#امام_رضا_علیه_السلام 🌸 ولادت ولی نعمت ایران علی ابن موسی الرضا(ع) مبارک باد ☑️ @raziphysics

پیام تبریک انجمن علمی دانشجویی فیزیک دانشگاه رازی به مناسبت روز معلم روز معلم مبارک باد! استادان گرامی، در روزی که به نام معلم نامگذاری شده است، از صمیم قلب سپاسگزاریم بابت تلاش‌ها، محبت‌ها و راهنمایی‌های بی‌وقفه‌تان. شما نه تنها مدرس علم، بلکه منشوری از دانش، معرفت و انگیزه هستید که مثل ذره‌های نور در جهان فیزیک درخشیدید و مسیر دانشجویان را هموار کرده‌اید. در این روز خاص، آرزو می‌کنیم همچنان پرتوهای علمی و انسانی‌تان راهنمای ما باشد و هر روزتان پر از موفقیت و سربلندی باشد. با بهترین آرزوها 🌸🌸🌸🌸 @raziphysics

کانال اطلاع رسانی انجمن های علمی دانشجویی دانشگاه رازی https://eitaa.com/anjomanrazi

مجازی‌شدن امتحانات پایان‌ترم دانشجویان تا اطلاع ثانوی 🔸وزارت علوم: در شرایط فعلی، با توجه به وضعیت موجود و به‌دلیل عدم قطعیت‌ها، آموزش‌ها به‌صورت مجازی درحال برگزاری است. 🔸البته شرایط به‌صورت مستمر درحال تغییر است و تصمیم‌گیری‌ها نیز متناسب با همین وضعیت انجام می‌شود. 🔸به محض اینکه فضا روشن‌تر و شرایط با ثبات‌تر شود، برای بازگشت به آموزش حضوری برنامه‌ریزی خواهیم کرد؛ اما تا اطلاع ثانوی امتحانات پایان‌ترم مجازی است. ‌‌@raziphysics

🔰 پیام تبریک انجمن علمی فیزیک دانشگاه رازی با نهایت مسرت و افتخار، ارتقای مرتبه علمی جناب آقای دکتر اردشیر رابعی، عضو محترم هیئت علمی گروه فیزیک دانشکده علوم دانشگاه رازی، به مرتبه دانشیاری که در جلسه اخیر هیئت ممیزه دانشگاه به تصویب رسیده است را صمیمانه تبریک عرض می‌کنیم.

انجمن علمی فیزیک دانشگاه رازی ضمن تبریک مجدد به جناب آقای دکتر اردشیر رابعی، توفیقات روزافزون علمی، پژوهشی و آموزشی ایشان را در مسیر اعتلای علم و دانشگاه از درگاه خداوند متعال خواستار است.
🌸🌷🌸🌷🌸🌷🌸

🆔

@raziphysics

کانال اطلاع رسانی انجمن های علمی دانشجویی دانشگاه رازی https://eitaa.com/anjomanrazi

🏴 اِنّا لله و اِنّا اِلَیهِ راجِعون با نهایت تأثر، درگذشت برادرزادۀ گرامیِ جناب آقای دکتر جمال فتح‌اللهی، رئیس محترم دانشگاه را صمیمانه تسلیت عرض می‌نماییم. از درگاه خداوند متعال، برای آن مرحومه رحمت و غفران الهی و برای جناب آقای دکتر فتح‌اللهی و خانوادۀ معزّز ایشان، صبر، آرامش و شکیبایی مسئلت داریم. 🌐 پایگاه اطلاع‌رسانی دانشگاه رازی 🆔 @university_razi

