❌تکلیف ما مردم چیه حالا؟ دوباره الان یه عده تحلیلگر مانند زمان برجام شروع می‌کنند درباره ابعاد پیروزی ها و دستاوردهای جنگ برای مردم نغمه سرایی کردن البته که تا این جای جنگ ما پیروز بودیم و نیازی به گفتن نداره دوباره یه عده شروع می‌کنند به انتشار مطالب اسرائیلی ها علیه توافق آتش بس و اون رو نشونه پیروزی ایران معرفی می‌کنند چون اسرائیلی ها رو بشدت عصبانی کرده . دقیقا مانند زمان برجام که وقتی می‌خواستند بگن برجام خوبه میگفتن نگاه کنید اسرائیل چقدر از برجام عصبانیه ! خب نتیجه برجام رو دیدیم ما مردم دیگه نباید فریب این بازی ها رو بخوریم ساده و شفاف اگه واقعا آمریکا شرایط ما رو پذیرفته از همین امروز شروع کنه به تخلیه کردن پایگاه هاش توی منطقه و برداشتن کلیه تحریم های ایران . هیچ شرطی ملموس تر و عینی تر ازین برای ما مردم برای عیارسنجی توافق وجود ندارد. ما مردم باید همچنان در خیابان بمانیم و از مسئولینی که جنگ رو متوقف کردند و توافق رو پذیرفتن مطالبه کنیم که آمریکایی ها باید سریعا پایگاه هاشون توی منطقه رو تخلیه کنند و تحویل بدهند. هرچیزی غیر ازین یعنی اینکه مذاکرات بهانه ای هست برای تجدید قوای دشمن و حمله دوباره . 🔴 #بیداری_ملت 👇 @bidariymelat

ای آقای شهید ما که کاش ما پیش مرگتان می‌شدیم چهل روز گذشت. چند روز بعد از شهادت شما نیروهای مسلح‌تان تنگه هرمز را بستند. دستور شما در منطقه ای شدن جنگ اجرا شد. مردم‌تان چهل شب مبعوث شدند با اهل عیال در خیابان بودند. زنان میدان‌دار بودند. شبانه روز زیر بمباران بودیم‌. زیرساخت زد. ایست بازرسی و کلانتری زدند. تهدیدمان کرد شما را به عصر حجر میبرم! ولی نظام اسلامی که شما و خمینی بزرگ بانی آن بودید ساقط نشد. خارک را نگرفت. کشور تجزیه نشد. کُردهای قهرمان به دعوت ترامپ نه گفتند. لُرها و بختیاری ها و عشایر با برنو به جنگ پیشرفته ترین هواپیماها رفتند. واقعه طبس تکرار شد. خیلی شهید دادیم. خاک ندادیم. آقای خامنه ای عزیز به لطف خدا اجازه ندادیم ثمره دهه ها تلاش شما نابود شود. میدانم روح‌تان ناظر بر همه چیز بود اما برای ما دعا کن تا از این مرحله عبور کنیم و متعهد به خون‌تان بمانیم. #علیرضا_زادبر @Politicalhistory

چند نکته مهم: 🔹۱. اگر آمریکا ده بند ایران را بپذیرد، یعنی پیروزی صد در صد و رسیدن به آرزوهای دیرینه ایران 🔸۲. بالاخره همه جنگها در پای یک میز تمام میشود. چه شکست و چه صلح و چه پیروزی! 🔹۳. قرار نیست با آمریکا به «صلح پایدار» برسیم ، بلکه رسیدن به یک «قهر پایدار» نشان سازش ناپذیری ایدوئولوژیک ایران اسلامی و اصالت و خردمندی تمدنی ما و مقدمه اضمحلال آنها خواهد بود ان شاءالله 🔸۴. خطرناکترین نقطه این است که آنها در زمان آتش بس ، جنگ را به منطقه خاکستری بکشانند یعنی از فردا ترورها شروع شود و ایران نداند بخاطر این ترور آیا باید آتش بس را بشکند یا نه ! و در این گیجی خیلی از افراد ارزشمندمان را از دست بدهیم 🔹۵. بی شک سناریو آنها از ساعت شروع آتش بس ، فعال کردن هسته های آشوب و ترور داخلی است لذا از فردا مراقبت شبانه روزی (نه فقط مراقبت شبانه ) از خیابانها همچنان اصل مهم پیروزی است 🔸۶. احساس پیروزی از خود پیروزی مهمتر است لذا سعی کنیم این احساس در جامعه خدشه دار نشود ! 🔹۷. ما ۴۰ روز جانانه جنگیدیم و ۴۰ شب میدان و خیابان را رها نکردیم و این را دشمن حتما رصد کرده، لذا ولایت پذیری ما در ادامه جنگ شرط لازم برای پیروزی است 🔸۸.اسم این جنگ را باید بگذاریم جنگ هرمز. چون محور اصلی تعیین سرنوشت جنگ و پساجنگ، تنگه هرمز است. باید ببینیم بعد از دو هفته نقش ما در تنگه چیست 🔹۹. هنوز از اتفاق‌هایی که در نزدیکی اصفهان افتاد کشف رمز نشده و بی شک پایه اصلی قبول کلیات ده بند ایران ، به آن اتفاقات برمیگردد 🔸۱۰ . اگر در بندهای توافق، توپخانه رسانه دشمن یعنی اینترنشنال خاموش نشود جنگ برده در میدان را در رسانه خواهیم باخت! 👈 و در نهایت همچنان وجه تمایز ما با اصحاب بعل و یاران اپستین ، دعا و تضرع و ارتباطمان با خداست نه موشک و پدافند و تیم مذاکره کننده!!! @TaranomeAftab

