او نمی‌تواند با این حقیقت کنار بیاید که تو ، بدونِ هیچ سلاحی ، فاتحِ آن سرزمینِ ممنوعه‌ای بودی که او حتی خودش جرات نداشت به آن سفر کند . و حالا تاوانِ این ترسِ حقیرانه‌اش را تو می‌دهی ؛ با سکوتی که مثلِ خوره ، ذره‌ذره‌ات را می‌بلعد . اما بگو ببینم .. حالا که این‌طور سرد و خاموش ، بندِ نافِ این ارتباط را قطع کرده‌ای ، جوابِ قلبی را که در دستانش ذبح کردی چه می‌دهی ؟ :) این قلب ، دیگر یک عضوِ حیاتی نیست ؛ یک جنازه‌ی زنده است که زیرِ آوارِ خاطراتِ تو دفن شده . می‌دانی دردی که الان می‌کشم چیست ؟ نه رفتنِ او .. نه . دردِ اصلی این است که من هنوز هم ، در همان آخرین لحظه ، وقتی داشت می‌رفت ، با تمامِ وجودم نگرانِ ترس‌های او بودم ؛ نه نگرانِ خودم . عجیب است که آدمی می‌تواند در اوجِ کشته شدن ، هنوز هم نگرانِ قاتلش باشد که مبادا در تاریکیِ تنهایی‌اش گم شود… نه ؟ :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

این عشق نداشت قانون چرا ؟ :)

تب ، چند روزی است که مثل یک مهمانِ ناخوانده و لجباز ، روی پیشانی‌ام چنبره زده . بدنم می‌سوزد ؛ نه فقط از ویروس ، بلکه از حرارتِ غیرت و غم عشق ، از حرارتِ خاموشِ راهروهای مدرسه . از هوای سنگینی که ردِ پایِ او روی آن مانده بود . :) از آن نگاهِ آویزان زیر بالکن .. امشب ، شبِ امتحان بود . کتابِ بسته ، مثل یک احضاریه‌ی بی‌رحم روی میز دهان باز کرده . مغزم از شدتِ درد و گرما سوت می‌کشد و پلک‌هایم از فرطِ خستگی به هم می‌چسبند . همه‌چیز می‌گوید ؛ تسلیم شو .. #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

در جواب نامه فرهاد اگر شیرین نوشت ؛ با همه نامهربانم ، بشنو و باور نکن .. :)

سعی کردم که بمانی و بریدی ، به درک . کارمان را به غـم و رنج کشیدی ، به درک . به جهنم که از این خانه فراری شده ای ، عاشقت بودم و هرگز نشنیدی ، به درک . میوه ی کال غزل بودم و از بخت بدم تو مرا هرگز ازاین شاخه نچیدی ، به درک . فرق خرمهره و گوهر تو نفهمیدی چیست؟! جنس پاخورده‌ی بازار خریدی ، به درک . دانه پاشیدم و هربار نشستم به کمین سادگی کردی و از دام پریدی به درک . عاقبت سنگ بزرگی به سرت خواهد خورد میکشی از ته دل آه شدیدی به درک . بی من این راه تورا گم تر ازین خواهد کرد ، مدتی هست به بن‌بست رسیدی ، به درک . نوشدارو شدی اما بــه گمانم قدری دیر بالای سرکشته رسیدی ، به درک .. :) #سوفی‌صابری

شرط عقل است که مردم بگریزند از تیر ، من اگر از دست تو باشد مژه برهم نزنم . :) #سعدی

من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی ؟ :)💔

یه روزی ازم پرسید بنظرت چی میشه که ادما می‌رن ؟ گفتم یه روزی که رفتی ، بهم بگو جواب این سوالتو .. ولی خب انگار جوابی نداشت . :)

من با تو ، به نخی از جنسِ تقدیر گره خورده‌ام ؛ نخی نامرئی که گویی از تار و پودِ جانم بافته شده و چنان در من ریشه دوانده که گسستنش ، خودکشی است . این پیوند ، نه از جنسِ مادیات ، که از جنسِ آن نخِ سرخِ سرنوشت است که میانِ ما ، فراتر از زمان و مکان ، تاب خورده است . تو اگر بروی ، شاید میانِ من و تو تنها چند قدم فاصله بیفتد ؛ شاید از نظرِ این جهانِ کوته‌بین ، دیگر در کنار هم نباشیم ، اما بدان که این فاصله ، تنها یک خطای دید است . جانِ من در پیِ تو کشیده خواهد شد ؛ نه از سرِ ضعف یا التماسِ ماندن ، که به رسمِ وفاداری به حقیقتی بزرگ‌تر از رفتنِ تو . تو چند قدم دور می‌شوی ، اما من با تمامِ این جانِ کشیده‌شده ، در امتدادِ این نخِ تقدیر می‌ایستم ؛ استوار ، دردانگیز ، و پایبند به داستانی که هیچ فاصله‌ای قادر به پاک کردنش نیست . :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

گفتم که عاشقت شده‌ام ، دورتر شدی ای کاش لال بودم و حرفی نمی‌زدم .. :)