خُرد کن لا مذهب آن کوه غرورت را بگو ؛ دوستت دارم مگر چیزی ز تو کم می شود ؟ :)

فرهاد ، شهرزاد را دوست داشت ؛ دوست داشتنی از جنسِ دلبستگیِ امن . همان نخی که دو روح را آرام کنارِ هم نگه می‌دارد . قباد اما ، شهرزاد را می‌پرستید ؛ پرستیدنی از جنسِ وابستگیِ بیمارگونه . همان ریسمانی که دورِ گردنِ آدم می‌پیچد و نفسش را می‌برد . اما رِفامم‌ .. تو زیباترینِ این قصه‌ها بودی ، اما تلخ‌ترینِ‌شان . من تو را نه دلبسته بودم و نه حتی عاشق ؛ منِ خسته ، تو را پرستیدم . پرستشی از جنسِ همان وابستگیِ محتوم که آدم را از خودش می‌گیرد و به هیچ‌چیز نمی‌رساند . من در میانِ آن دو قطبِ عشق ، خودم را گم کردم ؛ نه به امنِ فرهاد رسیدم و نه به جنونِ قباد .. فقط در آوارِ این پرستش ، زیرِ سنگینیِ خودم له شدم . آری ؛ عشق ، معیارِ حقیقت است و حقیقتِ من ، همین ویرانه‌ای‌ست که از این وابستگی باقی مانده . :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

ببخش که عاشق تر نمیتونستم واست باشم من . :)

اما یادت نره که یادم نرفت دوست دارم .. :)

ای بی‌وفا چه شد که پیامی نمی‌دهی ، در آسمان شهر تو قحط کبوتر است ؟!

از روزگارِ خویش ندانم جز این قَدَر ؛ خوابم زِ یاد رفته و تعبیرم آرزوست .. :) #اقبال‌لاهورى

از خود خبرم نیست شب و روز ولیکن ؛ دارم خبر از تو ، که ز من بی خبری تو .. :)