📌انجمن علمی مهندسی شیمی دانشگاه رازی  با افتخار برگزار می‌کند: ✨  دوره آموزش مقدماتی نرم افزار متلب (MATLAB)  ✨ 👨🏻‍🏫مدرس دوره: مهندس آرمین فضلی نژاد دانشجو دکترای مهندسی شیمی دانشگاه فردوسی مشهد سابقه ی بیش از 5 سال دوره های تخصصی  مهندسی شیمی 📅 زمان برگزاری:  این دوره با مدت ۶ جلسه در روزهای فرد از 24 اردیبهشت ماه برگزار می‌شود ⏰ ساعت: 16 الی 17:30 💲 هزینه ثبت‌نام: ✔دانشجویان : 250 هزار تومان  ✔برای شرکت‌کنندگان آزاد : 330 هزار تومان 📜 مدرک: در پایان دوره، مدرکی معتبر از دانشگاه رازی به شرکت‌کنندگان اعطا خواهدشد ‼️ این دوره به صورت مجازی برگزار می شود ✔جهت ثبت‌نام به آیدی زیر مراجعه کنید: 🆔@R_Chemical_engineering انجمن علمی مهندسی شیمی درپیامرسان ایتا https://eitaa.com/chemEng_razi

#تقویم_آموزشی 💢 شنبه ۱۹ اردیبهشت ماه هفته فرد آموزشی می‌باشد. @raziphysics

📚 بررسی علمی ادعای تأثیر رادارهای نظامی بر کاهش بارش ✍ جلیل صحرایی – دکترای فیزیک اتمسفر،عضو هیئت علمی دانشگاه رازی ادعای اینکه «رادارهای نظامی باعث کاهش بارش می‌شوند» از نظر هواشناسی فاقد پشتوانه علمی است. برای رد این ادعا باید به سازوکار واقعی تشکیل ابر و بارش توجه کرد. ۱- شروط لازم برای تشکیل بارش تشکیل بارش نیازمند سه مؤلفه اصلی است: الف) بخار آب کافی در جو ب) هسته‌های میعان ابر (Cloud Condensation Nuclei) یا ذرات معلق(آئروسل) با ویژگی‌های فیزیکی-شیمیایی مناسب. ج) صعود هوا برای رسیدن به تراز اشباع و سرد شدن بی‌درو. نکته مهم این است که رادارها (چه نظامی و چه هواشناسی) صرفاً امواج الکترومغناطیسی با توان محدود در مقیاس جو منتشر می‌کنند و هیچ مکانیسم شناخته‌شده‌ای برای تغییر معنادار این سه عامل ندارند، نه می‌توانند بخار آب تولید یا حذف کنند، نه صعود قائم هوا را کنترل کنند، و نه جمعیت هسته‌های میعان را در مقیاس وسیع تغییر دهند. 2- مقیاس سامانه‌های بارشی و عدم تطابق با توان رادار سامانه‌های بارشی در مقیاس سینوپتیکی (مقیاس افقی: صدها تا هزاران کیلومتر و ضخامت قائم: تا حدود ۱۰–۱۲ کیلومتر) و با انرژی بسیار عظیم شکل می‌گیرند، در حالی که توان رادارها در مقایسه با این سامانه‌ها ناچیز است. این اختلاف مرتبه بزرگی باعث می‌شود هرگونه اثرگذاری دینامیکی رادار بر بارش عملاً منتفی باشد. بنابراین از نظر مقایسه مرتبه بزرگی (order of magnitude) اختلاف انرژی بین یک سامانه جوی و یک رادار آن‌قدر زیاد است که هرگونه اثرگذاری دینامیکی رادار بر ابر یا بارش عملاً صفر است. 3- محدودیت بنیادی در کنترل پدیده‌های جوی کنترل پدیده‌هایی مانند بارش یا طوفان مستلزم تغییر در میدان‌های دما، فشار، رطوبت و دینامیک جو در مقیاس بزرگ است. هیچ فناوری مبتنی بر امواج راداری توان ایجاد چنین تغییراتی را ندارد. حتی روش‌هایی مانند بارورسازی ابرهاCloud Seeding) ) که مستقیماً بر هسته‌های میعان اثر می‌گذارند، اثراتی محدود، محلی و همراه با عدم قطعیت دارند. بنابراین نسبت دادن تغییرات گسترده بارش به رادار، با درک فعلی از فیزیک جو ناسازگار است. رادارها در محدوده مایکروویو کار می‌کنند. این امواج: عمدتاً با قطرات باران و ذرات ابر پراکندگی (scattering) دارند، نه اینکه آن‌ها را ایجاد یا نابود کنند. جذب بسیار ضعیفی در جو دارند (به‌جز در فرکانس‌های خاص) انرژی لازم برای تغییر فاز آب (تبخیر یا میعان) را تأمین نمی‌کنند. برای تغییر فاز آب، گرمای نهان در مقیاس بسیار بزرگی لازم است (مثلاً )، در حالی که انرژی رادار چنین توانی ندارد. 4- شواهد تجربی از مناطق دارای بیشترین تراکم راداری (ایالات متحده) در کشوری مانند ایالات متحده آمریکا که یکی از متراکم‌ترین شبکه‌های راداری هواشناسی و نظامی (مانند شبکه NEXRAD) را دارد: سالانه طوفان‌های شدید، بارش‌های سنگین و سیلاب‌های گسترده رخ می‌دهد، برخی مناطق با بارش‌های بسیار بالا و حتی حدی از سیلاب‌های مخرب مواجه هستند، هم‌زمان، مناطق خشک نیز وجود دارد که خشکی آن‌ها ناشی از الگوهای گردش جو و اقلیم منطقه‌ای است، نه حضور رادار. اگر رادارها توان کاهش بارش داشتند، انتظار می‌رفت در چنین کشوری کاهش سیستماتیک بارش یا کنترل طوفان‌ها مشاهده شود، در حالی که داده‌های اقلیمی چنین چیزی را نشان نمی‌دهند. جمع‌بندی ادعای تأثیر رادار بر کاهش بارش به سه دلیل اصلی رد می‌شود: عدم وجود مکانیسم فیزیکی شناخته‌شده برای تأثیر بر بخار آب، صعود هوا یا هسته‌های میعان اختلاف عظیم مقیاس انرژی و ابعاد بین رادار و سامانه‌های جوی ماهیت غیرکنترلی امواج راداری که صرفاً برای آشکارسازی هستند، نه تغییر دادن فرآیندهای جوی با شواهد تجربی (مانند وضعیت اقلیمی ایالات متحده) تطابق ندارد.

