این روح خسته ی منو تو آغوشت بگیر دوباره :)

اَگر دارُالاَمانی در جَهان هَست بِغیر از گوشه یِ خَلوت نباشد.... #صائب‌تبریزی

یکساله تو فکرِ اربعینم..

به تربیت فرزند نگاه زیباتری میشه داشت :) شاهکار ادبی یه مادر...

خدا را از سست شدن اراده‌هاى قوى، گشوده شدن گره‌هاى دشوار، و درهم شكسته شدن تصميم‌ها شناختم.. ❞امیرالمومنین، نهج البلاغه، حکمت 250 + قضیه‌ی این روزها.. #آینه

چه دلِ پُری داشتم :)) #تهران‌گریز

باید که دست از هرچه غیر از کربلا شست دیگِ تو را شستم، خدا روح مرا شست :)

میشه برا تو مفید بشم من؟ تو راهِ عشقت شهید بشم من..

ببین منو!! هیچکس اندازه‌ی کسی که می‌دونه چه پتانسیلی داره ولی با اهمالکاری ازش استفاده نمیکنه، توی فشار نیست! من قبل‌تر میگفتم اهمالکاری دیگه چه صیغه‌ایه! همه‌اش یه تنبلیه و تنبلی! اما ایشون بهم یاد داد که تنبلی یعنی هیچ کاری نکردن، درحالیکه اهمال‌کاری یعنی فرار از کار اصلی با انجام کارهای غیر. پیشنهاد میکنم دوره‌ای که اینجا بصورت رایگان مشغول ارائه‌اش هست رو از دست ندید! باشد که رستگار شوید و از دستِ اهمال‌کاری خلاص! جلسه اولش رو میتونید از اینجا بشنوید: https://eitaa.com/girlsturntochastity/4507 (دوره رفع اهمال کاری) + زیباترین صحنه‌ی این روزام تماشای این انارها، نارنگیا و پرتقالهای سبز کوچولوعه.. پاییز قشنگ من بیا زودتر :)

بعد از مامان شدن، اعتماد به نفست به طرز عجیبی افزایش پیدا میکنه.. یجوری عاشقانه توی چشمات نگاه میکنه و خیره میشه که انگار خوشگلترین و بهترین و بی نقص‌ترین آدم دنیا رو به روشه :))) هِق #امانت‌داری

آدمه دیگه... + برای وقتی که بچه رو خوابوندی پروژه فردا رو آماده تحویل کردی حالا دلت میخواد توی خلوت نیمه شب و حال خودت به آشپزخونه رسیدگی کنی و حبوبات آش نذری روزِ اربعینو بذاری خیس بخوره و لیست خریدِ وسایلشو برای فردا ببندی :) + من از این عشق ناگزیرم دوست دارم برای این آقا بمیرم.. آه حسین بمیرم برات..

|تو خونواده‌ی منی..| گفتم بیا اربعین نذر شله زردتو تغییر ماهیت بدیم و آش رشته درست کنیم. گفت من خیلی ساله که شله زرد درست میکنم و نذرم از اول این بوده نمیتونم تغییرش بدم. خب تو بیا آشِتو درست کن. گفتم سخت میشه دو تا نذری با هم! گفت تو چیکار به سختیش داری! بیا هستیم ما همه با هم کمک میکنیم. وجود گرما و رطوبت طاقت فرسای روزهای مونده به اربعین و خرابی کولر ماشین و خریدهای مربوط به آش و هزینه ها و بی‌قراری‌های علی و شلوغی روزهام و خستگی جسمی خودم، آورد به ذهنم که پیام بدم و آش رو کنسل کنم! اما یهو به خودم نهیب زدم که نه! دلم نمیاد. حیفه.. وسایلشو به هر سختی ای که بود آماده کردم و از قضا هر تیکه‌شو یه نفر تقبل کرد که تهیه کنه و این کار جمعی واقعا بهم چسبید! همینکه کل خانواده رو دور هم جمع کرد و هرکسی از بزرگ خانواده تا کوچیکترین عضو خانواده یه قدمی برداشت، برام دنیا می‌ارزید :) از اباعبدالله ممنونم که به ما توفیق داد به همین اندازه‌ی خیلی کوچک هم سهیم باشیم در گرم کردن مجلس اربعین... آقا جان! کم ما رو زیاد بخر... رهام نکن.. تو خونواده‌ی منی حسین.. اربعین ۱۴۴۷