شاید بگی خب بشین تو خونه چه کاریه چرا اینقدر سختی میدی به خودت! اما قبلش با خودت مرور کن که 👇 *قرار نیست با هر سختی‌ای جا بزنیم *هرکس مدل شخصیتیش متفاوته *ینفر با همین سختی‌ها زنده است یعنی اگه سختی نکشه انگار که روحش میمیره *هر مادری قبل از مادر شدن یه آدمه که باید رشد کنه و قرار نیست بچه ازش چیزی کم کنه قراره بچه چیزی بهش اضافه کنه *یه مادر باید کنار مادری رشد کنه نه اینکه یک جا راکد بمونه *هر مادری برای جریان داشتن وجود خودش یه مسیری رو انتخاب میکنه قرار نیست ما خط کش درست و غلط براش بذاریم *هر مسیر رشدی، تأکید میکنم هرررررررر مسیر رشدی همراه سختی آسانی هم داره خدا گفته «فانّ مع العسر یسرا، انّ مع العسر یسرا» اگر سختیها را تحمّل کردید، خدای متعال درهای فَرَج را خواهد گشود. #بلاگری_صادقانه #تجربه_های_مادری 🌱 @fatemeyesoltanii

من خیلی پرهیز دارم از اینکه حرفها دو طرف طیف برداشت بشه (یا افراط یا تفریط). اگر از ارزش مادری یا مثلا تعویق تحصیل و‌ اشتغال بخاطر مادری میگم، اصلا منظورم توصیه به خانه نشینی نیست! یعنی متاسفانه از این طرف طیف هم مواردی رو میبینیم! زنانی که #توانمندی و استعدادهای تحصیلی و اجتماعی و حرفه‌ای دارند اما به اسم بچه‌داری سالهاست در خانه نشستن! من مخالف اینم که مادر خوب و عالی و کافی، کسیه که همه وجودش و زندگی شو #فقط وقف امورات ساده خانه و امور ظاهری بچه‌ها بکنه. راستش نمیپسندم و درست نمیدونم که همه فکر و‌ ذکر یه سری خانم، که حتما کلی توانمندی دیگه دارن (حداقلش، داشتنِ مطالعات معرفتی و دانشی برای خودشون)، برق انداختن خونه و نظم کشو و ترشی مربای خونگی و... باشه به اسم #وظیفه_خانه_داری!! کی گفته خانه داری یعنی خرج کردن #همه جسم و جون برای سابیدن و پختن؟ برای کارهایی که میشه کمتر کرد یا برون سپاری کرد؟ خانه داری یعنی خانواده داری. یعنی اگر زنِ خانه ای، همسری، مادری، بتونی هم خودت رو رشد بدی هم متعاقباً و بالتبع، شوهرت و بچه‌هات رو. یعنی یک زن آگاه باشی و اهل فکر. و این اصصصلا ربطی به تحصیلات آکادمیک و بیرون رفتن از خانه و ... نداره ها! این میتونه با نیم الی یک ساعت مطالعه منظم مستمر روزانه و دقایقی تفکر و‌ تدبر هم راه بیفته. یعنی ما زنان با هر تعداد بچه و هر مقدار کار، نیم ساعت هم نمیتونیم برای خودمون جور کنیم؟ حتما میتونیم. چطور برای فلان دوره نظم خانه و فلان آموزش آشپزی و فلان کلاس سیاست دلبری از همسر و کلاس بردن آوردن بچه‌ها وقت داریم؟ (هرچند که اینها هم خوب و‌ لازمه، اما همه چیز به #تعادل!) حرف اولم گم شد. منظورم به خانم‌هایی بود که بچه‌هاشون از آب و‌ گِل دراومدن و شرایط پایدارتر شده ولی همچنان حس میکنن برای مادر خوب و مادر کافی بودن، باید تو خونه بمونن! در حالی که محیط‌های علمی ما، محیط های کاری ما، محیط های آموزشی ما (مثل مدارس) به وجود این نیروهای ارزشمند احتیاج داره! حالا درسته ما بشینیم خونه که مبادا بچه ۵-۶ ساله مون (!!) آسیب ببینه؟ یا چون اگر بریم سر کار، نمیرسیم خونه رو برق بندازیم و به دست خودمون سوسیس و مربای ارگانیک خونگی بدون مواد نگهدارنده(!) درست کنیم بذاریم جلو خانواده؟! نمیشه این ها رو برون سپاری کرد و در عوضش باری از کشور و انقلاب برداشت؟؟؟؟ نقش اجتماعی رو هم ایفا کرد؟ نمیشه و نباید گاهی در مقاطعی کمی به خود و خانواده سختی داد برای اینکه به وظایف دیگه هم برسیم؟ ❗️دقت بفرمایید که دارم درباره افرادی صحبت میکنم که این ظرفیت‌ها و‌توانمندی‌ها رو دارن و‌ شرایط خاص و نامساعد ندارند. اما خب ... یه کم... باید همت رو بیشتر کنن... مادری خیلی بزرگه خیلی ارزشمنده اما گاهی برای ما میشه توجیهِ خانه نشینی منفعلانه و کم توجهی به سایر استعدادها و‌ وظایفمون. امیدوارم حرف رو رسونده باشم. برخی مادری رو فدای اجتماع و اشتغال و... کردند برخی هم همه چیزو فدای مادری کمال‌گرایانه و خانه داری های وسواسی و وقت‌گیر. ارادت✋ @hejrat_kon #مادری #خانه_داری #خانواده_داری #مادر_آگاه #خانواده_متعالی #الگوی_سوم_زن #خانه_داری_خانه_نشینی_نیست 🤌❤️ پی‌نوشت: بله میدونم این وسط نقش همسر پررنگه اما حیلی جاها اصلا ربطی به همسر نداره! تفکر خودمونه! مثل خالی کردن زمان برای مطالعه.

