی هاشم است و یک قمر است روضه خوان غریب کرببلاست این که امروز راهی سفر است نقل قول از شنیده ها دارد غم او چون ندیده،بیشتر است راز ام البنینی اش این است که شب مرگ خویش بی پسر است «کربلا گرچه غایب است این زن» «ولی ام المصائب است این زن» اینکه امشب به بستر افتاده ست زده بر سینه ی دو دنیا دست دیگر ام البنین نخوانیدش چون که شسته ست از پسرها دست روضه خوان،روضه اش شروع شده روضهُ اشک،مشک،سقا،دست روضه خوان مادر است و تا به ابد قهر کرده ست اینچنین با دست از غم ساقی اش ننوشیده ازلب آب های بالادست روضه خوان گفت:شیر من عباس گرچه در نوع رزم استادست تا که تا خیمه مشک را ببرد گفت:دستم به دامنت یا دست روضه خوان گفت: شیر من عباس نه که انداخته جهان را دست دست خالی بر او برو که کند دست گیری ز بی کسان با دست «گرچه باب الحوائج عباس است» «روی مادر همیشه حساس است» حسرتی مثل حسرت من داشت داغ کرب و بلا نرفتن داشت تا بدوزد به اشک، عالم را بین مژگان نخی به سوزن داشت در خیالش همیشه وقت وداع دست فرزند را به گردن داشت سوخت در خویشتن که کاش آن روز سر عباس را به دامن داشت گله از تیر هر قَدَر هم داشت؛ بیشتر از عمود آهن داشت ناگهان نور حُجره را پُر کرد جان،خیال عبور از تن داشت روضه خوان چشم های خود را بست مثل عباس قصد رفتن داشت «حجره کم کم شبیه علقمه شد» «مثل ام البنین که فاطمه شد» یا اباالفضل گفت و در، وا شد دشت کرب و بلا هویدا شد روضه خوان پا گذاشت بر منبر کمر هفت آسمان تا شد بغل خویش را گشود از هم چار فرزند در بغل جا شد کربلایش دوباره شکل گرفت خانم ام البنین چو زهرا شد علت سر به زیری عباس؛ در کنار حسین پیدا شد شیرهایش اگرچه جمع شدند؛ عمل جمع زود مِنها شد شیرهایش یکی یکی رفتند تا که وقت نبرد سقا شد تیر با مَشک چون که خلوت کرد؛ اشک در چشم خیمه تنها شد تا ابالفضل رفت و تا برگشت روضه خوان ارباً ارباً اربا شد «چشم مادر که خیره شد بر در؛» «آمد عباس لحظه ی آخر» مهدی رحیمی زمستان #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa

قدم به دیده #روضة_الشعرا

به مناسبت شروع ماه رمضان ماه چون ماه خدا شد جنس آن از رحمت است میهمانی خدا طرزش به عکس امت است میهمانی خدا با میزبانی خدا ست هرکسی آمد خوش آمد ساحتش بی دعوت است سفره‌اش چون پهن گردد جمع گردد بین خلق ریشه‌ی خُلقی که در کبر و غرور و نخوت است بایدش هم در نبایدهاست این ماه عزیز ‌دیدنش در چشم پوشیدن به روی نعمت است در نخوردن در نرفتن در ندیدن،آری‌اش؛ نه به ناز و نه به آز و نه به خشم وشهوت است مثل افطار و سحر،الله اکبر خلق را در کمک کردن به مخلوقات،زنگ ساعت است مثل حال جاری این ماه مومن نیز هم ‌شادی‌اش در جلوت است و غصه‌اش در خلوت است روزه تمرین است اما حاصلش در طول سال رد شدن با چشم باز از جلوه‌های لذت است سفره‌ی روضه است روزه،روضه‌ی دوری‌ ز‌خود آن‌چه باید خورد از این سفره آه و حسرت است... مهدی رحیمی زمستان #حلقه_ادبی_زمستان #مقتلُ_الشِّتاء https://eitaa.com/rasaresa