🌧درباره هارپ و سامانه های بارشی ✍ جلیل صحرایی دکترای فیزیک اتمسفر تصور شده است که یک سامانه مثل HAARP می‌تواند انرژی بسیار زیادی در مسیر سامانه‌های بارشی تزریق کند و مثل سد عمل کند، اما وقتی وارد عدد و مقیاس می‌شویم، کاملا این تصور اشتباه است. ۱. محل اثرگذاری هارپ اصلاً جایی نیست که توده های هوا و بارش شکل می‌گیرد هارپ امواج رادیویی فرکانس بالا را به یونوسفر (لایه چهارم جو) می‌فرستد (حدود ۸۰ تا ۳۰۰ کیلومتر ارتفاع). در حالی‌که ابرها و بارش در تروپوسفر (حدود ۰ تا ۱۰–۱۲ کیلومتر) شکل می‌گیرند. بین این دو لایه، اختلاف چگالی و ساختار بسیار زیاد است و کوپل مؤثر دینامیکی بین آن‌ها وجود ندارد که بتوان با دستکاری یونوسفر، مسیر توده‌های هوای باران‌زا را تغییر داد. ۲. مرتبه بزرگی انرژی: اختلافی نجومی توان مؤثر هارپ در بهترین حالت در حد مگاوات است (۱۰⁶ وات). در مقابل، انرژی درگیر در یک سامانه بارشی یا سیکلون در مقیاس سینوپتیکی حدود ۱۰¹⁴ تا ۱۰¹⁵ وات است. یعنی اختلافی در حد ۸ تا ۹ مرتبه بزرگی. این یعنی حتی اگر کل انرژی هارپ بدون اتلاف به جو پایینی منتقل شود (که نمی‌شود)، باز هم کاملاً ناچیز است و هیچ سدی ایجاد نمی‌کند. ۳. ماهیت اثر: گرمایش بسیار موضعی و محدود هارپ فقط می‌تواند در ناحیه کوچکی از یونوسفر، افزایش دمای چند ده درجه‌ای در حجم بسیار رقیق ایجاد کند. این گرمایش: نه به تروپوسفر منتقل می‌شود نه گرادیان فشار مؤثری در مقیاس بزرگ ایجاد می‌کند نه می‌تواند جریان‌های جوی را منحرف کند برای تغییر مسیر یک توده هوای باران‌زا، باید میدان فشار و دما در مقیاس صدها کیلومتر تغییر کند، چیزی که این سامانه اصلاً توانش را ندارد. ۴. اگر چنین کنترلی ممکن بود، شواهدش باید واضح می‌بود کشورهایی که چنین فناوری‌هایی را دارند، همچنان با: طوفان‌های شدید بارش‌های کنترل‌نشده خشکسالی‌های غیرقابل مهار مواجه‌اند. این خودش نشان می‌دهد کنترل دینامیکی جو در این مقیاس عملاً در اختیار بشر نیست. جمع‌بندی ایده ایجاد سد نامرئی با تزریق انرژی سه مشکل بنیادی دارد: محل اثرگذاری اشتباه (یونوسفر ≠ تروپوسفر) انرژی کاملاً ناکافی نسبت به سامانه‌های جوی نبود مکانیسم فیزیکی برای تغییر مسیر توده‌های هوا بنابراین این ادعا نه‌تنها تأیید نشده، بلکه با اصول پایه فیزیک جو در تضاد است. @raziphysics

