از داستان لیلی و مجنون اینجوری تعریف میکنن که ؛ در سرزمینی که نام و ننگ ، از دل و عشق فربه‌تر بود ، لیلی چون گلی در برهوتِ قبیله شکفت و مجنون ، با دیدنِ او جهان را در چشمانش گم کرد . عشقی که شعله‌اش با هیچ پندی خاموش نشد ، تنها خشمِ متعصبان را برافروخت ؛ میانشان دیواری از سنگ و سنت کشیدند و هر دو را در تنهاییِ بی‌پایانِ خویش دفن کردند .. مجنون ، آواره‌یِ کوی و بیابان شد ، با دیده‌ای که گویی چشمه‌ای از اشک بود ، و لیلی ، در حصارِ اجبار ، میانِ بازوانِ غریبه ، قلبش هنوز در بیابان‌هایِ مجنون می‌تپید . :)💔 سرانجام ، این عشقِ بی‌وصال نه با شمشیر ، که با زخمی از جنسِ هجر ، جانِ لیلی را ذره‌ذره جوید . و آنگاه که مجنون خبرِ پرکشیدنِ ماه را شنید ، فهمید که دیگر حتی فراق هم برایش باقی نمانده است . او نه از جهان ، که از تهی شدنِ هستی رخت بربست .. :) این قصه ، نه حکایتِ دو عاشق ، که مرثیه‌یِ دو دلِ بی‌گناه است که در مسلخِ بی‌مهریِ جهان قربانی شدند ؛ عشقی که جهان را شکست نداد ، اما در آتشِ خویش خاکستر شد ؛ دریغ که از آن همه‌یِ شور ، تنها غباری از حسرت برایِ تاریخ ماند . :) #ع_د

دنیا نخواد لیلی بخواد قصه قشنگه . :)

لیلی و مجنون . :)

از امشب باشه ؟!✨️

خطها به‌هم رسید و به یک جمله ختم شد ؛ با عشق ممکن است تمام محال‌ها . :) #فاضل‌نظری | گریه های امپراطور

مپرس از من چرا در پیله ی مهر تو محبوسم ؛ که عشق از پیله های مرده هم پروانه می سازد .. :) #فاضل‌نظری

مطمئن باشید مادر هیچ وقت فرزندش به حال خودش رها نمیکنه ((:

خیلی خیلی زیبا بود رفیق .. :)🤍

مگه اینجا با من چی کم داشتی که رفتی ؟ :) بهت حق میدم .. ولی کاش یبار میفهمیدی که همه اش بخاطر این قلب صاحاب مُردمه که فقط و فقط بخاطر تو پمپاژ میکنه ؛ حالا که نیستی من چیکار کنم ؟ بعد تو کجا برم ؟ اصلن کجارو دارم که برم ؟ تو کیو داشتی که رفتی ؟ :) #ع_د

عزیزم قلبی که من لمس کنم ، تا ابد آلوده به منه .

خیلی دلم میخواد اینو بهت بگم ولی خب از بابتش مطمئن نیستم . =) ولیخب تنها چیزی که میدونم اینه که هنوز شیش ماه نگذشته عزیزِ قلبم . :))