به راه بادیه رفتن، بِه از نشستنِ باطل وَگر مُراد نیابم، به قدرِ وُسع بکوشم..

از خوبی کارگاه ساختمونی تو شمال، ویوشه :) -در طبقه‌ی پنجم. من عاشق ارتفاعم :)

-کجا میره؟ + زین الدین رو بریم میرسیم امام علی :) (وقتی خیلی دلتنگی 💔)

تهوعی باید تحولی شاید.. #آینه

گفت تا کی صبر باید کرد؟ گفتم چاره چیست؟! دیدم این پاسخ از آن پرسش سؤالی‌تر شده است! #فاضل_نظری + دو فریم متفاوت :)

/اندر احوالات ما / اندر احوالات ما اینکه فعل ما با فعل خدا هیچ ارتباطی ندارد... لذا زود کم می‌آوریم، زود می‌گوییم اینکار که امکان ندارد، امکان ندارد یک دنیا را توحیدی کنیم، امکان ندارد قرآن را در سراسر عالم ترویج دهیم ما در کار خودمان هم مانده‌ایم چه رسد به کارهای بزرگ!! گاهی هم فقط به فعل خدا توجه داریم و همه چیز را می‌سپاریم به خدا و اولیایش، ‌می‌شویم شبیه بنی اسرائیل که به موسی بگوییم تو و خدایت بروید بجنگید ما هم اینجا می‌نشینیم تا برگردید.. اندر احوالات ما اینکه بین فعل ما و فعل خدا ارتباط درستی وجود ندارد که اگر داشت و اگر اراده و فعل من متصل میشد به فعل خدا، هیچ کاری غیرممکن نبود. چون در این حالت من فقیر به یک غنی مطلق وصل می‌شدم. اندر احوالات ما اینکه چون فعل‌مان به فعل خدا وصل نیست چون باور نداریم به اینکه «ان معی ربی»، باور نداریم که من و خدا بس هستیم کوچکترین مشکلات ما را زمین می‌زند... اما پیامبر جلوه اتصال فعل اش با فعل خداست. پیامبر کسی است که یک تنه در مقابل جبهه کفر ایستاده است(سوره کافرون) اندر احوالات ما اینکه پیامبر عزیزمان را کم می‌شناسیم و کم به ایشان شبیه هستیم... باید فعل خدا را دید... باید چگونگی و کیفیت‌اش را فهمید... یکبار در ماجرای سوره فیل باید دید که فعل خدا جریان دارد، نیاز به اسباب دارد، حتما اسباب بزرگی هم نمی‌خواهد که می‌تواند لشکری از پیل سواران را با پرند‌ه‌‌های کوچک کلوخ به منقار نابود کند و کیدشان را تضلیل نماید... یا در جنگی مانند جنگ بدر ، ملائکه ای چند به مدد رساند برای نابودی باطل... مهم این است که مؤمنین فعل خودشان را وصل کنند به فعل خدا... مهم این است که مؤمنین سنگ خودشان را بیاندازند... مهم این است که مؤمنین با همان دمپایی و لباس ساده، وظیفه خودشان را انجام دهند! فعل خدا در جریان است... و البته همیشه دنبال خرق عادت هم نباید بود... ممکن است مؤمنین مانند حادثه کربلا وظیفه خودشان را کامل کامل انجام داده باشند اما جنگ به پیروزی ظاهری نیانجامد... مهم این است که تو فعل خدا را فقط در ظاهر نبینی... که همان‌ها که می‌خواستند نام و رسم امام از بین برود خود از بین رفتند و یاد اباعبدالله همه عالم را پر کرده است... فعل خدا گاهی به شکل سوره مبارکه محمد ظهور می‌کند... اینجا هم مکر و حیله و تلاش کافران، تضلیل می‌شود و به مقصد نمی‌رسد اما به سبک خودش... الَّذِینَ کَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ(۱) محمد باید فعل خدا را دید... باید نتیجه اتصال فعل خدا و مومنین را دید که گاهی به تثبیت اقدام می‌انجامد... یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ یَنْصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ ﴿٧﴾محمد گاهی فعل خدا ظهور در بیرون ندارد و فقط در درون ظهور پیدا می‌کند و اقدام و قلب‌ها را به تثبیت می‌رساند تا ظرفیت ایمانی و ظرفیت استقامتی بالا برود...   فعل خدا را باید دید در اصلاح بال... سَیَهْدِیهِمْ وَیُصْلِحُ بَالَهُمْ ﴿٥﴾محمد و اصلاح بال همان اصلاح حال است... همان حال خوش حضرت موسی قبل از شکافته شدن دریا... همان حال خوش موسی هنگام گفتن «ان معی ربی»... همان حال خوشی که بالاتر از شکافتن نیل است... همان برافروختگی و حال خوش اباعبدالله هرچه به ظهر عاشورا نزدیک می‌شدند... باید فعل خدا را دید... باید فعل خدا را گاهی در قلب‌ها دید... در قلب مادران و پدران شهید... در قلب کسانی که در مقابل سفاک ترین آدم‌ها ایستاده‌اند و خم به ابرو نمی‌آوردند... در قلب کسانی که از هیچکس و هیچ‌چیز نمی‌ترسند جز خدا... در قلب کسانی که در سختی‌ها و مشکلات کم نمی‌آورند و دچار قبض و افسردگی و اضطراب نمی‌شوند... که قلب مؤمن عرش خداست و محل ظهور فعل خدا... #فعل خدا در جریان است... ❞برداشت و خلاصه ای از صحبت‌های دیروز استاد چیت‌چیان/ ۱۹ شهریور ۱۴۰۴ در جشن میلاد نبی اکرم

دل بیمار فقط از تو شفا می‌خواهد #شب‌جمعه است دلم کربُ بلا میخواهد..