💫📚 سیر تحول اندیشه فیزیک ✍ دکتر جلیل صحرایی- ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ عضو هیات علمی گروه فیزیک دانشگاه رازی خلاصه کتاب واقعیت ناپیدا- کارلو روولی Reality Is Not What It Seems- Carlo Rovelli در این اثر تلاش می‌شود: سیر تحول اندیشهٔ فیزیک را نه صرفاً به‌صورت تاریخ علم، بلکه به‌عنوان دگرگونی تدریجی فهم انسان از «واقعیت» نشان دهد. بشر چگونه از تصور سادهٔ «ماده از اتم ساخته شده» رسید به این ایده که خود فضا و زمان نیز شاید کوانتیده باشند. روولی این مسیر را فقط تاریخ علم نمی‌داند، بلکه تحول نگاه انسان به واقعیت می‌داند. سیر منطقی تحول فیزیک در کتاب: گام ۱ — اتم‌های یونان باستان شروع داستان با دموکریتوس است. ایدهٔ او: اگر ماده را مدام تقسیم کنیم، سرانجام به ذرات تجزیه‌ناپذیر می‌رسیم: اتم. این فقط یک ایدهٔ فلسفی بود؛ آزمایش نداشت. اما دو فکر انقلابی در آن بود: ۱- جهان قانون‌مند است. ۲- پیچیدگی طبیعت از ترکیب اجزای ساده ساخته می‌شود. گام ۲ — انقلاب گالیله با Galileo Galilei اتفاق بزرگی رخ داد: فلسفه به «علم تجربی ریاضی» تبدیل شد. گالیله گفت: طبیعت با زبان ریاضیات نوشته شده است. باید اندازه‌گیری کنیم، نه صرفاً استدلال فلسفی. نتیجه: حرکت اجسام فرمول‌پذیر شد. مفهوم لَختی شکل گرفت. گام ۳ — جهان ماشینی نیوتن Isaac Newton جهان را مانند یک ماشین عظیم توصیف کرد. سه ستون فیزیک نیوتنی: ۱- فضا مطلق است. ۲- زمان مطلق است. ۳- نیرو حرکت را تعیین می‌کند. معادلات نیوتن: حرکت سیارات، سقوط اجسام و بسیاری پدیده‌ها را توضیح دادند. برای دو قرن، تصور می‌شد فیزیک تقریباً کامل شده است. گام ۴ — بحران نور و الکترومغناطیس مشکل از نور شروع شد. معادلات James Clerk Maxwell نشان داد: نور موج الکترومغناطیسی است و سرعت ثابتی دارد. اما:طبق مکانیک نیوتنی، سرعت‌ها باید جمع شوند. آزمایش‌ها چیز دیگری نشان دادند. بحران آغاز شد. گام ۵ — نسبیت اینشتین Albert Einstein دو انقلاب ایجاد کرد. ۱- نسبیت خاص نتیجه: زمان مطلق نیست. فضا مطلق نیست. زمان و فضا به «فضازمان» تبدیل شدند. زمان برای همه یکسان نمی‌گذرد. ۲- نسبیت عام گرانش دیگر نیرو نیست. جرم: فضازمان را خم می‌کند، و اجسام در این هندسهٔ خمیده حرکت می‌کنند. اینجا یک تغییر بنیادی رخ داد: فضا و زمان دیگر صحنهٔ ثابت جهان نیستند، خودشان