📸این جنگ باتلاق ترامپ شد دنیل گولدمن، نماینده کنگره آمریکا: 🔸من هدایت اولین تحقیقات استیضاح دونالد ترامپ را بر عهده داشتم. رهبری نامنظم و آشفته ترامپ در این جنگ مدت‌هاست که از استیضاح گذشته است. 🔸تنها راه حل، استناد به متمم بیست و پنجم قانون اساسی برای برکناری فوری او از سمتش است. 🆔 @snn_ir

یکی از دوستانم نگاشت: دوستان چرا عادت داریم وقتی هیچی معلوم نیست قضاوت کنیم؟ ببینین واضحه که شرایط الان کشور با شرایط مثلا برجام و... فرق داره. پذیرش جنگ و صلح الان تصمیمش با رهبر و نیروهای نظامیه نه دیپلماتها... خود رهبر یکسره تو میدان هستن مگه میشه این اتش بس بدون نظر ایشون باشه اخه؟ نکته بعد این شروط ده گانه ایران بیش از حد عالیه برای ما و مطمئنا همه شروط توسط امریکا پذیرفته نمیشه و این قدرت ماست که بتونیم تو مذاکرات بیشترین تعداد از این ده تا رو به دشمن تحمیل کنیم. اینم که گفتن ما در ضرب الاجل زمانی امریکا توافق رو پذیرفتیم غلطه. امریکا در ضرب الاجلی که خودش چند بار تمدیدش کرد شروط ایران رو پذیرفت منتهی مثل همیشه میخواد تو رسانه برنده جلوه کنه. مهم اینه الان همه رسانه های خارجی میگن ایران پیروزه... ضمنا دو هفته و یکماه فرصتی نیست که اسراییل و امریکا بخوان انبار مهمات خودشون پر کنن. سری پیش که جنگ 12 روز بود 6 ماه طول کشید تازه امریکا انبار اسراییل پر کرد و تاد و ناو و جنگنده آورد. الان که 40 روز دو کشور امریکا و اسراییل تسلیحات مصرف کردن که نمی تونن تو دو هفته و یکماه جایگزین کنن. سامانه های پدافندی حداقل چندین ماه ساخت یه دونه اش زمان میبره... اما از اونطرف ما پدافند رو تازه یاد گرفتیم. نفوذ به کشور تو قضیه اصفهان نقاط ضعف و قوت رو به ما نشون داد. باز آرایش دفاعی تو این دو هفته و باز کردن مسیر لانچرها و دریچه های شهرهای موشکی و تامین مواد جدید برای تولید موشکهای جدید... اتفاقا این دو هفته برای ما بهترین فرصت تنفس و بازآرایی لشکره تا دشمن... در کل هیچ کس از مردم تا مسئولین به مذاکرات خوشبین نیستن و نیستیم و با چشمان باز و دست بر ماشه جلو میریم. شک نکنین. بالاخره جنگ باید یه روزی با مذاکره تمام بشه. شروطی که ایران گذاشته ایده آله. اگر حتی نیمی از اونها اوکی بشه خیلی خوبه و ما پیروز میشیم اگرم دشمن قبول نکرد دوباره جنگ ادامه پیدا میکنه. از اظهارنظرهایی که بین مردم و دولت و حکومت اختلاف بندازه پرهیز کنیم و تابع ولایت فقیه باشیم. خدا ان شاءالله پیروزی رو برای این ملت رقم بزنه. @readandthink

