به عتیقه فروشی خاطرآت سر زدم؛ دیدم تنها "تو" را می فروشند..

گیر افتاده در خاک و خاکستر؛ میان آتشی که "حسرت" نام داشت. می سوزاند و تکرار نمیشد. پیکر خیس هیچ اشکی توانی برای خاموش کردنش نداشت و با نسیم هر نفسِ سرخ بیشتر افروخته میشد؛جهنمی از آتش مرگ نوبت برخاستن ققنوس هاست اما بال هایشان نه سوخته بلکه از انتهای روح شکسته است.

پایرونیکس، برای پر کردن جای اون دست به هرکاری نزن.

من جاشو پر نکردم جایگزینش کردم به کل

دلم میخواد شعر بنویسم (این کتاب زندگیمه)

-

-تقویم خیس و خاطره ها خیس تر شدند؛ اینجا به هیچ وعده ای وفا نمی شود:)))