مترجم فقط خودت، بقیه اداتو در میارن

امروز همینجور که بلند بلند درس را با خودم مرور میکردم ، رسیدم به اسم سید شهیدمان.. باورم نمیشه، نمی‌تونستم اسمش رو به زبون بیارم ، دور تا دور خونه می‌چرخیدم و سعی میکردم اسمش رو بگم، ولی نمی‌تونستم.. درس تاریخ بود ، از ترور ناموفق مسجد ابوذر نقل می‌کرد ، اما نگاه من بر روی اسمی دوخته شده بود، اسمی که این روزها جز با پسوند شهید نمیشنومش... گریه ام گرفت. در همین لحظه های کوچک زندگی، در میان همه‌ی شلوغی ها با یک چیز کوچک یادم می‌آید که دیگر نیست و باز چشم هایم مملو از اشک میشود و خدا میداند که چقدر روی جمله‌ی«باشد قرار اشک پس از صبح انتقام» حساب کرده ام... همینجوری دلی

آخه جای تو الان توی کوچه پس کوچه های میناب و در حال بازی با بچه‌هاست ،نه توی لیست مفقودالاثر ها💔

تکلیف مدرسه 😀