#حضور_مردم همچنان در خیابان‌ها ضروری است: زیرا۱. #مذاکره به معنای پایان جنگ نیست، آنهم مذاکره با این #شیطان_اکبر۲. باید مراقب #هسته‌های_تروریستی در خیابان بود

🔴 رابرت پپ، استاد دانشگاه شیکاگو: آتش‌بس دو هفته‌ای در جنگ ایران همین حالا اجرایی شد. هیچ حمله‌ای نیست. هیچ موشکی شلیک نمی‌شود. تنگه هرمز باز است—با همکاری ایران. این روز خوبی است—برای ۹۲ میلیون ایرانی، خلیج فارس، اقتصاد جهانی و آمریکایی‌ها. اما توقف را با حل‌وفصل اشتباه نگیرید. آتش‌بس‌ها در چرخه‌های تشدید درگیری، بیشتر از آنکه پایدار بمانند، شکست می‌خورند. — اسرائیل موافقت نکرده است. — نیروها همچنان مستقر هستند. — توانمندی‌ها همچنان دست‌نخورده باقی مانده‌اند. این کاهش تنش نیست؛ یک وقفه موقت است. آنچه ۴۰ روز گذشته آشکار کرد، از خود آتش‌بس مهم‌تر است: قدرت در این جنگ از اندازه و بزرگی ناشی نشد، بلکه از اهرم‌سازی بر نقاط آسیب‌پذیر به دست آمد. این همان تغییر است. ایران نیازی نداشت که ایالات متحده را شکست دهد. کافی بود نشان دهد که می‌تواند: — جریان انرژی را مختل کند — هزینه‌های جهانی را افزایش دهد — دیگران را وادار کند ریسک آن را در محاسبات خود لحاظ کنند اینجاست که اهرم به قدرت تبدیل می‌شود. سؤال کلیدی اکنون این نیست که چه کسی «برنده» شد. مسئله این است که آیا یک قاعده جدید شکل گرفته است یا نه: اینکه ثبات در جریان‌های انرژی جهانی، به در نظر گرفتن و تطبیق با ایران وابسته است. اگر این قاعده—حتی به‌صورت نسبی—پایدار بماند، نظام جهانی از همین حالا تغییر کرده است./جماران 🏴 #مرگ_بر_امریکا ✊🏼 🏴 #مرگ_بر_اسرائیل ✊🏼 🔴 @IRAN_TLV | ایــران تـی وی 🔴

قسمت سوّم کلام بنده، تشکّر صمیمانه از رزمندگان شجاعمان است که در شرایطی که ملّت و وطن عزیزمان به طور مظلومانه‌ای مورد تهاجم رئوس جبهه‌ی استکبار قرار گرفته، با ضربات کوبنده‌ی خود راه دشمن را سد کرده‌اند و آنان را از توهّم امکان تسلّط بر میهن عزیز و احیاناً تجزیه‌ی آن خارج نموده‌اند. برادران عزیز رزمنده! ▪️خواست توده‌های مردم، ادامه‌ی دفاع مؤثّر و پشیمان‌کننده است. (اینجا رهبر دارند تکلیف مارا معلوم میکنند مطالبه آن وظیفه ماست.) ▪️ همچنین قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه‌ی هرمز باید استفاده شود. (تا امام جامعه اذن ندهند همچنان باید مسدود بماند مطلقا) در مورد گشودن جبهه‌های دیگری که دشمن در آن تجربه‌ی ناچیزی دارد و بشدّت در آن آسیب‌پذیر خواهد بود، مطالعاتی صورت گرفته است و فعّال‌سازی آن در صورت استمرار وضع جنگی و بنا بر رعایت مصالح صورت خواهد گرفت. ▪️بخشی از بیانات رهبر معظم انقلاب امام سید مجتبی خامنه ای مدظله

فریاد انتقام ملت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای: «‌فریاد انتقام ملت ایران، سوخت حقیقی موشک‌هایی بود که پایگاه آمریکایی را زیر و رو کرد.» ۱۳۹۸/۱۰/۲۷ در زمان حسن روحانی اونها تمایلی به درگیری با آمریکا نداشتند و عاشق مذاکره بودند... لذا حضرت آقا دارند خط را برای مردم نشون میدهند تا مردم مطالبه گری جدی نکنند مسولین حرکت نمیکنند...