بخشی از فیزیک‌اند. گام ۶ — انقلاب کوانتومی در مقیاس اتمی، فیزیک نیوتنی شکست خورد. کارهای: پلانک، بوهر، هایزنبرک و شرودینگر منجر به مکانیک کوانتومی شد. نتایج عجیب: انرژی گسسته است. ذرات رفتار موجی دارند. عدم قطعیت بنیادی وجود دارد. جهان در بنیادش احتمالاتی شد. گام ۷ — مشکل بزرگ: ناسازگاری نسبیت و کوانتوم اینجا بحران اصلی فیزیک مدرن آغاز می‌شود. مشکل: نسبیت عام، پیوسته است. مکانیک کوانتومی، گسسته و کوانتیده است. وقتی بخواهیم: سیاهچاله یا آغاز جهان را توضیح دهیم، این دو نظریه با هم ناسازگار می‌شوند. بنابراین فیزیک نیازمند: گرانش کوانتومی شد. گام ۸ — نظریه ریسمان یکی از پاسخ‌ها: String Theory ایده: ذرات بنیادی نقطه‌ای نیستند بلکه ریسمان‌های بسیار ریز مرتعش‌اند. هر نوع ارتعاش: یک ذره ایجاد می‌کند. و نیروها نیز از ریسمان ساخته شده‌اند. مزیت: گرانش را نیز دربرمی‌گیرد. اما مشکلات: ابعاد اضافی فراوان، تعداد بسیار زیاد راه‌حل‌ها، و نبود شواهد تجربی مستقیم. روولی نسبت به نظریه ریسمان نگاه انتقادی دارد. گام ۹ — گرانش کوانتومی حلقوی روولی از بنیان‌گذاران Loop Quantum Gravity است. ایدهٔ اصلی: فضازمان خودش کوانتیده است. یعنی: فضا پیوسته نیست بلکه از واحدهای بسیار کوچک تشکیل شده. در این نظریه: خطوط میدان گرانشی به حلقه تبدیل می‌شوند، و شبکه‌ای از اسپین نتورک ها (تار و پود فضا) فضا را می‌سازند. نتیجهٔ مهم: حجم و مساحت کمینه دارند، تکینگی ممکن است حذف شود، و مهبانگ شاید یک «جهش کوانتومی» بوده باشد. تکینگی یعنی: جایی که معادلات فیزیک بی‌نهایت تولید می‌کنند و از کار می‌افتند. جمع‌بندی منطقی مسیر کتاب مسیر تحول این است: ۱- ماده از اتم ساخته شده. ۲- حرکت قانون‌مند است. ۳- فضا و زمان مطلق نیستند. ۴- جهان کوانتومی و گسسته است. ۵- گرانش و کوانتوم ناسازگارند. ۶- شاید خودِ فضا و زمان نیز کوانتومی باشند. یعنی: کوچک‌ترین حجم ممکن وجود دارد، کوچک‌ترین مساحت ممکن وجود دارد، و فضا پیوستهٔ کامل نیست. و این دقیقاً نقطه‌ای است که روولی می‌خواهد خواننده را به آن برساند. پیام فلسفی نهایی روولی واقعیت: ساده، شهودی و مطابق تجربهٔ روزمره نیست. بلکه: رابطه‌ای دینامیک و عمیقاً کوانتومی است. او می‌خواهد نشان دهد: علم هر بار که پیشرفت کرده، بخشی از بدیهیات ما دربارهٔ جهان را نابود کرده است. @raziphysics