صلوات ها را که فرستادید این عکس را نشر دهید تا سیل صلوات راه بیافتد و ان شاءالله بزودی شاهد شکست و خارشدن دشمنان اسلام باشیم

📜مروری بر واقعه‌ی تاریخی بسم الله الرحمن الرحیم «اگر دشمن به شما حمله کرد، حتی یک گلوله هم شلیک نکنید؛ مثل مهمان از آن‌ها پذیرایی کنید تا شرمنده شوند و دست از خشونت بردارند!» این یک شوخی یا شعار فانتزی روی کاغذ نیست؛ این توصیهٔ رسمی یکی از بزرگ‌ترین فیلسوفان قرن بیستم به مردم فرانسه بود! نسخه‌ای مسموم که بزرگ‌ترین ارتش اروپا را ظرف فقط ۶ هفته از درون متلاشی کرد و جوانانش را به بردگی کشاند. ادامه این روایت تکان‌دهنده و مستند را بخوانید… 👇 🇫🇷 انتحار در پاریس؛ چطور یک ملت مقتدر پیش از شلیک نخستین گلوله باخت؟ 🎬 سکانس آغازین: توهم نفوذناپذیری مه ۱۹۴۰؛ فرانسه صاحب بزرگ‌ترین خط بتنی دفاعی تاریخ یعنی «ماژینو»، ارتشی میلیونی و تانک‌هایی بود که از حیث زره بر تانک‌های آلمان برتری داشتند. دنیا گمان می‌کرد پاریس دژ تسخیرناپذیر اروپاست. اما در کمال شگفتی، این غول نظامی ظرف تنها ۶ هفته فرو ریخت و ژنرال‌های فرانسوی پای برگه تسلیم را امضا کردند! راز این فروپاشی نظامی نبود؛ مغز فرانسه سال‌ها پیش از مرزهایش فلج شده بود. 📖 اصل روایت: سم‌پاشی فکری زیر تابلوی «صلح و پرهیز از خشونت» فرانسه در جنگ اول جهانی با ایستادگیِ چهارساله و حماسه «وردن»، ارتش آلمان را به زانو درآورده بود؛ تا جایی که در نوامبر ۱۹۱۸، فرماندهان مقتدر فرانسوی در یک «واگن قطار» در جنگل کومپین، آلمان را وادار به امضای سند آتش‌بس و پذیرش شکست کردند. اما پس از آن پیروزی بزرگ، به جای «تقویت اقتدار و بازدارندگی»، نسلی از روشنفکران سرشناس، نخبگان دانشگاهی و رسانه‌ها راهبرد خطرناکِ «خلع سلاح روحی» جامعه را در پیش گرفتند: ۱. رومن رولان (برنده جایزه نوبل ادبیات): او در آثار و مقالات مشهورش مانند «بر فراز آشوب» (Au-dessus de la mêlée) مفهوم میهن‌پرستی و ایستادگی ملی را تخطئه کرد و شعار «بی‌طرفی مطلق» داد. پیام رولان به نسل جوان این بود: «دفاع از مرزها تعصب کور است؛ خودتان را وارد هیچ مقاومتی نکنید!» ۲. امیل شارتیه؛ مشهور به «آلن» (فیلسوف پرنفوذ فرانسوی): او در کتاب‌ها و یادداشت‌هایش مانند «مارس یا جنگِ قضاوت‌شده» (Mars ou la guerre jugée) این فرضیه را به خورد جامعه داد که: «وجود ارتش و سلاح، خودْ علت ایجاد جنگ است؛ اگر می‌خواهید در امان باشید، روحیه نظامی‌گری و ارتش را تضعیف کنید!» ۳. برتراند راسل (که افکارش به‌شدت بر محافل روشنفکری فرانسه اثر گذاشت): راسل در کتاب پرسر و صدای خود با عنوان «کدام راه به صلح می‌انجامد؟» (Which Way to Peace? - 1936) رسماً نظریه «صلح‌طلبی مطلق» را ترویج کرد و نوشت: «اگر آلمان حمله کرد، حتی یک گلوله شلیک نکنید؛ از آنها مثل مهمان استقبال کنید تا دست از خشونت بردارند!» نتیجه این نظریه‌پردازی‌ها در عرصه عمومی فاجعه‌بار بود: سندیکای معلمان فرانسه (SNI) کتب درسی را زیر و رو کرد و هرگونه مفهوم شهامت، حماسه و غیرت ملی را با برچسب «ترویج خشونت» سانسور نمود. جامعه به این باور رسید که اگر با هیتلر مدارا کنند و ادبیات تنش‌زدا به کار ببرند، سایه جنگ برای همیشه محو خواهد شد. سربازان فرانسوی با همین ذهنیتِ پوسیده به جبهه رفتند: دست‌ها پر از سلاح، اما دل‌ها خالی از انگیزه و باور به دفاع. 