گرافاتشوریدهیکگیاهسمی
کاش توی حرومخور وقتی میای به اصطلاح خودت نقد میکنی به کسی، واسه یک قرون دوزار لباسایی رو تبلیغ نکنی
یه بار تو یکی از کانال های ایتا که همین آدم ازش فوروارد کرده بود خوندم به همسر شهید علیخانی هم اهانت کرده بود. میگفت داره به اسم شهید بلاگری میکنه :)))
خدا ازت نگذره حقیر
خدا ازت نگذره پست فطرت
هر وقت با پوزخند گناهاتو یادت انداختن بگو:
و بعضیها خدا را در اعماق گناهان خود یافتند...
چقدر دلِ منو زیر این بیرق شکستید و چقدر به چشم دیدین که نمُردید تا تاوان پس دادید. من به درک! دلتون برای عاقبت خودتون بسوزه...
- چگونه می شود اما به زیر زخمِ زبان ها
نیاز داشته باشم به مرهم و تو نباشی؟!
«دچارِ درد نبودن» رو یادم رفته. وقتی درد خاصی توزندگیم نیست حس میکنم یه جای کار مشکل داره. همیشه باید در حال گلاویزبودن با یه رنج عضلهساز واسه روح لاغرمردنیم باشم.
حالا همش از هیتها هم نگیم.
یکی از جانبازان جنگِ اخیر بهم هفته پیش نامه داده بود. چقدر قلبم شفا گرفت باهاش.
چقدر شارژ شدم که یه رزمنده ی جنگ رمضان اینجوری داره بهم افتخار میکنه.
بذارید نشونش بدم بهتون