-

من آدمه حسودی نیستم ولی کیرم تو هرکی که جز من نزدیکت میشه

هنگامی که به چشمان سیاهش، همان دو گوی گردی که زمانی تمام دنیای من را در خود خلاصه کرده بود، همان دو گوی بی رحمی که حال با احساساتی خاموش به بدن بی جان و خونین من خیره شده است می نگرم، تمام دنیا برایم محو میشود. گرچه دیگر دنیایی نمانده، دنیای من دست های گرمش بود، چشم های عاشقش بود، آغوش امنش بود... اما حال او با بی رحمی تمام به منه عاشق خیره شده و تماشا میکند چگونه نفس هایم و ضربانِ قلبی که زمانی می پرستیدش کند میشوند.......