در روزهایی که بحث آتش‌بس و مذاکرات پس از جنگ مطرح شده، تحلیل‌ها و روایت‌های مختلفی در فضای رسانه‌ای و افکار عمومی شکل گرفته است. حتی در داخل آمریکا نیز برخی واکنش‌ها نشان‌دهنده اهمیت تحولات اخیر است. برای مثال، کریس مورفی، سناتور آمریکایی، گفته است اگر حتی بخشی از روایت ایران درباره توافق را بپذیریم، ترامپ در عمل پذیرفته که کنترل تنگه هرمز را به ایران واگذار کند؛ موضوعی که به گفته او شگفت‌آور است، زیرا اقدامی نظامی انجام شد که ظاهراً در نهایت به ایران کنترلی بر یک آبراه حیاتی داده که پیش از آغاز جنگ در این سطح وجود نداشت. از سوی دیگر در داخل آمریکا نیز انتقادها بالا گرفته است. دنیل گولدمن، نماینده کنگره که پیش‌تر هدایت نخستین تحقیقات استیضاح ترامپ را بر عهده داشت، مدیریت او در این جنگ را آشفته و نامنظم توصیف کرده و حتی پیشنهاد داده برای برکناری فوری او از متمم بیست و پنجم قانون اساسی استفاده شود. چنین واکنش‌هایی نشان می‌دهد این جنگ برای آمریکا و دولت ترامپ نیز تبعات سنگینی داشته و حتی از آن به عنوان «باتلاق ترامپ» یاد می‌شود. اما پرسش اصلی برای مردم ایران این است که در این شرایط چه باید کرد. تجربه‌های گذشته نشان داده است که در مقاطع حساس، برخی تحلیلگران تلاش می‌کنند روایت‌هایی از پیروزی یا دستاوردها ارائه دهند که لزوماً با واقعیت‌های ملموس همخوانی ندارد. همان‌گونه که در زمان برجام نیز برای اثبات موفقیت توافق، به عصبانیت اسرائیل استناد می‌شد و گفته می‌شد همین مخالفت‌ها نشانه خوب بودن توافق است؛ در حالی که نتیجه آن تجربه بعدها روشن شد. بنابراین مهم است که مردم این بار فریب بازی‌های رسانه‌ای را نخورند و معیارهای عینی و قابل سنجش را مبنا قرار دهند. اگر واقعاً آمریکا شروط ایران را پذیرفته است، نشانه‌های آن باید در عمل دیده شود: از جمله آغاز تخلیه پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه و لغو کامل تحریم‌های ایران. چنین اقداماتی ملموس‌ترین معیار برای سنجش واقعی بودن هر توافقی خواهد بود. در غیر این صورت، ممکن است مذاکرات صرفاً بهانه‌ای برای تجدید قوای دشمن و آماده‌سازی برای درگیری دوباره باشد. در عین حال باید به این نکته توجه داشت که پایان هر جنگی در نهایت پای میز مذاکره رقم می‌خورد؛ چه در قالب صلح، چه در قالب شکست و چه در قالب پیروزی. مسئله اصلی این است که نتیجه مذاکرات تا چه اندازه منافع و شروط طرف پیروز را تأمین می‌کند. شروطی که از سوی ایران مطرح شده‌اند اگر به طور کامل پذیرفته شوند، به معنای تحقق کامل خواسته‌های ایران خواهد بود و حتی پذیرش بخشی از آنها نیز می‌تواند دستاورد مهمی محسوب شود. با این حال نباید تصور کرد که چنین مذاکراتی لزوماً به «صلح پایدار» با آمریکا منتهی می‌شود. بسیاری معتقدند که در بهترین حالت، آنچه حاصل می‌شود نوعی «قهر پایدار» است؛ وضعیتی که در آن تضاد بنیادین میان دو طرف باقی می‌ماند و صرفاً شکل درگیری تغییر می‌کند. یکی از خطرناک‌ترین سناریوها در چنین شرایطی انتقال جنگ به «منطقه خاکستری» است. ممکن است در دوره آتش‌بس، ترورها، خرابکاری‌ها یا عملیات‌های امنیتی پراکنده آغاز شود؛ اقداماتی که تشخیص واکنش مناسب به آنها دشوار است و ممکن است کشور را در وضعیتی از ابهام قرار دهد. در چنین فضایی احتمال از دست دادن نیروها و شخصیت‌های ارزشمند نیز وجود دارد. به همین دلیل بسیاری هشدار می‌دهند که از همان ساعات ابتدایی آتش‌بس ممکن است تلاش برای فعال‌سازی هسته‌های آشوب یا ترور در داخل کشور آغاز شود. در این میان نقش جامعه و افکار عمومی نیز مهم تلقی می‌شود. برخی معتقدند حضور و هوشیاری مردم در فضای اجتماعی و خیابان‌ها همچنان اهمیت دارد؛ زیرا مذاکره لزوماً به معنای پایان جنگ نیست و باید نسبت به تهدیدهای امنیتی یا فعالیت هسته‌های تروریستی هوشیار بود. همزمان باید توجه داشت که قضاوت‌های عجولانه نیز کمکی به فهم واقعیت نمی‌کند. هنوز بسیاری از جزئیات مذاکرات و توافق‌ها روشن نیست و تصمیم‌گیری درباره ادامه جنگ یا پذیرش آتش‌بس در چنین شرایطی عمدتاً در سطح عالی نظامی و رهبری انجام می‌شود، نه صرفاً در سطح دیپلماسی. بنابراین طبیعی است که همه ابعاد تصمیم‌ها برای افکار عمومی آشکار نباشد. در مورد شروط ده‌گانه ایران نیز باید واقع‌بین بود. این شروط در صورت تحقق کامل، دستاوردی بسیار بزرگ برای ایران محسوب می‌شوند و احتمالاً همه آنها به طور کامل پذیرفته نخواهد شد. اما هنر مذاکره در آن است که بیشترین تعداد از این شروط به طرف مقابل تحمیل شود. حتی پذیرش بخشی از آنها نیز می‌تواند نشانه‌ای از موفقیت باشد.

