و دیگه نمیتونم اعتماد کنم.. منو ببخشید که اینطوریم..ولی دیگه نمیتونم مثل سابق شم

۲۵ خرداد. راستش نمی‌دونم بعضی تاریخ‌ها چرا با بقیه فرق دارن. بالاخره روی کاغذ، فقط یک روز از بین ۳۶۵ روز ساله. اما بعضی روزها به خاطر آدم‌هایی که توش به دنیا اومدن، یه معنای دیگه پیدا می‌کنن. امشب یکی از همون روزهاست. تولد کسیه که شاید خودش ندونه، اما حضورش باعث شده بعضی لحظه‌ها قشنگ‌تر به نظر برسن. کسی که لازم نیست کار خاصی بکنه تا توی ذهن آدم بمونه؛ بعضی آدما فقط با همون چیزی که هستن، موندگار میشن. نمی‌خوام از آرزوهای تکراری بگم. نمی‌خوام بگم همیشه خوشحال باشی یا همیشه بخندی؛ چون زندگی هیچ‌وقت این شکلی نیست. فقط امیدوارم هر سختی‌ای که سر راهت قرار می‌گیره، در نهایت تبدیل به چیزی بشه که یه روز بابتش به خودت افتخار کنی. امیدوارم آدم‌هایی کنار تو باشن که ارزش بودنت رو بدونن. امیدوارم هیچ‌وقت مجبور نشی برای اثبات خودت به کسی بجنگی. و امیدوارم هر چیزی که از ته دل می‌خوای، دیر یا زود راهش رو به سمت زندگیت پیدا کنه. بعضی آدم‌ها بیشتر از چیزی که فکر می‌کنن روی اطرافشون تأثیر می‌ذارن. بیشتر از چیزی که تصور می‌کنن توی ذهن آدم‌ها می‌مونن. و بیشتر از چیزی که می‌دونن، ارزشمند هستن. برای همین، امشب فقط خواستم اینجا ثبت بشه که: خوشحالم که ۲۵ خرداد وجود داره. خوشحالم که آدمی که امشب تولدشه، توی این دنیا حضور داره. تولدت مبارک. امیدوارم وقتی سال بعد به امشب نگاه می‌کنی، ببینی که خیلی از چیزهای خوب، آروم و بی‌صدا وارد زندگیت شدن؛ درست همون‌طور که لیاقتش رو داری. ✨