۲۶ آوریل سال ۱۹۸۶، نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل، شهر پریپیات، کشور اوکراین (شوروی اون زمان) ساعت حدود ۱:۲۳ شب قرار بوده یه تست ایمنی ساده تو راکتور شماره‌ی ۴ نیروگاه انجام بدن ولی ترکیبی از اشتباه‌های انسانی و طراحی خطرناک راکتور و تصمیم‌های مدیریتی افتضاح همه‌چی رو به فنا می‌ده و باعث میشه یه انفجار بزرگ رخ بده. تو این انفجار سقف نیروگاه کنده میشه و مواد رادیواکتیو وارد هوا میشن. اولش همه فکر می‌کردن قضیه فقط درحد یه آتش‌سوزی ساده‌ست. حتی بعضی از مردم می‌رفتن رو جاهای بلند که راحت‌تر بتونن شعله‌‌ی رنگین كمانی ناشی از انفجارو ببینن اما هم‌زمان میزان تشعشعات توی هوا داشت بالا می‌رفت.

خیلی زود مشخص میشه که قضیه اصلاً یه آتش‌سوزی معمولی نیست. آتش‌نشان‌هایی که برای خاموش کردن آتش اعزام می‌شدن حتی نمی‌دونستن با چه میزان تشعشعی طرفن و بدون تجهیزات مناسب وارد نیروگاه می‌شدن. مسئول‌های نیروگاه هنوز سعی می‌کردن شدت حادثه رو انکار کنن و حتی باورشون نمی‌شد که خود راکتور منفجر شده باشه. بعد از حدود ۳۶ ساعت بلخره دستور تخلیه صادر میشه. از اون طرف، برای مهار راکتور یه عملیات گسترده شروع میشه. هزاران نفر، از آتش‌نشان و سرباز گرفته تا معدنچی و مهندس، وارد منطقه میشن تا جلوی پخش بیشتر مواد رادیواکتیو رو بگیرن.

ولی فاجعه فقط به اطراف نیروگاه محدود نمی‌شه. مواد رادیواکتیو با باد به مناطق مختلف اوکراین، بلاروس و بخش‌هایی از اروپا منتقل میشن و چند روز بعد کشورهای دیگه متوجه میشن که یه اتفاق خیلی بزرگ تو شوروی افتاده چون سطح تشعشعات تو بعضی نقاط اروپا ناگهان بالا رفته بود. در نهایت شوروی مجبور میشه ابعاد واقعی فاجعه رو بپذیره و عملیات پاکسازی شروع میشه. عملیاتی که یکی از بزرگ‌ترین عملیات‌های اضطراری تاریخ بشر محسوب میشه. سال‌ها بعد، روی راکتور یه سازه عظیم ساخته میشه تا بقایای اون رو محاصره کنه و منطقه اطراف نیروگاه هم به یه منطقه‌ی ممنوعه تبدیل میشه.

رومخ‌ترین بخش داستان گردن نگرفتن مسئول‌ها و مقامات و انکار کردن‌شونه مثلا تو ۵ قسمت سریالی که از چرنوبیل ساختن یک ساعت و خورده‌ای قسمت اولشو همه شاکن تو قسمت بعد تازه می‌فهمن چی‌شده ولی هنوز اصرار دارن به نفهمیدن. تهش تو قسمت ۴ یکی پیدا میشه جلوی گوزیدگی بیشترو می‌گیره و بلخره یه کارایی می‌کنن دوستان.

تو با این آنتیک آشنایی