در جواب نامه فرهاد اگر شیرین نوشت ؛ با همه نامهربانم ، بشنو و باور نکن .. :)

سعی کردم که بمانی و بریدی ، به درک . کارمان را به غـم و رنج کشیدی ، به درک . به جهنم که از این خانه فراری شده ای ، عاشقت بودم و هرگز نشنیدی ، به درک . میوه ی کال غزل بودم و از بخت بدم تو مرا هرگز ازاین شاخه نچیدی ، به درک . فرق خرمهره و گوهر تو نفهمیدی چیست؟! جنس پاخورده‌ی بازار خریدی ، به درک . دانه پاشیدم و هربار نشستم به کمین سادگی کردی و از دام پریدی به درک . عاقبت سنگ بزرگی به سرت خواهد خورد میکشی از ته دل آه شدیدی به درک . بی من این راه تورا گم تر ازین خواهد کرد ، مدتی هست به بن‌بست رسیدی ، به درک . نوشدارو شدی اما بــه گمانم قدری دیر بالای سرکشته رسیدی ، به درک .. :) #سوفی‌صابری

شرط عقل است که مردم بگریزند از تیر ، من اگر از دست تو باشد مژه برهم نزنم . :) #سعدی

من چرا دل به تو دادم که دلم میشکنی ؟ :)💔

یه روزی ازم پرسید بنظرت چی میشه که ادما می‌رن ؟ گفتم یه روزی که رفتی ، بهم بگو جواب این سوالتو .. ولی خب انگار جوابی نداشت . :)

من با تو ، به نخی از جنسِ تقدیر گره خورده‌ام ؛ نخی نامرئی که گویی از تار و پودِ جانم بافته شده و چنان در من ریشه دوانده که گسستنش ، خودکشی است . این پیوند ، نه از جنسِ مادیات ، که از جنسِ آن نخِ سرخِ سرنوشت است که میانِ ما ، فراتر از زمان و مکان ، تاب خورده است . تو اگر بروی ، شاید میانِ من و تو تنها چند قدم فاصله بیفتد ؛ شاید از نظرِ این جهانِ کوته‌بین ، دیگر در کنار هم نباشیم ، اما بدان که این فاصله ، تنها یک خطای دید است . جانِ من در پیِ تو کشیده خواهد شد ؛ نه از سرِ ضعف یا التماسِ ماندن ، که به رسمِ وفاداری به حقیقتی بزرگ‌تر از رفتنِ تو . تو چند قدم دور می‌شوی ، اما من با تمامِ این جانِ کشیده‌شده ، در امتدادِ این نخِ تقدیر می‌ایستم ؛ استوار ، دردانگیز ، و پایبند به داستانی که هیچ فاصله‌ای قادر به پاک کردنش نیست . :) #ع_د #شش‌ماه‌و‌یک‌روز

گفتم که عاشقت شده‌ام ، دورتر شدی ای کاش لال بودم و حرفی نمی‌زدم .. :)

هزاران قاتل اگر به سمتِ من روانه شوند ؛ هیچ کدام از آنها مانند تو مرا نخواهند کشت .. به آغوشم بیا ، حتی به شکل گلوله ای . :)

برای امتحانت مرگ خود را شایعه کردم ، شنیدی مرده ام ، گریه نکردی ، واقعا مردم .. :) #رضاصمدیان