چرا من در به در دنبال عکسای تو میگردم که بعدش با نگا کردنشون خودمو دق کش کنم ؟ :)

چو به من به خنده گفتی که ، همیشگی‌ست عشقت ؛ به خودم به گریه گفتم چه دروغ آشنایی . :) #فاضل‌نظری

رسمش نبود عاشق کنی اما نمانی‌ پای من ؛ مرهم که نه ، زخم شوی بر تک تکِ اعضای من .. :) #فاطمه‌سپید

جوانی‌ام را با زخم‌های افتخار بر تن به یاد می‌آورم ؛ هر کدام داستانی داشت ، روایتی از جسارت ، از زمین خوردن و دوباره برخاستن . زخم‌هایی که خون می‌آمدند ، می‌سوختند ، و بعد خوب می‌شدند . می‌دانستم کِی آغاز شده‌اند و باور داشتم روزی پایان می‌گیرند . حالا اما ، تنها زخمم دردی مبهم در قفسه‌ی سینه است ؛ زخمی که نه خونریزی می‌کند ، نه نشانی دارد ، و نه دیگر مهم است کِی آغاز شد . من خوب می‌دانم درمانش چیست ، اما ناممکن است . چرا که درمانش تو بودی، و تو ، رِفامم ، یقین دارم که هرگز بازنمی‌گردی . :) پزشکان شاید نامش را ندانند ، اما من می‌دانم . این درد ، نوستالژی نیست ؛ این حسرتِ عمیقِ توست که در سینه‌ی من مانده ؛ یادگارِ حضوری که هرگز کامل نبود ، و اطمینانِ تلخی که تو ، دیگر هرگز بازنمی‌گردی . :) #ع_د

به خداحافظی تلخ تو سوگند ، نشد ؛ که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد . :)

هیچکس .. هیچکس اینجا ، به تو مانند نشد . :)

[ 2:31 ] خاطرات تو و دنیای مرا سوزاندند ، تا فراموش شود یاد تو ، هرچند نشد . :)

دیگه نیستی ، ولی هنوز دیوارا صدای قولاتو به رخم می‌کشن .. :)

از خونه ی مادر 'س' باشه ؟!✨️

اگر چه بود و نبودم یکی‌ست ، باز مَباد تو را عذاب دهد گاه ، جای خالیِ من .. :) #محمدعلی‌بهمنی

با وجود کاروان مصر کز هم نگسلد ؛ یوسفی دارم که هرگز یاد یعقوبی نکرد . :) #وحشی‌بافقی