از سوی دیگر، ادعای اینکه ایران در ضرب‌الاجل آمریکا مجبور به پذیرش توافق شده نیز محل تردید است؛ چرا که گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد این آمریکا بوده که ضرب‌الاجل‌های خود را چند بار تمدید کرده و در نهایت ناچار به پذیرش برخی شروط ایران شده است، هرچند در فضای رسانه‌ای تلاش می‌کند خود را پیروز نشان دهد. از نظر نظامی نیز بسیاری معتقدند دوره کوتاه آتش‌بس فرصت کافی برای بازسازی کامل توان تسلیحاتی آمریکا و اسرائیل نیست. تجربه جنگ‌های قبلی نشان داده است که پر کردن انبارهای تسلیحاتی و جایگزینی سامانه‌های پدافندی یا تجهیزات پیشرفته ماه‌ها زمان می‌برد. در مقابل، این دوره می‌تواند فرصتی برای بازآرایی دفاعی ایران، اصلاح نقاط ضعف آشکارشده در حوادثی مانند اتفاقات اطراف اصفهان، فعال‌سازی مجدد ظرفیت‌های موشکی و تقویت سامانه‌های دفاعی باشد. در کنار همه این مسائل، مسئله تنگه هرمز به عنوان محور اصلی این جنگ و پساجنگ مطرح شده است. به همین دلیل برخی معتقدند نام واقعی این درگیری را می‌توان «جنگ هرمز» دانست؛ زیرا سرنوشت بسیاری از معادلات منطقه‌ای و جهانی به نقش و کنترل ایران در این آبراه حیاتی گره خورده است. در هفته‌ها و ماه‌های آینده مشخص خواهد شد که جایگاه ایران در این معادله تا چه اندازه تثبیت شده است. با این حال نباید از بعد رسانه‌ای جنگ نیز غافل شد. اگر در توافق‌ها یا ترتیبات پس از جنگ، فعالیت رسانه‌هایی که به عنوان «توپخانه رسانه‌ای دشمن» شناخته می‌شوند مهار نشود، ممکن است پیروزی‌های میدانی در عرصه رسانه‌ای دچار تردید یا تضعیف شود. احساس پیروزی در جامعه گاهی حتی از خود پیروزی مهم‌تر است و حفظ این احساس نقش مهمی در انسجام ملی دارد. در نهایت، بسیاری تأکید می‌کنند که آنچه در طول این چهل روز جنگ به چشم آمد، مقاومت نظامی در کنار حضور و همبستگی اجتماعی بود؛ حضوری که به گفته برخی تحلیلگران از سوی دشمن نیز به دقت رصد شده است. در این نگاه، ادامه وحدت داخلی و پرهیز از دامن زدن به شکاف میان مردم، دولت و حاکمیت اهمیت زیادی دارد. و در نهایت یادآوری می‌شود که در نگاه بسیاری از باورمندان، عامل اصلی پیروزی نه صرفاً موشک‌ها، پدافندها یا حتی تیم‌های مذاکره‌کننده، بلکه پیوند معنوی جامعه با ایمان، دعا، تضرّع، توکل به خدا و توسل به امام زمان علیه السلام دانسته می‌شود.