خیلی وقته که عمیقا درگیر چیزی نیستم.
با فکری به خواب نمیرم، از شوق و ذوق چیزی روزامو نمیگذرونم، چیزی بهم امید و انگیزه نمیده.
انگار که فقط نفس میکشم ولی زنده نیستم.
منظور این نیس که بد باشن، اما تا یه جاهایی کمک کنندست، مطالب از یه حدی به بعد تکراری میشن.
در نهایت به این میرسی که پایه و بیس همه کلاس ها و دوره هایی که رفتی یکیه و از اینجا به بعد مسیر کاملا بستگی به خودت داره که از اون دانش و اطلاعات کجا و به چه صورت استفاده کنی.
مثال کوچکش اینه که من میدونم چرخه رنگ و همجواری و مکمل بودن رنگ ها به چه صورته، حالا هی بیام کلاسای مختلف رنگ و برم، حتی سر کلاس بهترین استاد بشینم، آیا فرق زیادی به حالم میکنه؟ نه.
فقط پول و وقتم میره.
حالا به جاش بیام از همون اطلاعاتی که دارم استفاده کنم و انرژی و وقتمو تو دنیای واقعی و بازار کار صرف کنم، اونجاست که واقعا پیشرفت شروع میشه.