📉 تاوان تسلیم: وقتی سراب صلح محو شد ارتش هیتلر وارد شد؛ نه به بیانیه‌های فیلسوفان رحم کرد و نه به تسلیم‌طلبی دولتمردان (هیتلر حتی دستور داد همان واگن قطار تاریخی را از موزه بیرون بیاورند تا تحقیر تسلیم فرانسه را دقیقاً در همان واگن رقم بزند). بهای این صلح‌طلبیِ کور چه بود؟ تجزیه و دولت دست‌نشانده ویشی (Vichy): حاکمیت و استقلال کشور دود شد. کار اجباری (قانون STO): بیش از ۶۰۰ هزار جوان فرانسوی کشان‌کشان به خاک آلمان برده شدند تا در سرمای استخوان‌سوز، برای ماشین جنگی دشمن بیگاری کنند. غارت همه‌جانبه: مواد غذایی و ذخایر استراتژیک فرانسه توسط نازی‌ها مصادره و راهیِ آلمان شد تا شکمِ ماشین جنگیِ دشمن را سیر کند، در حالی که مردم فرانسه در قحطی مطلق دست و پا می‌زدند 🏁 خاتمه و پیام راهبردی: تاریخ فرانسه ۱۹۴۰ یک سند ماندگار است: «صلح واقعی و پایدار، تنها در سایه مقاومت و عزتمندی به دست می‌آید؛ و صلح با التماس و توهم، ثمری جز غارتِ معیشت و لگدمال شدن غیرت ملی نخواهد داشت.» وقتی نخبگان یک جامعه به نام روشنفکری، روحیه مقاومت و توان بازدارندگی ملت را بخشکانند، نتیجه نه «آرامش»، بلکه «اشغال سریع، غارت سفره‌ها و ذلتی چندده‌ساله» خواهد بود. امنیت واقعی تنها در سایه اقتدار، عزم پولادین و جهاد عقلانی متولد می‌شود. ✍️ احمد نباتی 🌐⬅️ #تاریخ_نیوز، اخبار و تازه‌های تاریخی ◀️با ما همراه شوید 👇 🆔@tarikhnewss

🔻هشت خاطره کوتاه از آیت الله العظمی شبیری زنجانی(ره) ✍حجة الاسلام حسینی قمی 🔸۱. قسمتی از کتاب جرعه ای از دریا که توسط ایشان حذف شد: شخصیتی که شرح حال صدها نفر از علماء را با دقت بیان فرمود؛ در برابر بیش از ده بار اصرار ارادتمندان به بیان شرح حال خود، مقاومت کرد. وقتی به ایشان عرض شد: علماء بزرگ شرح حال خود را نوشته اند مانند علامه در (خلاصه ) ایت الله خوئی در ( معجم) و..... پاسخ دادند: آنها علماء بودند، زندگی من چه نه ارزشی دارد که بنویسم؛ و هنگامی که متوجه شدند زندگینامه ایشان در کتاب جرعه‌ای از دریا آمده، توسط خودشان حذف شد. 🔸۲- سلیقه اجازه اجتهاد گرفتن ندارم: فرمودند هفده ساله بودم در درس آیت الله صدر شرکت می‌کردم و مستشکل بودم. مرحوم والد می‌فرمود: من ایشان را مجتهد می‌دانم؛ شخصی گفت چرا اجازه اجتهاد نمی‌گیری؟ گفتم چنین سلیقه ای ندارم. 🔹۳- وقف خدمت سیره پسندیده ای در میان مراجع بود که هر روز ساعتی را برای دیدار با مراجعین اختصاص می‌دادند، ‌ سیره ای که متأسفانه در دهه های اخیر بسیار کم رنگ شده. به خاطر دارم آیت الله گلپایگانی همه روزه پس از درس ؛ یک ساعت در دفتر می‌نشستند و با روی گشاده پاسخگوی مراجعین بودند. آیت الله شبیری تا قبل از انتقال به بیمارستان این سیره سلف صالح را ادامه دادند، گذشته از پاسخگوئی به مراجعین در میانه راه و پاسخ تلفنی، همه شب در دفتر حضور پیدا می‌کردند و همگان از پیر و جوان، روحانی و غیر روحانی به راحتی از محضرشان استفاده می‌کردند، آن هم بدون حاجب و مانع. شاگردان این بزرگوار در وصف مجالس انس با ایشان؛ چنین گواهی می‌دهند: احساس راحتی که با این مرجع داریم با برخی از اساتید که در زمره شاگردان ایشان هستند؛ نداریم. 🔹۴- مرجعی مافوق جناح‌ها: فراجناحی بودن ایشان تقریبا کم‌ نظیر بود؛ چه در مباحث علمی و چه در مسائل سیاسی، از فلسفی ترین شخصیت ها تا عرفانی ترین آنها، از راست ترین افراد تا چپ ترین آنها (در مسائل سیاسی) با ایشان در ارتباط بودند و این بزرگوار را پدری مهربان می دانستند. روزی پس از نقل این سخن از برخی از علماء که ( در تمام عمر عدالت یک نفر و نصفی برای من ثابت شده ) فرمودند: این‌چه تفکری است؟ عدالتی که مبنای بسیاری از احکام شرعی است را چنین تفسیر کنیم که شامل جمعی محدود شود؟ 🔸۵- سادگی در زندگی: بیش از پنجاه سال است که آجری بر خانه ساده خود در یکی از محله های متوسط قم اضافه نکردند. خانه محقر مشهد هم به همسر بزرگوارشان اختصاص داشت. آن خانه در ایام تابستان محل رفت و آمد فضلای مجاور و زائر و استفاده از محضر ایشان بود. 🔸۶- جایگاه و نقش پدر: روزی در منبر نام مبارک والد معظمشان را بردم پس از سخنرانی فرمودند: فقه مثل انگشتر در دست ایشان می چرخید. می‌فرمود: از اسباب توفیق من؛ پدرم بود ؛ ایشان با بسیاری از اهل کمال مرتبط بود و من هم از این‌جلسات استفاده می‌کردم، پدر را اسلام مجسم می‌دانست و از قول امام راحل نقل می‌فرمودند که ایشان‌ در پاسخ برخی از طلاب ‌فرموده بودند: در عدالت ایشان نباید بحث کرد در عصمت او باید سخن گفت. فرمود: در نامه تسلیت ایشان در رحلت پدرم مرقوم داشتند: ایامی که با ایشان گذراندم از بهترین دوران عمر من بود. همچنین فرمودند: در فهرست کتابخانه والد، شصت کتاب و رساله از ایشان ثبت شده. 🔹۷. همسرم در سرنوشت من بسیار مؤثر بود: این سخن آیت الله شبیری در قدرشناسی از همسری فداکار است. وی فرزند آیت الله سید علیمحمد مجد ( از شاگردان مرحوم مؤسس) بود آیت الله زاده معظم( آقا سید محمد) فرمودند: روزهای آخر عمر مادر؛ که حال خوشی نداشتند روزی از خواب بیدار شدند؛ پرسیدند روز است یا شب؟ گفتم: روز؛ پرسیدند: صبحانه آقا را دادید؟ وقتی مطمئن شدند دوباره خوابیدند. 🔸۸. اوج تواضع: جوانی بین نماز مغرب و عشاء در حرم مطهر حضرت معصومه( سلام الله علیها) به ایشان گفته بود به گمانم قرائت حمد شما اشکال دارد در پاسخ فرموده بودند من پیش شما می‌خوانم؛ هر کجا اشکال داشت بفرمایید. 🌐⬅️ #تاریخ_نیوز، اخبار و تازه‌های تاریخی ◀️با ما همراه شوید 👇 🆔@tarikhnewss

⏪ اگر می‌خواهید از آخرین اخبار علمی، پژوهشی، فرهنگی، مذهبی، ارتباطات بین‌المللی مسلمانان و پیروان اهل‌بیت علیهم‌السلام در سراسر جهان مطلع شوید، فقط این کانال است👇👇 https://eitaa.com/newsmiu ⏪ اخبار دسته اول، مستند و از نمایندگانی در همان کشورها 👇👇 🌐کانال رسمی روابط عمومی و مرکز خبر #جامعةالمصطفی|هم اکنون عضو شوید 👇👇👇 🆔@newsmiu